چهارشنبه 12 ذیقعده 1447
۸ اردیبهشت ۱۴۰۵
29 آوریل 2026

(۲۲۴۳) حکم خواندن دعاهای خاص در سجود و پس از تشهد پیش از سلام نماز

(۲۲۴۳) سوال: در سجود با این دعا را می‌خوانم: رب اجعل قبري نورا، رب اجعل قبري روضة من رياض الجنة. و همچنین بعد از التحیات هنگامی که می‌خواهم سلام دهم می‌گویم: اللهم إني أعوذ بك من عذاب القبر، و فتنة المحيا و الممات، و فتنة المسيح الدجال، آیا این صحیح است؟

جواب:

اما آنچه را از دعای بعد از تشهد  وقبل از سلام دادن ذکر کردند، این دعا از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وارد شده و فرموده است: «إِذَا فَرَغَ أَحَدُكُمْ مِنَ التَّشَهُّدِ الْآخِرِ، فَلْيَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ مِنْ أَرْبَعٍ : مِنْ عَذَابِ جَهَنَّمَ، وَمِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ، وَمِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ، وَمِنْ شَرِّ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ»[۱] (هر گاه یکی از شما از تشهد آخر را خواند از چهار چیز به الله پناه ببرد: از عذاب جهنم و از عذاب قبر و از فتنه‌ی زندگی و مرگ و از شر مسیح دجال).

اما آنچه که در سجودش دعا می‌کند: اللهم اجعل قبری نورا، اللهم اجعله روضة من ریاض الجنة، اللهم افسح لی فیه و مانند  آن، اشکالی ندارد زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرموده است: «أَمَّا السُّجُودُ فَاجْتَهِدُوا فِي الدُّعَاءِ، فَقَمِنٌ أَنْ يُسْتَجَابَ لَكُمْ»[۲] (در وقت سجود بسیار دعا کنید که در این صورت سزاوار است که مورد اجابت قرار گیرید) و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم مطلق دعا را گفتند و به چیز معینی مقید نکردند پس جایز است که انسان به امور دنیا و آخرت دعا کند حتی اگر در سجده‌‌ات از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ خانه‌ی بزرگ و تمیز یا ماشینی خوب و مانند آن را بخواهی مشکلی نیست زیرا که دعا عبادت است اگر چه در امور دنیا یا آخرت باشد پس به مجرد خواندن الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ عبادت است و تو را به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نزدیک می‌کند و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {وَقَالَ رَبُّكُمُ ٱدۡعُونِیۤ أَسۡتَجِبۡ لَكُمۡۚ إِنَّ ٱلَّذِینَ یَسۡتَكۡبِرُونَ عَنۡ عِبَادَتِی سَیَدۡخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِینَ} [سوره غافر: ۶۰] (و پروردگار شما فرمود: مرا بخوانید، تا (دعای) شما را اجابت کنم همانا کسانی‌که از عبادت من سرکشی می‌کنند، به زودی با خواری به جهنم وارد می‌شوند)

اما این که بعضی از اهل علم می‌گویند انسان در نمازش به امور متعلق به دنیا دعا نکند قول ضعیفی می‌باشد زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم هنگامی که انسان از تشهد فارغ شد فرمود: «ثُمَّ لْيَتَخَيَّرْ مِنَ الدُّعَاءِ ما شاء»[۳] (سپس هر دعایی که دارد را از الله درخواست کند) پس مجرد دنیا حتی در امور دنیا نیز عبادت است و برای همین می‌گوییم: الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را با هرآنچه می‌خواهی در سجودت و بعد از تشهد بخوان ولی از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ گناه و قطع رحم را نخواه چون که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {ٱدۡعُوا۟ رَبَّكُمۡ تَضَرُّعࣰا وَخُفۡیَةًۚ إِنَّهُۥ لَا یُحِبُّ ٱلۡمُعۡتَدِینَ} [سوره اﻷعراف: ۵۵] (پروردگارتان را با تضرع (و زاری) و در پنهانی، بخوانید، همانا او از حد درگذرندگان را دوست نمیدارد) پس به گناه دعا نکن و در آن با دعا کردن بر علیه شخصی مستحق آن نیست یا قطع رحم، در دعا تجاوز نکن.


[۱] رواه البخاری (۱۳۷۷) و مسلم (۵۸۸).

[۲] تخریج آن گذشت.

[۳] تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: في السجود أدعو بهذا الدعاء: رب اجعل قبري نورا، رب اجعل قبري روضة من رياض الجنة. وكذلك بعد التحيات عند التسليم أقول: اللهم إني أعوذ بك من عذاب القبر، وفتنة المحيا والممات، وفتنة المسيح الدجال، هل هذا صحيح؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: أما ما ذكره من الدعاء بعد التشهد وقبل التسليم: فهذا دعاء وارد عن النبي عليه الصلاة والسلام، فإن النبي – صلى الله عليه وعلى آله وسلم – قال: «إذا فرغ أحدكم من التشهد الآخر فليقل: اللهم إني أعوذ بك من عذاب جهنم، ومن عذاب القبر، ومن فتنة المحيا والممات، ومن فتنة المسيح الدجال».

وأما ما يدعو به في سجوده اللهم اجعل قبري نورا، اللهم اجعله روضة من رياض الجنة اللهم افسح لي فيه، وما أشبه ذلك من الكلام، فهذا لا بأس به، لأن النبي – صلى الله عليه وعلى آله وسلم- قال: «أما السجود فأكثروا فيه من الدعاء ، فَقَمِنٌ أن يستجاب لكم»، وأطلق النبي صلى الله عليه وسلم الدعاء ولم يقيده بشيء معين، فيجوز أن تدعو بأمر يتعلق بالآخرة أو بأمر يتعلق بالدنيا، حتى لو دعوت الله في سجودك أن : لك بيتا واسعا نظيفا، أو پیسر سيارة مريحة وما أشبه ذلك فلا بأس به، لأن الدعاء عبادة الله -عز وجل-، سواء دعوت في شيء من أمور الدنيا، أو في شيء من أمور الآخرة، فإن مجرد دعائك الله عز وجل عبادة تقربك إلى الله سبحانه وتعالى، قال الله تعالى: ﴿ وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُم إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ ﴾ [غافر: ٦٠].

وأما من قال من أهل العلم إن الإنسان لا يدعو في صلاته بأمر يتعلق بالدنيا، فإن قوله ضعيف، لأن الرسول صلى الله عليه وسلم قال في التشهد، إذا فرغ الإنسان منه: اثم ليتخير من الدعاء ما شاء، ثم إن مجرد الدعاء عبادة حتى في أمور الدنيا، فلذلك نقول: ادع الله تعالى بما شئت في سجودك وبعد التشهد، ولكن لا تدع الله تعالى بإثم أو قطيعة رحم، لقوله تعالى: ﴿ أَدْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةً إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ﴾ [الأعراف: ٥٥]، فلا تَعْتَدِ في دعائك بإثم بأن تدعو على شخص بما لا يستحق أو قطيعة رحم.

مطالب مرتبط:

(۲۲۴۰) سنت در گذاشتن دو دست در سجده چیست؟

سنت در گذاشتن دو دست در سجده، گذاشتن آن بر زمین است و انگشتان رو به قبله قرار می‌گیرد و بازو نیز باز می‌باشد و در سنت وارد شده است که انسان بین آن دو سجده می‌کند یعنی پیشانی بین دو کف دست قرار می‌گیرد...

ادامه مطلب …

(۲۲۴۹) حکم تبعیت نکردن از امام در سجده‌ی تلاوت

اگر عمدا آن را ترک کند نماز باطل است زیرا از عمدا با امام مخالف کرده است اما اگر از سهوا آن ترک کند یا از آن غافل شود یا فاصله‌ی دوری داشته باشد (که نشنود) پس چیزی بر گردنش نیست....

ادامه مطلب …

(۲۲۳۹) حالت گذاشتن انگشتان دست در اثنای سجود

علما می‌گویند: وضعیت دستان در حالت سجود این است که انگشتان به هم چسپیده است و جهت آن رو به قبله است و راستای شانه قرار می‌گیرد...

ادامه مطلب …

(۲۲۵۲) حکم پایین آمدن مو در موضع سجود بر پیشانی

من در این حالت مانعی نمی‌بینم زیرا که این مو به او وصل است و از اصل خلقتش می‌باشد ولی چیزی که جایز نیست این است که بعضی از جهال انجام می‌دهند...

ادامه مطلب …

(۲۲۵۱) حکم ترتیب و انجام سجده در آیات سجده در نماز و غیر نماز

اگر انسان قرآن می‌خواند و همان آیه را دو یا سه یا بیشتر تکرار می‌کند پس اگر برای بار اولی سجده کرد برای تکرارهای دیگر کفایت می‌کند....

ادامه مطلب …

(۲۲۴۵) آیا جایز است که در نماز به امور دنیا دعا کنیم؟

اشکالی ندارد که انسان به آنچه دوست دارد در نماز دعا کند...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه