دوشنبه 4 شوال 1447
۳ فروردین ۱۴۰۵
23 مارس 2026

(۳۹۳۰) حكم کسی که قضای روزه‌های سه سال پیش را انجام نداده

(۳۹۳۰) سوال: حكم کسی که قضای روزه‌های سه سال پیش را انجام نداده، چیست؟ این کار چه کفاره‌ای دارد؟ شایان ذکر است در روزهایی از رمضان که به سبب عذر شرعی روزه نگرفته‌ام، روزه نگرفته و نماز نمی‌خواندم.

جواب:

بر کسی که قضای روزه‌ی رمضان دارد، واجب است که آن ‌را قبل از آمدن رمضان بعدی انجام دهد؛ همان‌طور که مادر مؤمنان عایشه رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهَا می‌گفت: «كان يكون عليّ الصَّوم من رمضان فما أستطيع أن أقضي إلا في شعبان» : (چنین می‌شد که روزه‌ای از رمضان بر من واجب بود که فقط در شعبان می‌توانستم قضای آن ‌را انجام دهم). اگر کسی قضا را به بعد از رمضان بعدی به تأخیر بیاندازد، اگر با عذر شرعی باشد، چیزی جز همان قضا بر او واجب نیست اما اگر بدون عذر باشد، باید از این به تأخیر انداختن توبه کند زیرا مرتکب گناه شده است. علما اختلاف‌نظر دارند که آیا با وجود قضا، كفاره در ازای هر روز نیز بر او واجب است یا خیر؟ دیدگاه صحيح این است که تأخير قضا تا بعد از رمضان بعدی، کفاره ندارد زیرا دلیلی برای وجوب كفاره نیست و عموم فرموده‌ی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ که می‌فرماید: {وَمَنْ كَانَ مَرِيضاً أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ} [البقرة: ۱۸۵] : (کسی که مریض یا در سفر باشد، تعدادی از روزهای دیگر را روزه بگیرد) این فرموده،‌ کسی که قضای رمضان را پیش از رمضان بعد انجام دهد و همچنین کسی که قضا را تا بعد از رمضان دوم به تأخیر بیاندازد را شامل می‌شود. بنابراین، صحيح این است که کفاره ندارد و فقط قضا بر او واجب است.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: ما حكم من لم يَقْضِ الأيام التي أفطرها في رمضان قبل ثلاث سنوات؟ وما الكفارة في ذلك، مع العلم بأنني لم أكن أصلي ولا أصوم الأيام التي أفطرتها في رمضان مع العذر؟

فأجاب رحمه الله تعالى: الواجب على من عليه قضاء رمضان أن يقضيه قبل أن يأتي رمضان الثاني كما قالت أم المؤمنين عائشة رضي الله عنها: «كَانَ يَكُونُ عَلَيَّ الصَّوْمُ مِنْ رَمَضَانَ، فَمَا أَسْتَطِيعُ أَنْ أَقْضِيَ إِلَّا فِي شَعْبَانَ».

فإذا أخره إلى ما بعد رمضان الثاني؛ فإن كان لعذر فلا شيء عليه إلا القضاء، وإن كان لغير عذر فعليه التوبة من هذا التأخير؛ لأنه أصاب ذنبًا، واختلف العلماء هل يلزمه مع ذلك كفارة عن كل يوم مع الصيام أم لا يلزمه ؟ والصحيح أنه لا يلزمه كفارة لتأخير القضاء إلى ما بعد رمضان الثاني؛ لأنه لا دليل على وجوب الكفارة، وعموم قوله تعالى: ﴿ وَمَن كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ ﴾ [البقرة: ١٨٥]. يشمل من قضى بين الرمضانين، ومن أخر القضاء إلى رمضان الثاني، فالصحيح أنه ليس عليه كفارة، وليس عليه إلا القضاء.

مطالب مرتبط:

(۳۹۶۰) حکم انجام عبادات به جای والدین متوفی

پدر یا مادری که نماز نخوانند و بمیرند، به جای آن‌ها نماز خوانده نمی‌شود، روزه گرفته نمی‌شود و صدقه داده نمی‌شود؛ چون بنا بر دیدگاه صحیح و راجح، کسی که نماز را ترك کند حتی اگر از روی سهل‌انگاری و سستی باشد، كافر و مرتد بوده و از دین اسلام خارج ‌شده است....

ادامه مطلب …

(۳۹۲۴) حکم تأخیر در قضای روزه مسافر و لزوم پرداخت کفاره

هر کس یک روز از رمضان را به خاطر داشتن عذر شرعی روزه نگیرد، باید قبل از رسیدن رمضان بعدی قضای آن ‌را انجام دهد؛ اگر این کار را نکرد، باید بعد از رمضان دوم قضایش را انجام دهد....

ادامه مطلب …

(۳۸۹۷) آیا دعاهای خاصّی برای هنگام خوردن افطاری و سحری از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نقل شده است؟

برای سحری، دعای خاصّی سراغ ندارم؛ اما دعاهای عام برای خوردن و نوشیدن در تمام اوقات وجود دارد؛ مانند گفتن (بسم الله) در ابتدای خوردن یا نوشیدن و گفتن (الحمدلله) در پایان خوردن یا نوشیدن....

ادامه مطلب …

(۳۹۴۷) حکم قضای روزه‌های فوت‌شده به دلیل جهل و ناآگاهی

اگر قضای روزه‌هایی که بعد از بلوغ ترک کرده‌ای را انجام بدهی، بهتر است....

ادامه مطلب …

(۳۹۴۴) حکم روزه‌داری در صورت بازگشت خون عادت ماهیانه پس از پاکی

اگر این خون که تمام ماه یا بیشتر روزهایش ادامه داشته، خون استحاضه بوده باشد، قضا بر تو واجب نیست زیرا خون استحاضه مانع روزه گرفتن و نماز خواندن نیست؛ اما اگر خون حيض بوده باشد، به طوری که در روزهای مشخصی شروع و قطع شود، باید قضای روزه‌هایی که در آن روزه گرفته‌ای را انجام دهی....

ادامه مطلب …

(۳۹۳۹) حکم روزه در صورت شروع عادت ماهیانه پیش از اذان مغرب

هرگاه زن روزه‌دار، حيض شود، حتی اگر اندکی قبل از غروب خورشید باشد نیز روزه‌اش باطل می‌شود.....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه