پنج‌شنبه 30 صفر 1448
۲۲ مرداد ۱۴۰۵
13 آگوست 2026

(۳۹۳۰) حكم کسی که قضای روزه‌های سه سال پیش را انجام نداده

(۳۹۳۰) سوال: حكم کسی که قضای روزه‌های سه سال پیش را انجام نداده، چیست؟ این کار چه کفاره‌ای دارد؟ شایان ذکر است در روزهایی از رمضان که به سبب عذر شرعی روزه نگرفته‌ام، روزه نگرفته و نماز نمی‌خواندم.

جواب:

بر کسی که قضای روزه‌ی رمضان دارد، واجب است که آن ‌را قبل از آمدن رمضان بعدی انجام دهد؛ همان‌طور که مادر مؤمنان عایشه رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهَا می‌گفت: «كان يكون عليّ الصَّوم من رمضان فما أستطيع أن أقضي إلا في شعبان» : (چنین می‌شد که روزه‌ای از رمضان بر من واجب بود که فقط در شعبان می‌توانستم قضای آن ‌را انجام دهم). اگر کسی قضا را به بعد از رمضان بعدی به تأخیر بیاندازد، اگر با عذر شرعی باشد، چیزی جز همان قضا بر او واجب نیست اما اگر بدون عذر باشد، باید از این به تأخیر انداختن توبه کند زیرا مرتکب گناه شده است. علما اختلاف‌نظر دارند که آیا با وجود قضا، كفاره در ازای هر روز نیز بر او واجب است یا خیر؟ دیدگاه صحيح این است که تأخير قضا تا بعد از رمضان بعدی، کفاره ندارد زیرا دلیلی برای وجوب كفاره نیست و عموم فرموده‌ی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ که می‌فرماید: {وَمَنْ كَانَ مَرِيضاً أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ} [البقرة: ۱۸۵] : (کسی که مریض یا در سفر باشد، تعدادی از روزهای دیگر را روزه بگیرد) این فرموده،‌ کسی که قضای رمضان را پیش از رمضان بعد انجام دهد و همچنین کسی که قضا را تا بعد از رمضان دوم به تأخیر بیاندازد را شامل می‌شود. بنابراین، صحيح این است که کفاره ندارد و فقط قضا بر او واجب است.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: ما حكم من لم يَقْضِ الأيام التي أفطرها في رمضان قبل ثلاث سنوات؟ وما الكفارة في ذلك، مع العلم بأنني لم أكن أصلي ولا أصوم الأيام التي أفطرتها في رمضان مع العذر؟

فأجاب رحمه الله تعالى: الواجب على من عليه قضاء رمضان أن يقضيه قبل أن يأتي رمضان الثاني كما قالت أم المؤمنين عائشة رضي الله عنها: «كَانَ يَكُونُ عَلَيَّ الصَّوْمُ مِنْ رَمَضَانَ، فَمَا أَسْتَطِيعُ أَنْ أَقْضِيَ إِلَّا فِي شَعْبَانَ».

فإذا أخره إلى ما بعد رمضان الثاني؛ فإن كان لعذر فلا شيء عليه إلا القضاء، وإن كان لغير عذر فعليه التوبة من هذا التأخير؛ لأنه أصاب ذنبًا، واختلف العلماء هل يلزمه مع ذلك كفارة عن كل يوم مع الصيام أم لا يلزمه ؟ والصحيح أنه لا يلزمه كفارة لتأخير القضاء إلى ما بعد رمضان الثاني؛ لأنه لا دليل على وجوب الكفارة، وعموم قوله تعالى: ﴿ وَمَن كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ ﴾ [البقرة: ١٨٥]. يشمل من قضى بين الرمضانين، ومن أخر القضاء إلى رمضان الثاني، فالصحيح أنه ليس عليه كفارة، وليس عليه إلا القضاء.

مطالب مرتبط:

(۳۹۰۱) حکم بلعیدن آب دهان در حالت سرماخوردگی هنگام روزه‌داری

اگر روزه‌دار آب دهانش را ببلعد، روزه‌اش باطل نمی‌شود و کسی‌ نمی‌تواند بگوید که روزه‌دار با فرو بردن آب دهانش، روزه را خورده است....

ادامه مطلب …

(۳۹۵۱) حکم قضای روزه‌های فوت‌شده فرد متوفی به دلیل بیماری

در چنین حالتی واجب است در ازای هر روز، یک مسكين را غذا دهد. هر کس به خاطر عذری که امیدی به رفع آن نیست روزه نگیرد چنین است....

ادامه مطلب …

(۳۹۳۹) حکم روزه در صورت شروع عادت ماهیانه پیش از اذان مغرب

هرگاه زن روزه‌دار، حيض شود، حتی اگر اندکی قبل از غروب خورشید باشد نیز روزه‌اش باطل می‌شود.....

ادامه مطلب …

(۳۹۱۷) حکم قضای روزه‌ی زن حائض

واجب است که قضای آن روزهایی که روزه نگرفته را انجام دهد.

ادامه مطلب …

(۳۹۳۳) حکم قضای روزه‌های فراموش‌شده به دلیل بیماری و جراحی

قضای روزهایی که روزه گرفته، بر او واجب نیست زیرا انجام داده و از او پذیرفته است...

ادامه مطلب …

(۳۹۱۰) حکم بوسیدن زن غریبه در هنگام روزه‌داری

روزه‌ای که در حال بوسیدن، داشته‌ای تا وقتی که انزال نشده باشی، با بوسیدن باطل نمی‌شود...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه