(۲۰۴۱) سوال: آیا برای کسانی که نماز می‌خوانند، وضو می‌گیرند و روزه می‌گیرند جایز است که با زبانشان نیت را تلفظ کنند؟ یا فقط با قلب کفایت می‌کند؟

جواب:

نیت در عبادت‌ها شرط است و عبادت بدون آن صحیح نمی‌باشد برای این که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم می‌فرماید: «إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ، وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى»[۱] (اعمال و کردار به نیت بستگی دارد و هر کس به اندازهی نیتش پاداش داده می‌شود) و تلفظ به آن بدعت است و برای انسان سنت نیست وقتی خواست وضو بگیرد بگوید: بارالهی نیت کردم وضو بگیرم و وقتی خواست نماز بخواند بگوید: بار الهی نیت کردم که نماز بخوانم.

اگر کسی بگوید: من نیت با زبان را برای خوب بجا آمدن آن می‌گویم؟ می‌گوییم: آیا این از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم مخفی مانده است؟ اگر آن خبر بود ایشان بر ما سبقت می‌گرفت و هنگامی که از او نقل نشده است که نیت را با زبان کرده است بر این دلالت می‌دهد که از سنت ایشان و عهدش نمی‌باشد.

[۱] رواه البخاری (۱) مسلم (۱۹۰۷).