دوشنبه 10 ذیقعده 1447
۶ اردیبهشت ۱۴۰۵
27 آوریل 2026

(۲۴۱۳) آیا اگر انسان در نماز عطسه کند باید الحمدلله بگوید؟

(۲۴۱۳) سوال: آیا اگر انسان در نماز عطسه کند باید الحمدلله بگوید؟

جواب:

هنگامی که انسان در خارج یا داخل نماز عطسه کند الحمدلله گفتن واجب نیست بلکه بهتر و کامل‌تر است و اگر الحمدلله نگوید گناهی ندارد.

الحمدلله گفتن برای کسی که عطسه کند در حالت نماز یا خارج نماز مشروع است مگر این که در نماز باشد و از تشویش شخص کناری خودش بترسد که الحمدلله را سری می‌گوید و آن را به جهر نمی‌گوید زیرا می‌ترسد که اگر آن را به صورت جهری بگوید بر دیگر نماز‌گزاران تشویش ایجاد کند یا یکی از کردم در گفتن: يرحمك الله، عجله کند.

و اگر کسی که در نماز است و جواب کسی که عطسه کرده ‌ گفته است الحمدلله را بدهد و بگوید: يرحمك الله، نمازش باطل می‌شود زیرا که (ک) برای خطاب است و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرموده است: «إِنَّ هَذِهِ الصَّلَاةَ لَا يَصْلُحُ فِيهَا شَيْءٌ مِنْ كَلَامِ النَّاسِ»[۱]: (هيچ‌يک از سخنان مردم، شايسته‌ی اين نماز نيست): یا فرموده از کلام آدم‌ها که باید مورد توجه قرار گیرد.

و از معاویة بن الحکم رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ ثابت است که می‌فرماید: «بَيْنَا أَنَا أُصَلِّي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ عَطَسَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ، فَقُلْتُ : يَرْحَمُكَ اللَّهُ، فَرَمَانِي الْقَوْمُ بِأَبْصَارِهِمْ. فَقُلْتُ : وَا ثُكْلَ أُمِّيَاهْ، مَا شَأْنُكُمْ تَنْظُرُونَ إِلَيَّ ؟ فَجَعَلُوا يَضْرِبُونَ بِأَيْدِيهِمْ عَلَى أَفْخَاذِهِمْ، فَلَمَّا رَأَيْتُهُمْ يُصَمِّتُونَنِي، لَكِنِّي سَكَتُّ، فَلَمَّا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَبِأَبِي هُوَ وَأُمِّي، مَا رَأَيْتُ مُعَلِّمًا قَبْلَهُ وَلَا بَعْدَهُ أَحْسَنَ تَعْلِيمًا مِنْهُ، فَوَاللَّهِ مَا كَهَرَنِي وَلَا ضَرَبَنِي وَلَا شَتَمَنِي. قَالَ : ” إِنَّ هَذِهِ الصَّلَاةَ لَا يَصْلُحُ فِيهَا شَيْءٌ مِنْ كَلَامِ النَّاسِ، إِنَّمَا هُوَ التَّسْبِيحُ وَالتَّكْبِيرُ وَقِرَاءَةُ الْقُرْآنِ ” – أَوْ كَمَا قَالَ»[۲]: (همراه رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نماز می خواندم که فردی از ميان مردم عطسه زد. من “يرحمک الله” گفتم. پس همه ی مردم با تعجب به من نگاه کردند. پس گفتم: مادرم به عزايم بنشيند، چرا اينگونه به من نگاه می کنيد!؟ آنگاه مردم شروع به زدن دست های شان بر روی ران های شان نمودند. هنگامی که متوجه شدم مرا به سکوت دعوت می کنند، سکوت نمودم. وقتی رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم سلام داد ـ پدر و مادرم فدايش باد؛ هيچ معلمی را قبل و بعد از او ندیدم که در آموزش دادن بهتر از ایشان باشدـ به الله سوگند، نه سرم داد کشيد، نه مرا کتک زد و نه بد و بيراه گفت؛ بلکه فرمود: «هيچ‌يک از سخنان مردم، شايسته‌ی اين نماز نيست؛ بلکه نماز، عبارت از تسبيح و تکبير و قرائت قرآن است». يا چيزی شبيه اين فرمود).

و این دلالت می‌دهد که جواب به شخص عطسه کننده که می‌گوید: الحمدلله ممکن است از بعضی از نماز‌گزاران از روی جهل یا غفلت واقع شود که در این صورت از ترس این الحمدلله جهری گفته نمی‌شود.


[۱] تخریج آن گذشت.

[۲] رواه مسلم (۵۳۷).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: إذا عطس الإنسان في الصلاة فهل عليه أن يحمد الله؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: إذا عطس الإنسان في الصلاة وخارج الصلاة فحمد الله تعالى ليس بواجب عليه، بل هو أفضل وأكمل، ولو لم يحمد الله لم يكن آنها بذلك.

والحمد عند العطاس مشروع للإنسان في حال الصلاة وفي حال عدم الصلاة، إلا أنه إذا كان في الصلاة وخاف أن يُشَوِّشَ على من معه من المصلين فَلِيسِر بالحمد ولا يجهر به؛ لأنه يخشى إذا جهر به أن يشوش على المصلين، أو أن يستعجل أحد من الناس فيقول: يرحمك الله.

وإذا قال أحد لمن عطس فحمد الله يرحمك الله، والقائل يصلي فإن صلاته تبطل؛ لأن الكاف للخطاب، وقد قال النبي – عليه الصلاة والسلام-: إنه لا يصلح – يعني: في الصلاة – شيء من كلام الناس»، أو قال: من كلام الآدميين، فلينتبه لذلك.

وقد ثبت في الصحيح أن معاوية بن الحكم رضي الله عنه دخل في الصلاة، فعطس رجل من القوم فقال: الحمد الله، فقال له معاوية: يرحمك الله، فرماه الناس بأبصارهم منتقدين إياه بهذه الكلمة، فقال: وَاتُكُل أُمِّياه، ما شأنكم؟ تنظرون إلي، فجعلوا يضربون بأيديهم على أفخاذهم، فلما رأيتهم يُصَمِّتُونَنِي لكنِّي سَكَتُ، فلما صلى رسول الله صلى الله عليه وسلم ، فبأبي هو وأمي، ما رأيت مُعَلَّما قبله ولا بعده أحسن تعليما منه، فوالله ما كَهَرَني ولا ضَرَبني ولا شَتَمَني، قال: «إن هذه الصلاة لا يصلح فيها شيء من كلام الناس، إنما هو التَّسْبِيحُ والتكبير وقراءة القرآن»، أو كما قال صلى الله عليه وسلم.

وهذا يدل على أن تشميت العاطس في الصلاة إذا حَمِدَ الله قد يقع من بعض المصلين، إما جهلا وإما غفلة، وحينئذ إذا خاف من ذلك فلا يجهر بالحمد.

مطالب مرتبط:

(۲۴۱۴) حکم قطع قرائت قرآن برای صلوات

اگر قرائت شما در نماز است قرائت خود را برای هیچ کس قطع نکن، نه برای صلوات فرستادن بر رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و نه برای جواب عطسه کننده.....

ادامه مطلب …

(۲۴۰۸) تأمل در آیات حین نماز

چیزی که در این باره از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وارد شده است آنچه حذیفة بن الیمان روایت می‌کند که در شبی با رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نماز می‌خواند....

ادامه مطلب …

(۲۴۱۱) معنای صلوات بر پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و احکام آن در نماز

صلوات الله و ملائکه بر رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم یعنی ثنای بر او....

ادامه مطلب …

(۲۴۱۰) حکم کسی که در هنگام قرائت امام در نمازهای جهری بگوید: آمین یا أعوذ بالله من النار یا سبحان الله

آیاتی که مستوجب تسبیح یا استعاذه یا دعا می‌باشد: هنگامی که قاری در نماز شب می‌باشد سنت است که هر گاه به آن آیات رسید کار متعلق که به آن را بکند...

ادامه مطلب …

(۲۴۱۲) احکام و اذکار سجده هنگام قرائت آیات سجده

در سجده‌ی تلاوت گفته می‌شود: «سبحان ربي الأعلى» همانطور که در بقیه‌ی سجده‌ها گفته می‌شود.....

ادامه مطلب …

(۲۴۰۹ دعا و تأمل در هنگام قرائت قرآن

بله جایز است هنگامی که از آیه‌ی رحمت گذشت آن را از فضل الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بطلبد و هنگامی که از آیه‌ی وعید گذشت به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ  از آن وعید پناه بخواهد و هنگامی که از آیه‌ای گذشت که در آن پند و عبرت بود بگوید: سبحان الله....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه