(۵۶۸) سوال: برخی مردم، حرف‌هایی می‌زنند که نمی‌دانیم حرام یا جایز است؛ مثلا شخصی دنبال دوستش می‌گردد و وقتی او را پیدا کند، می‌گوید: “بر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ باورم نمی‌شد که تو را پیدا کنم” حکم این سخن، چیست؟

جواب:

ایرادی ندارد زیرا معنایش چنین است که: “گمان نمی‌کردم تو را پیدا کنم”؛ نمی‌گویند: “الله را باور نکردم” بلکه می‌گویند: “بر الله باورم نمی‌شد” یعنی: حتی گمان هم نمی‌کردم که این امر، رخ دهد. منظورشان چنین است و تا زمانی که سخن در ذات خود، ممنوعیت و اشکال شرعی نداشته باشد، جایز است. بنابراین نظرم این است که اشکال و گناهی ندارد  زیرا مقصود از آن، واضح است و در ذات خود بر معنای فاسدی دلالت ندارد.