اگر این خواهرت با پدرت زندگی می‌کند و پدر، توانایی تأمین مخارج او را دارد و این کار را انجام می‌داده، درست نیست که از زکاتت به او بده....

اگر واقعا و به طور حقیقی نیازمند هستند، جایز است؛ بلکه پرداخت زکات به آنان بهتر از پرداخت آن به افراد غریبه و دور است که خویشاوند تو نیستند چون صدقه به خویشاوند، دو کار است: صدقه و صله‌ی رحم....

اگر فرزندانِ برادرِ پدری‌ات نیازمند و مستحق هستند و تأمین مخارجشان بر تو واجب نیست، جایز است که زکات را به آنان بدهی...

اگر مستحق و از اهل زکات نیستند، جایز نیست که چیزی از زکات را به آنان بدهی بلکه به هر کسی که اهل زکات نباشد جایز نیست که از زکات بدهی...

پرداخت زکات به خوایشاوندانی که مستحق و اهل زکات هستند، بهتر از پرداخت آن به غیر از خویشاوندان است؛ زیرا صدقه دادن به خویشاوند، صدقه و صله‌ی رحم است....

اگر پذیرفت که خوب است اما اگر نپذیرفت، به او داده نمی‌شود....

اگر وضعیت برادرت این‌گونه است که گفتی، مستحق زکات است اما شایسته است که به او بگویی: مقداری پول زكات دارم؛ چه چیزی از وسایل مورد نیاز خانه می‌خواهی که برایت بخرم؟ ....

اگر نتوانست از اموالش بردارد و شوهر نیز واجبِ تأمین مخارج را ادا نکرد، جایز است که فقط به اندازه‌ی نیازش از زکاتت به او بدهی....

اگر برادر، مستحق و از اهل زکات باشد و تأمین مخارجش بر زکات دهنده واجب نباشد، ایرادی ندارد.....

پرداخت زکات به شوهر اگر برای پرداخت بدهی، نیازمند باشد جایز است و ایرادی ندارد....

اگر برای نفقه و تأمین مخارجش باشد، وی نیازی ندارد زیرا شوهرش مسئولیت این کار را دارد و از اهل زکات نیست اما اگر شوهرش فقیر و نیازمند باشد، بر پدر واجب است که مخارج پسر و عروسش را از مال شخصی خود تأمین کند...

قول و دیدگاه صحیح و راجح نزد من این است که مطلقا زکات به آنان داده نمی‌شود اما اگر نیازمند باشند، امکان برطرف کردن نیازهایشان با دیگر اموال شرعی وجود دارد.....