پنج‌شنبه 30 صفر 1448
۲۲ مرداد ۱۴۰۵
13 آگوست 2026

(۳۹۵۵) حکم قضای روزه برای متوفی در صورت طعام دادن پیش از وفات

(۳۹۵۵) سوال: مردی در ماه رمضان به خارج از کشور سفر نموده است. وی فقط سه روز از رمضان را روزه گرفته و بقیه را روزه نگرفته است. وقتی به کشورش بازگشته نیز روزه‌ی قضا نگرفته بلکه در ازای روزهایی که روزه نگرفته، طعام داده است. سپس آن مرد وفات نمود. آیا فرزندانش باید به جای او روزه بگیرند یا همان طعام دادن کافی است؟ با توجه به این که سفر وی برای تفریح بوده است.

جواب:

طعام دادن به جای روزه پذیرفته نیست مگر برای شخصی که هرگز نمی‌تواند روزه بگیرد؛ مانند فرد کهن‌سالی که نمی‌تواند روزه بگیرد یا فردی که بیماری دارد که امیدی به بهبودی‌اش نیست اما شخصی که بیماری‌ قابل درمان دارد، واجب است که روزه بگیرد.

چنین به نظر می‌رسد که فرد مورد نظر در این پرسش، مبتلا به بیماری که امیدی به بهبودش نباشد، نبوده اما فردی سهل‌انگار بوده است. وی می‌تواند انجام قضای روزه‌ای که بر او واجب است را فقط تا زمانی به تأخیر بیاندازد که تا ماه رمضان بعدی، فقط به اندازه‌ی همان چند روزه‌اش باقی مانده باشد. بنابراین می‌گوییم: طعام دادن از وی پذیرفته نیست و میراث‌بر و ولیّ او باید به جای او روزه بگیرند و تفاوتی ندارد که پدر، مادر، برادر یا فرزند باشد؛ زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمود: «من مات وعليه صيام صامَ عنه وَلِيُّهُ»[۱] : (کسی که بمیرد و روزه بر او واجب باشد، ولیّ او به جایش روزه می‌گیرد(. در مورد غذایی که به افراد مسکین داده است، اگر از روی جهل و نادانی چنین کرده و گمان داشته که همین کفایت می‌کند، صدقه محسوب می‌شود اما مسئولیت وی درباره‌ی روزه را برطرف نمی‌کند.

سؤال: شيخ بزرگوار! اگر همسرش به جای او روزه بگیرد، چه حکمی دارد؟

جواب: اگر همسرش روزه بگیرد، ایرادی ندارد. همچنین اگر وارثان، روزه را میان خود تقسیم کنند نیز ایرادی ندارد چنان که مثلا اگر ده روز قضا بر عهده‌ی او بوده و صاحب پنج فرزند است، اگر هر کدام از فرزندان دو روز را روزه بگیرند، ایرادی ندارد.


۱-تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: رجلٌ سافر في رمضان إلى خارج البلاد، وصام ثلاثة أيام، ولم يصم الباقي، ولما عاد إلى بلده لم يصم، بل أطعم عن الأيام التي لم يصمها، وتوفي الرجل، فهل يصوم عنه أبناؤه، أم يكفي ما أطعم، علما بأنه مسافر للنزهة؟

فأجاب رحمه الله تعالى : لا يجزئ الإطعام بدلا عن الصيام، إلا لشخص لا يستطيع الصيام أبدا؛ كالكبير الذي لا يستطيع الصيام، والمريض مرضًا لا يُرجَى بُرْؤه، وأما مَن مَرِض مرضًا يُرجَى برؤه فإن الواجب عليه أن يصوم.

والذي يبدو من هذا السؤال أن الرجل ليس مريضًا مرضًا لا يرجى برؤه، وإنما هو متهاون، وله أن يتهاون في قضاء الصيام الذي عليه إلى أن يبقى بينه وبين رمضان بمقدار ما عليه من الصوم. وعلى هذا فنقول: الإطعام لا يجزئ عنه، وإنما يصوم عنه وارثه وليه سواء كانت الأم، أم الأب، أم الإخوة، أم الأبناء؛ لقوله صلى الله عليه وسلم: «مَنْ مَاتَ وَعَلَيْهِ صِيَامُ صَامَ عَنْهُ وَلِيُّهُ». ويكون الإطعام الذي أطعمه إذا كان جاهلا يعتقد أن الإطعام يكفي، يكون صدقة، لكنه لا يُبْرِئ الذمة عن الصيام.

لو صامت الزوجة فما الحكم؟

فأجاب رحمه الله تعالى: لو صامت الزوجة فلا بأس، ولو تقاسم الورثة الصوم عنه فلا بأس، مثل لو كان عليه عشرة أيام، وله أولاد خمسة، وصام كل واحد يومين، فلا بأس.

مطالب مرتبط:

(۳۹۳۰) حكم کسی که قضای روزه‌های سه سال پیش را انجام نداده

اگر کسی قضا را به بعد از رمضان بعدی به تأخیر بیاندازد، اگر با عذر شرعی باشد، چیزی جز همان قضا بر او واجب نیست اما اگر بدون عذر باشد، باید از این به تأخیر انداختن توبه کند زیرا مرتکب گناه شده است....

ادامه مطلب …

(۳۹۱۱) روزه‌داری که در ماه رمضان همسرش را ببوسد و با وی معاشقه کند مرتکب گناه شده است؟

اگر نسبت به خود شناخت دارد و اطمینان دارد که با چنین بوسیدن و معاشقه‌ای انزال نمی‌شود، گناهی بر او نیست.....

ادامه مطلب …

(۳۹۲۰) حکم روزه‌داری در عادت ماهیانه و جبران روزه‌های نادرست

روزه‌هایش در دوران حیض، صحيح نیست.....

ادامه مطلب …

(۳۹۴۷) حکم قضای روزه‌های فوت‌شده به دلیل جهل و ناآگاهی

اگر قضای روزه‌هایی که بعد از بلوغ ترک کرده‌ای را انجام بدهی، بهتر است....

ادامه مطلب …

(۳۹۲۷) حکم تأخیر در قضای روزه به علت عادت ماهیانه

كفاره‌ای بر او نیست؛ فقط باید قضای روزه‌هایی که بر او باقی مانده را انجام دهد. به خاطر تأخیر نیز گناهی بر او نیست زیرا زمانی به حيض دچار شده که خارج از انتظار و محاسبه‌ی وی بوده است....

ادامه مطلب …

(۳۹۲۹) حکم روزه گرفتن در دوران عادت ماهیانه قبل از بلوغ

این زن که گفت در چهارده سالگی دچار عادت ماهیانه شده و نمی‌دانسته که بلوغ با این سبب، رخ می‌دهد، گناهی بر او نیست که روزه را در آن سال ترک کرده است زیرا جاهل و بی‌اطلاع بوده و گناهی بر شخص جاهل و بی‌اطلاع نیست ....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه