سه‌شنبه 21 صفر 1448
۱۲ مرداد ۱۴۰۵
4 آگوست 2026

(۳۴۷۵) حکم روشن کردن شمع و قرائت قرآن بر قبور در شب عید

(۳۴۷۵) سوال: در روستای ما در شب عید فطر یا عید قربان هنگامی که مردم فهمیدند که فردا عید است شبانه به سوی قبور می‌روند و بر قبرهای مردگانشان شمع‌هایی را روشن می‌کنند و شیوخ را برای خواندن قرآن بر قبرها دعوت می‌کنند، آیا این کار صحیح است؟ جزاکم الله خیرا.

جواب:

این کار، کار باطل و حرامی است و سببی برای  مستحق شدن لعنت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است، زیرا پیامبر، زنانی را که به زیارت قبور می‌روند و آن را به عنوان مسجد قرار می‌دهند و چراغانی می‌کنند؛ لعنت نموده است. رفتن به قبرستان در شب هرچند برای زیارت آن باشد، بدعت است زیرا از پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وارد نشده که شب یا روز عید را برای زیارت قبرستان تخصیص دهد و از ایشان ثابت است که می‌فرماید: «شر الأمور محدثاتها، و كل بدعة ضلالة»[۱] یعنی: (بدترین امور، امور نوپیدا است و هر بدعتی گمراهی است). لذا بر شخص لازم است که در عباداتش و تمام چیزهایی که به وسیله‌ی آن به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ تقرب می‌جوید، دنبال شریعت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ باشد زیرا اصل در عبادات ممنوع و حرام بودن است مگر آن چه دلیلی بر مشروعیت آن وجود داشته باشد و آنچه سوال کننده از چراغانی نمودن قبرها در شب عید ذکر نمودند؛ بر ممنوع بودن آن و اینکه از گناهان کبیره است دلیل وجود دارد همانطور که به آن اشاره نمودم که پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم زنانی را که به زیارت قبور می‌روند و بر آن‌ها مساجد را بنا می‌کنند و آن جا را چراغانی می‌کنند لعنت نموده است.


۱[تخریج آن گذشت.]

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: عندنا في القرية في ليلة عيد الفطر أو ليلة عيد الأضحى المبارك عندما يعرف الناس أن غدًا عيد يخرجون إلى القبور في الليل، ويضيئون الشموع على قبور موتاهم ويدعون الشيوخ ليقرءوا القرآن على القبور. فما صحة هذا الفعل جزاكم الله عنا وعن المسلمين خير الجزاء؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: هذا الفعل فعل باطل محرم، وهو سبب للعنة الله -عز وجل-؛ فإن النبي صلى الله عليه وسلم لعن زائرات القبور، والمتخذين عليها المساجد والسرج. والخروج إلى المقابر في ليلة العيد ولو لزيارتها بدعة؛ فإن النبي صلى الله عليه وسلم لم يرد عنه أنه كان يخصص ليلة العيد ولا يوم العيد بزيارة المقبرة، وقد ثبت عنه صلى الله عليه وسلم أنه قال: «شَرُّ الْأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا، وَكُلُّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ» فعلى المرء أن يتحرى في عباداته وكل ما يفعله مما يُتَقَرَّبُ به إلى الله -عز وجل- أن يتحرى في ذلك شريعة الله سبحانه وتعالى؛ لأن الأصل في العبادات المنع والحظر، إلا ما قام الدليل على مشروعيته، وما ذكره السائل من إسراج القبور ليالي العيد قد دل الدليل على منعه، وعلى أنه من كبائر الذنوب، كما أشرت إليه قبل قليل من أن النبي صلى الله عليه وسلم لعن زائرات القبور والمتخذين عليها المساجد والسرج. 

مطالب مرتبط:

(۳۴۹۰) حکم خواندن سوره اخلاص و فاتحه و نماز در زیارت قبور

می‌گوییم: خواندن سوره اخلاص هشت مرتبه بعد از سلام اصلی در شرع ندارد، و از بدعت‌های نوآوری شده نزد انجام دهنده‌ی آن است....

ادامه مطلب …

(۳۴۷۴) حکم زیارت قبرستان بلافاصله پس از نماز عید

این کار غیر مشروع است، زیرا پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در روز عید برای زیارت قبور خارج نمی‌شدند و امتش را به زیارت نمودن قبور در این روز امر نکرده‌اند...

ادامه مطلب …

(۳۴۵۰) دعای مأثور هنگام زیارت قبر پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و صحابه

وقتی انسان دعای مأثور را هنگام زیارت قبرها نمی‌داند پس وی می‌تواند که هر دعایی خواست بکند؛ زیرا مقصود از زیارت، دعا برای اهل قبور است....

ادامه مطلب …

(۳۴۸۹) پخش قرآن با بلندگو در عزاداری و حمل میت

میت از این عمل نفع نمی‌برد، سپس اینان که به‌خاطر این تلاوت می‌کنند که چیزی در مقابل به آن‌ها داده شود از اجر محروم هستند؛ زیرا هر انسانی که با عمل اخروی خواستار دنیا باشد، در آخرت بهره‌ای برایش نیست، و نصیبی از اجر ندارد...

ادامه مطلب …

(۳۴۸۸) حکم پخش قرآن با بلندگو در مراسم عزاداری و حمل میت

همانا این عمل بدون شک بدعت است، چرا که نه در زمان پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و نه در زمان صحابه بوده است....

ادامه مطلب …

(۳۴۸۷) آیا خواندن فاتحه بر مردگان جایز است؟

نصی از سنت درباره‌ی خواندن فاتحه بر مردگان نمی‌دانم، و بر همین اساس خوانده نمی‌شود؛ زیرا اصل در عبادات بازداشتن و منع است، تا اینکه بر ثبوت آن و اینکه از شریعت الله است دلیلی اقامه شود....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه