اگر شرایط و ضرورت موجب شد که زن به خاطر ضعف و ناتوانی قادر به براداری نباشد، اشکالی ندارد که زن و شوهر توافق نمایند که داشتن فرزند را برای مدت مشخصی به تأخیر اندازند...

بستن رحم مطلقاً جایز نیست، اما اگر ثابت شود که برای مادر خطرناک است و ترس از مردن اوست، در صورت رضایت خودش، ایرادی ندارد....

این کار جایز نیست، بلکه بنا بر قانون شرع، مسلمان باید فرزندانش زیاد باشد تا امت اسلامی زیاد گردند و افتتخار پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم با امتش عملی گردد که خیر و صلاح در همین است...

به نظر من در صورتی که متوجه شویم بارداری است، اجازه‌ی سقط آن‌را نداریم، مگر اینکه دلیل شرعی وجود داشته باشد، مانند اینکه مشخص شود که این جنین ناقص است و زنده نخواهد ماند و به خود و خانواده‌اش آسیب می‌زند، در این صورت می‌توان بنا بر ضرورت و نیاز اجازه‌ی سقط داد...

این موضوع به مشاوره‌ی پزشک بستگی دارد، اگر مصرف این قرص‌ها را برای او زیانبار نمی‌داند، بهتر است برای بارداری استفاده کن...

کسی‌که الله حکم عقیم بودنش را داده، امکان ندارد که فرزند داشته باشد و کسی‌را که الله دیرتر به او فرزند می‌دهد، چه بسا با دعا و دارو فرزند آورده است....

برای داشتن فرزندان کم، از وسایل جلوگیری استفاده نکند، چون رزق و روزی فرزندانش با الله جَلَّ‌جَلَالُهُ است و هر چه تعداد فرزندانش بیشتر باشد، دروازه‌های بیشتری از روزی و نعمت برایش گشوده می‌شود...

اگر زن به‌خاطر سختی دوره‌ی بارداری بخواهد در دوران شیردهی از بارداری جلوگیری کند، استفاده از وسایل پیشگیری اشکالی ندارد؛ اما باید با اجازه‌ی مرد باشد، چون مسئولیت کودکان با مرد است....

یشگیری از بارداری جایز نیست، اما کنترل جمعیت و تنظیم فرزندان در صورت نیاز مجاز است....

در مورد حالت اول، اگر همسر نتواند فرزند تولید کند و همسرش مایع از فرد دیگری بگیرد و آن را در رحمش تزریق کند، این عمل حرام است و جایز نیست....

چون حداقل و کمترین مدت بارداری، شش ماه است.....