(۴۶۷) آیا رسول الله صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم تولد خود را جشن گرفته است؟
پیامبر صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم تولدش را جشن نگرفت و ابوبكر، عمر، عثمان و علي رَضِيَاللهُعَنْهُم و هیچ یک از صحابه، تابعین، اتباع تابعین و ائمهی مسلمانان، تولد ایشان را جشن نگرفته است. بدعت تولد رسول الله صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم سیصد سال پس از هجرت پیامبر صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم نوآوری شد.
(۴۶۶) جشن مولودی اگر با ادعای محبت رسول الله صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم باشد، چه حکمی دارد؟
هر کس رسول الله صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم را دوست دارد، باید از سنت وی پیروی نماید و کسی که رسول الله صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم را دوست دارد، نباید چیزی در دین وی بدعتگزاری و نوآوری کند که از دین وی نیست.
(۴۶۵) بدعت مولودی چه زمانی پدید آمد؟
سه قرن زرین گذشت و کسی این بدعت را انجام نداد، سپس در قرن چهارم پدید آمد و در قرن هفتم رواج یافت.
(۴۶۴) حکم جشن مولودی برای بزرگداشت رسول الله صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم
جشن مولودی و تولد پیامبر صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم از نظر تاریخی درست نیست و از نظر شرعی نیز جایز نیست و بدعت است.
(۴۶۳) حکم جشن تولد و جشن مولود برای تولد رسول الله صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم
تردیدی نیست که محبت و بزرگداشت پیامبر صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم فقط با پیروی از سنت و روش او است که محکمترین دلیل برای ابراز محبت و بزرگداشت شخص به نسبت ایشان، همین پیروی است اما پیشدستی بر او و نوآوری چیزهایی که خود وی تشریع نکرده است، دلیلی برای کمال محبت به رسول الله صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم و بزرگداشت وی شمرده نیست.
(۴۶۲) حكم گوش دادن به مولودیخوانی که رسول الله صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم را به صورت دستهجمعی مدح میکنند
مدح پیامبر صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم به این شکل از بدعتها است زیرا صحابه رَضِيَاللهُعَنْهُم چنین نبودند که با صدای بلند در بازار و مسجد به مدح رسول الله صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم بپردازند بلکه صلواتشان بر پیامبر صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم به همان شیوهای بود که از خود ایشان ثابت است.
(۴۶۱) حکم ایستاده و با صدای بلند، ذکر الله را گفتن در شب دوشنبه و جمعه
این افراد باید بدانند که هر عمل قولی، فعلی یا اعتقادی که برای نزدیکی به الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ انجام میدهند، اگر در کتاب الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ و سنت رسول الله صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم مشروع نباشد، فقط سبب دوری آنان از الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ میشود.
(۴۶۰) ذکر و تسبیح در روز جمعه
نصیحتم برای این برادران چنین است که به آن چه شرع بدان دستور داده است از نظر مقدار، کیفیت، نوع، زمان و مکان، پایبند باشند زیرا شرط صحت و درستی عبادت و قبول شدن آن، رعایت دو امر است:
اول: اخلاص برای الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ
دوم: پیروی از رسول الله صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم
(۴۵۹) آیا استفاده از تسبیح (ذکر شمار) بدعت است؟
بهتر است انسان اذکارش را با انگشتان خود شمارش کند زیرا انگشتان طبق فرمایش پیامبر صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم در رستاخیز به سخن میآیند و همچنین شمارش اذکار با تسبیح، موجب غفلت انسان از ذکر میشود.
(۴۵۸) حکم کوبیدن بر طبل و حركاتی مانند رقص برای ذکر الله
عمل باید سبب شرعی داشته باشد که مقتضی انجام آن باشد؛ اگر انسان الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ را بنا بر سببی عبادت کند که در شرع نیامده است، عمل وی پذیرفته نیست زیرا با شرع موافق نیست و متابعت و پیروی در آن صورت نگرفته است.
(۴۵۷) حکم مدح رسول الله صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم با زدن دف
این عمل، بدعت است و چه بسا مدیحهسراییهایشان به حدّ کفر برسد؛ زیرا این مدیحهسرایان که رسول الله صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم را مدح میکنند گاهی ایشان را در جایگاه الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ و حتی بیشتر قرار میدهند.
(۴۵۶) حکم قاریانی که به ازای قرائت قرآن برای مردگان، مبلغی را بر خانهی مرده تعیین میکنند
قرائت قرآن برای مردگان بعد از وفات آنان و گرفتن مزد در مقابل آن؛ این نیز از جمله بدعتگزاری در دين الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ است. همچنین قرائت شخصی که فقط در برابر مزد، قرآن میخواند، ثواب و پاداشی ندارد.