یکشنبه 9 ربیع‌الثانی 1448
۲۹ شهریور ۱۴۰۵
20 سپتامبر 2026

(۲۰۶۴) صحت نماز جماعت در صورت تفاوت نیت و تأخیر در حضور

(۲۰۶۴) سوال: هنگامی که نماز جمع است و بعضی با تأخیر حاضر می‌شوند و نیتشان با نیت امام فرق است پس آیا نمازشان صحیح است؟ آیا نماز عصر از ایشان ساقط می‌شود اگر جمع کرده‌اند با نماز ظهر؟

جواب:

هنگامی که نماز جمع بود و بعضی با تأخیر آمدند و ایشان در نماز دوم بودند پس با ایشان با نیتشان وارد نماز شوند یعنی نیت کسانی که حاضر شدند پس اگر جماعت دارند نماز عشاء را می‌خوانند و ایشان با نیت مغرب وارد نماز شدند پس اگر از رکعت اول با ایشان همراه شدند زمانی که امام برای رکعت چهارم بلند شد نیت مفارقت می‌کنند و سلام می‌دهند سپس هرآنچه از نماز باقی مانده است را از نماز عشاء می‌خوانند و همچنین در مورد نماز عصر گفته می‌شود اگر آمدند و جماعت نماز عصر را می‌خواند و ایشان نماز ظهر را نخوانده بودند پس با نیت ظهر با ایشان نماز بخوانند و طبق قول راجح اختلاف نیت اشکالی در نماز وارد نمی‌کند زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم می‌فرماید: «إنما جعل الإمام لیؤتم به فلا تختلفوا علیه فإذا کبر فکبروا، ولا تکبروا حتی یکبر»[۱] (امام برای این قرار داده شده است که از او پیروی شود پس بر آن اختلاف نکنید هنگامی که تکبیر گفت تکبیر بگویید و تکبیر را تا او نگفته است نگویید) و با این قول تفسیرش می‌کند: «فإذا کبر فکبروا، واذا رکع فارکعوا» (پس هنگامی که تکبیر گفت پس تکبیر بگویید و هنگامی که رکوع کرد رکوع کنید) تا آخر حدیث یعنی در افعال و متابعت اختلاف نکنید و مراد اختلاف در نیت نیست وگرنه می‌گفت: {فلا تختلفوا عنه} پس اختلاف بر چیزی به معنی اختلاف در ظاهر افعال است.


[۱] رواه البخاری (۳۷۸) و مسلم (۴۱۱).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: إذا مُجمعت الصلاة وحضر البعض متأخرا، واختلفت نيتهم مع نية الإمام، فهل صلاتهم صحيحة؟ ثم هل تسقط عنهم صلاة العصر مثلا إذا جمعت صلاة الظهر معها؟

فأجاب رحمه الله تعالى: إذا حصل الجمع وجاء المتأخرون وهم في الصلاة الثانية، فإنهم يدخلون معهم بنيتهم، أي بنية القادمين الحاضرين، فإذا كان الجماعة يصلون العشاء فيدخل هؤلاء معهم بنية صلاة المغرب، فإن دخلوا من أول ركعة فإنهم إذا قام الإمام إلى الرابعة ينوون مفارقته ويسلمون لأنفسهم، ثم يقومون ليدخلوا معه فيما بقي من صلاة العشاء، وكذلك يقال في صلاة العصر: إذا جاء هؤلاء وهم في صلاة العصر ولم يصلوا الظهر، فإننا نقول ادخلوا مع ا معهم بنية الظهر، وأتموا على نية الظهر، ولا يضر اختلاف النية بين الإمام والمأموم على القول الراجح، لأن قول الرسول صلى الله عليه وسلم: «إنما جعل الإمام ليؤتم به، فلا تختلفوا عليه» يفسره قوله: «فإذا كبر فكبروا، وإذا ركع ف فاركعوا إلى آخر الحديث، فيكون المعنى لا تختلفوا عليه بالأفعال والمتابعة وليس المراد لا تختلفوا عليه في النية، وإلا لقال فلا تختلفوا عنه، فالاختلاف على الشيء بمعنى مخالفته في ظاهر الأفعال.

مطالب مرتبط:

(۲۰۶۰) حکم قراردادن شخص مسبوق در نماز، به جای امام در نماز جماعت

اولا شایسته نیست که امام شخص مسبوق را جانشین خود قرار دهد چون برای مأمومین سردرگمی پیش می‌آید بلکه کسی را جانشین قرار دهد که قضایی ندارد...

ادامه مطلب …

(۲۰۴۷) حکم اشاره کردن به دیگران هنگام نماز برای ملحق شدن به جماعت

جایز است که اگر به تنهایی نماز می‌خوانی و شخصی داخل شد به او اشاره کنی که با تو نماز بخواند و در آن حرجی نیست....

ادامه مطلب …

(۲۰۶۶) حکم شرکت در جماعت پس از ادای نماز فرادی

اگر انسان نماز فرض را به تنهایی به خواند سپس جماعتی بعد از پایان نمازش را یافت پس نمازش فرضش را ادا کرده است ولی مستحب است همراه این جماعتی که حاضر شده‌اند نمازش را اعاده کند....

ادامه مطلب …

(۲۰۳۹) حکم جاری نمودن نیت بر زبان

این قول صحیح نیست تکلم به نیت در عهد رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و عهد سلف صالح معروف نبوده است و آن‌چیزی است که مردم به وجود آورده‌اند که دلیلی نیز برای آن وجود ندارد زیرا که محل نیت قلب می‌باشد...

ادامه مطلب …

(۲۰۷۰) حکم قطع نماز برای جلوگیری از سرقت اموال در هنگام نماز جماعت

اگر نماز نفل است که بدون شک برای تو قطع کردنش جایز است برای این که از مالت محافظت کنی و اما اگر نماز فرض می‌باشد همچنین جایز است برای حفظ مالت از این ظالم متجاوز نمازت را قطع کنی و اگر در این حالت نماز را قطع کردی اجر جماعت برای تو می‌باشد...

ادامه مطلب …

(۲۰۴۲) حکم تلفظ نیت نماز با زبان

این بدعت است زیرا که از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و اصحابش وارد نشده است پس تلفظ به نیت بدعت است که نهی می‌شود.....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه