پنج‌شنبه 30 رمضان 1447
۲۸ اسفند ۱۴۰۴
19 مارس 2026

(۵۶۵) حکم گفتن “شكراً “: (متشکرم)

(۵۶۵) سوال: آیا گفتن “شكراً “: (متشکرم) به کسی ‌که کار خوبی برایمان انجام ‌دهد، جایز است یا این که شکر و تشکر، فقط مخصوص الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است؟

جواب:

جایز است به کسی که در حق ما خوبی انجام داد، بگوییم: “شكراً“: (متشکرم) یا “شَكَرَ اللهُ إلَيكَ: (الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به تو پاداش دهد) و… ؛ الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {أَنْ اشْكُرْ لِي وَلِوَالِدَيْكَ} [لقمان: ۱۴]: (که من و پدر و مادرت را شکر کنی) بنابراین الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ شكر را برای خود و الدین اثبات نموده است. اما بهترین تشکر، این است که بگویید: “جَزَاكَ اللهُ خَيراً“: (الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به تو پاداش خیر عطا نماید) زیرا در سنت چنین آمده است اما گفتن “متشکرم” سودی جز تشکر برای فرد نیکوکار ندارد؛ ولی اگر بگوید: “جَزَاكَ اللهُ خَيراً” یا “جَزَاكَ عَنِّي خَيراً” برای هر دو شخص (تشکر کننده و کسی که نیکی کرده است) فایده دارد.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة من الأفلاج: هل يجوز أن نقول كلمة “شكرًا” لمن عمل لصاحبه معروفًا ؟ أم أنها من خصائص الله -عز وجل-؟

فأجاب رحمه الله تعالى: يجوز أن نقول لمن أسدى إلينا معروفًا: شكرًا. أو شكر الله إليك. أو ما أشبه ذلك، قال الله تعالى: ﴿ أَنِ اشْكُرْ لي ولو لديك ﴾ [القمان: ١٤]. فأثبت الله الشكر له وللوالدين، لكن خير منها أن تقول له: جزاك الله خيرا. لأن هذا الذي وردت به السُّنة، أما كلمة «شكرًا» فماذا يستفيد منها الذي أسدى المعروف؟ لا يستفيد شيئًا، إلا أن الذي حصل له المعروف يتشكر من هذا فقط، لكن إذا قال: جزاك الله خيرا. أو: جزاك عني خيرا. صارت في هذا فائدة للطرفين؛ للمُسدِي المعروف، وللمسدّى إليه.

مطالب مرتبط:

(۵۶۸) حکم این سخن مردم: “بر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ باورم نمی‌شد که تو را پیدا کنم”

تا زمانی که سخن در ذات خود، ممنوعیت و اشکال شرعی نداشته باشد، جایز است. بنابراین نظرم این است که اشکال و گناهی ندارد  زیرا مقصود از آن، واضح است و در ذات خود بر معنای فاسدی دلالت ندارد.

ادامه مطلب …

(۵۳۵) حکم گفتن این دعا: “ای الله! با عدل خویش با ما رفتار مکن؛ بلکه با عفو و گذشت خود با ما رفتار کن”

نیازی به گفتن آن نیست، وگرنه بر کسی پوشیده نیست که اگر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ با عدل خویش با مردم رفتار کند، همگی را هلاک می‌نمود.

ادامه مطلب …

(۵۵۰) آیا به کار بردن اصطلاح “ادیان آسمانی” جایز است؟

جایز است که بگوییم: ادیان آسمانی؛ اما بدین معنا نیست که آن ادیان، الان ثابت و صحیح هستند.

ادامه مطلب …

(۵۵۶) حکم اسنفاده از جمله‌ی “به خاطر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ این‌ را به من بده”.

این سخن، جایز نیست؛ زیرا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را واسطه قرار داده و با نام او از مخلوق الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ درخواست می‌کند.

ادامه مطلب …

(۵۴۰) حکم گفتن واژه‌ی “مرحوم” برای مردگان

اگر کسی که در مورد شخص مرده سخن می‌گوید از باب خبر دادن بگوید: مرحوم فلانی، مغفور له فلانی و... جایز نیست زیرا کسی نمی‌داند که آن فرد، مورد رحمت و مغفرت قرار گرفته است یا خیر؟

ادامه مطلب …

(۵۴۹) حکم به کار بردن اصطلاح “ادیان آسمانی”

تمام این ادیان با یک دین که همان دین اسلام است منسوخ شده‌اند و تنها دینی که استوار است و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ رضایت دارد که بندگان از آن پیروی کننند، دین اسلام است.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه