چهارشنبه 24 جمادی‌الاول 1448
۱۳ آبان ۱۴۰۵
4 نوامبر 2026

(۵۴۴) حکم اسم “محسن” برای اشخاص

(۵۴۴) سوال: اسم من (محسن) است که این اسم، یکی از نام‌های الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است؛ هر کس مرا می‌شناسد، محسن صدایم می‌زند. این اسم در مدارک رسمی ثبت شده است لذا نمی‌توانم آن را تغییر دهم. آیا این نام، حرام است یا مكروه؟ گناه، متوجه من است یا کسی که مرا به این اسم نامیده است؟

جواب:

“المُحسِن” از صفات الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است و نمی‌دانم که در نام‌های الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ وارد شده باشد؛ بنابراین احسان، صفت فعل الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است و نام‌گذاری به آن تا زمانی که قصد شخص، فقط اسم باشد، ایرادی ندارد زیرا از جمله اصحاب پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم شخصی بود که حكيم نام داشت در حالی که حكيم از نام‌های الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است اما پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم با این وجود، نام وی را تغییر نداد. بنابراین اگر قصد از این نام که خود را به آن نامیده‌ای یا شما را به آن نامیده‌اند، فقط به عنوان یک اسم باشد، اشکالی ندارد که این نام بر شما باقی بماند.

***


این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: اسمي محسن وهو من أسماء الله الحسنى، وكل من يعرفني يناديني : يا محسن. ولم أستطع تغييره؛ لأنه مُسجل بأوراق رسمية، فهل هذا حرام أم مكروه؟ وعلى من يقع الذنب في هذا؟ على من سماني بهذا الاسم، أم علي؟

فأجاب رحمه الله تعالى: المحسن من صفات الله سبحانه وتعالى، ولا أعلم أنه وَرَد من أسمائه، فالإحسان صفةُ فِعل الله -سبحانه وتعالى-، ولا يحرم التسمي به ما دام الإنسان قصد مجرد العلمية، فإن من أصحاب النبي صلى الله عليه وسلم من يُعرف بحكيم، وحكيم من أسماء الله، ومع ذلك ما غيرها النبي ، فإذا كان هذا الاسم الذي تسمّيتَ به أو سُمِّيت به مجرد علم فلا حرج عليك في الاستمرار في التسمية به.

مطالب مرتبط:

(۵۷۱) حکم شرع درباره‌ی این سخن: “به خاطر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نزد ما غذا بخور”

برادران مسلمانم را نصیحت می‌کنم که دیگران را در تنگنا قرار ندهند و اجبار نکنند بلکه اکرام و مهمانی را پیشنهاد دهند؛ اگر موافقت و همراهی کرد که خوب است اما در غیر این صورت، وی را آزاد بگذارند.

ادامه مطلب …

(۵۶۲) حکم عبارت: «حُمِلَ إلَى مَثوَاهُ الأَخيرُ»

این عبارت، اشکال بزرگی دارد اگر مردم معنایش را بدانند و منظورشان همان معنا باشد؛ زیرا این سخن بدین معنا است که قبر، آخرین مرحله و جایگاه انسان است در حالی که چنین نیست بلکه قبر، فقط مزار و گذرگاه به شمار می‌رود و سرای آخر، بهشت یا دوزخ است.

ادامه مطلب …

(۵۵۵) حکم استفاده از “رَضِيَ اللهُ عَنهُ” را برای هر مسلمان

اصطلاح و عرف رایج بين علما چنین است که برای صحابی دعای رضایت (رَضِيَ اللهُ عَنهُ) می‌کنند و برای بعد از آنان فقط درخواست رحمت (رَحِمَهُ الله) می‌نمایند.

ادامه مطلب …

(۵۳۴) حکم گفتن این دعا: “ای الله! از تو نمی‌خواهیم که قضا و قدر خود را تغییر دهی؛ بلکه لطف در آن را از تو می‌خواهیم”

ین دعا را قبول ندارم بلکه نظرم بر حرام بودن آن است. این  سخن از آن‌چه رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم از آن نهی و منع نموده است نیز سنگین‌تر است .

ادامه مطلب …

(۵۴۷) حکم استفاده از اسم “فرشتگان رحمت” برای پرستاران

این نام‌گذاری، حرام است زیرا زیرا فرشتگان عليهم الصلاة والسلام بزرگوارتر از آن هستند که نامشان برای زنان پرستار استفاده شود.

ادامه مطلب …

(۵۶۱) معنای کلمه‌ی “الحمدُ لله وَكَفَى”

"الحمدُ لله وَكَفَى" يعنی: الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برای بنده‌اش  كافی است؛ یعنی برای امور و کارهایش او را کفایت می‌کند.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه