(۳۷۳۹) سوال: خواهری دارم که شوهرش وفات کرده است. وی پسری بیست ساله دارد که در یک شرکت با حقوق پنج هزار ريال کار می‌کند. پسر بزرگش سرپرستی آنان را به عهده دارد و اجاره‌ی خانه‌ را می‌پردازد. می‌خواهم هر ساله تمام زكاتم را به آنان اختصاص بدهم. آیا این کار، جایز است؟

جواب:

اگر واقعا و به طور حقیقی نیازمند هستند، جایز است؛ بلکه پرداخت زکات به آنان بهتر از پرداخت آن به افراد غریبه و دور است که خویشاوند تو نیستند چون صدقه به خویشاوند، دو کار است: صدقه و صله‌ی رحم؛ اما برحذر باش و مبادا که زکات را برای امور غیر ضروری و رفاهیات به آن‌ها بپردازی زیرا معیار زکات، نیاز است؛ چون الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَاِبْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِنْ اللَّهِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ} [التوبة: ۶۰] : (صدقات فقط مختص فقیران، مساکین، متصدیان اداره‌ی آن، کسانی که دل‌هایشان را باید به دست آورد، برای آزادی بردگان، بدهکاران، در راه الله و در راه درماندگان است؛ فریضه‌ای از جانب الله است و الله بسیار دانا و با حکمت است). اگر نیازمند باشند، نسبت به دیگران در اولویت هستند اما اگر نیازمند نیستند و می‌خواهی زکات را به آنان بدهی تا از آن برای رفاهیات که بسیاری از مردم با آن خودنمایی می‌کنند استفاده نمایند، زکاتت را به آنان نده.