دوشنبه 4 شوال 1447
۳ فروردین ۱۴۰۵
23 مارس 2026

(۳۹۵۵) حکم قضای روزه برای متوفی در صورت طعام دادن پیش از وفات

(۳۹۵۵) سوال: مردی در ماه رمضان به خارج از کشور سفر نموده است. وی فقط سه روز از رمضان را روزه گرفته و بقیه را روزه نگرفته است. وقتی به کشورش بازگشته نیز روزه‌ی قضا نگرفته بلکه در ازای روزهایی که روزه نگرفته، طعام داده است. سپس آن مرد وفات نمود. آیا فرزندانش باید به جای او روزه بگیرند یا همان طعام دادن کافی است؟ با توجه به این که سفر وی برای تفریح بوده است.

جواب:

طعام دادن به جای روزه پذیرفته نیست مگر برای شخصی که هرگز نمی‌تواند روزه بگیرد؛ مانند فرد کهن‌سالی که نمی‌تواند روزه بگیرد یا فردی که بیماری دارد که امیدی به بهبودی‌اش نیست اما شخصی که بیماری‌ قابل درمان دارد، واجب است که روزه بگیرد.

چنین به نظر می‌رسد که فرد مورد نظر در این پرسش، مبتلا به بیماری که امیدی به بهبودش نباشد، نبوده اما فردی سهل‌انگار بوده است. وی می‌تواند انجام قضای روزه‌ای که بر او واجب است را فقط تا زمانی به تأخیر بیاندازد که تا ماه رمضان بعدی، فقط به اندازه‌ی همان چند روزه‌اش باقی مانده باشد. بنابراین می‌گوییم: طعام دادن از وی پذیرفته نیست و میراث‌بر و ولیّ او باید به جای او روزه بگیرند و تفاوتی ندارد که پدر، مادر، برادر یا فرزند باشد؛ زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمود: «من مات وعليه صيام صامَ عنه وَلِيُّهُ»[۱] : (کسی که بمیرد و روزه بر او واجب باشد، ولیّ او به جایش روزه می‌گیرد(. در مورد غذایی که به افراد مسکین داده است، اگر از روی جهل و نادانی چنین کرده و گمان داشته که همین کفایت می‌کند، صدقه محسوب می‌شود اما مسئولیت وی درباره‌ی روزه را برطرف نمی‌کند.

سؤال: شيخ بزرگوار! اگر همسرش به جای او روزه بگیرد، چه حکمی دارد؟

جواب: اگر همسرش روزه بگیرد، ایرادی ندارد. همچنین اگر وارثان، روزه را میان خود تقسیم کنند نیز ایرادی ندارد چنان که مثلا اگر ده روز قضا بر عهده‌ی او بوده و صاحب پنج فرزند است، اگر هر کدام از فرزندان دو روز را روزه بگیرند، ایرادی ندارد.


۱-تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: رجلٌ سافر في رمضان إلى خارج البلاد، وصام ثلاثة أيام، ولم يصم الباقي، ولما عاد إلى بلده لم يصم، بل أطعم عن الأيام التي لم يصمها، وتوفي الرجل، فهل يصوم عنه أبناؤه، أم يكفي ما أطعم، علما بأنه مسافر للنزهة؟

فأجاب رحمه الله تعالى : لا يجزئ الإطعام بدلا عن الصيام، إلا لشخص لا يستطيع الصيام أبدا؛ كالكبير الذي لا يستطيع الصيام، والمريض مرضًا لا يُرجَى بُرْؤه، وأما مَن مَرِض مرضًا يُرجَى برؤه فإن الواجب عليه أن يصوم.

والذي يبدو من هذا السؤال أن الرجل ليس مريضًا مرضًا لا يرجى برؤه، وإنما هو متهاون، وله أن يتهاون في قضاء الصيام الذي عليه إلى أن يبقى بينه وبين رمضان بمقدار ما عليه من الصوم. وعلى هذا فنقول: الإطعام لا يجزئ عنه، وإنما يصوم عنه وارثه وليه سواء كانت الأم، أم الأب، أم الإخوة، أم الأبناء؛ لقوله صلى الله عليه وسلم: «مَنْ مَاتَ وَعَلَيْهِ صِيَامُ صَامَ عَنْهُ وَلِيُّهُ». ويكون الإطعام الذي أطعمه إذا كان جاهلا يعتقد أن الإطعام يكفي، يكون صدقة، لكنه لا يُبْرِئ الذمة عن الصيام.

لو صامت الزوجة فما الحكم؟

فأجاب رحمه الله تعالى: لو صامت الزوجة فلا بأس، ولو تقاسم الورثة الصوم عنه فلا بأس، مثل لو كان عليه عشرة أيام، وله أولاد خمسة، وصام كل واحد يومين، فلا بأس.

مطالب مرتبط:

(۳۹۲۰) حکم روزه‌داری در عادت ماهیانه و جبران روزه‌های نادرست

روزه‌هایش در دوران حیض، صحيح نیست.....

ادامه مطلب …

(۳۹۳۲) حکم فراموش کردن قضای روزه‌های گذشته

اگر قضای چند روز از رمضان بر کسی واجب باشد اما این مسئله را فراموش کرده و پس از شروع رمضان بعدی به یاد بیاورد، به روزه‌ گرفتنِ رمضان دوم ادامه داده و آن را کامل می‌کند...

ادامه مطلب …

(۳۹۰۶) حکم استفاده از سرمه و مسواک و خمیر دندان برای روزه‌دار

سرمه کشیدن برای روزه‌دار، جایز است و ایرادی ندارد....

ادامه مطلب …

(۳۹۶۰) حکم انجام عبادات به جای والدین متوفی

پدر یا مادری که نماز نخوانند و بمیرند، به جای آن‌ها نماز خوانده نمی‌شود، روزه گرفته نمی‌شود و صدقه داده نمی‌شود؛ چون بنا بر دیدگاه صحیح و راجح، کسی که نماز را ترك کند حتی اگر از روی سهل‌انگاری و سستی باشد، كافر و مرتد بوده و از دین اسلام خارج ‌شده است....

ادامه مطلب …

(۳۹۳۵) حکم روزه گرفتن پیش از ماه رمضان به عنوان قضا

هیچ ‌کس نمی‌تواند تصور کند که روزه‌های رمضان را پیش از آغاز رمضان بگیرد همان طور که نمی‌تواند نماز ظهر را پیش از دخول وقتش ادا کند. اگر فرضا کسی روزه‌ی رمضان را پیش از آغاز ماه رمضان بگیرد، روزه‌اش بی‌فایده است....

ادامه مطلب …

(۳۹۳۴) حکم پرداخت کفاره روزه و نحوه تقسیم آن بین فقرا

دیدگاه برتر و راجح درباره‌ی تأخير بدون عذر قضای رمضان تا رمضان بعدی، این است که آن شخص باید از الله جَلَّ‌جَلَالُهُ طلب مغفرت و آمرزش نماید و قضا را انجام دهد....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه