یکشنبه 16 ذیقعده 1447
۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵
3 می 2026

(۵۶۵) حکم گفتن “شكراً “: (متشکرم)

(۵۶۵) سوال: آیا گفتن “شكراً “: (متشکرم) به کسی ‌که کار خوبی برایمان انجام ‌دهد، جایز است یا این که شکر و تشکر، فقط مخصوص الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است؟

جواب:

جایز است به کسی که در حق ما خوبی انجام داد، بگوییم: “شكراً“: (متشکرم) یا “شَكَرَ اللهُ إلَيكَ: (الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به تو پاداش دهد) و… ؛ الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {أَنْ اشْكُرْ لِي وَلِوَالِدَيْكَ} [لقمان: ۱۴]: (که من و پدر و مادرت را شکر کنی) بنابراین الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ شكر را برای خود و الدین اثبات نموده است. اما بهترین تشکر، این است که بگویید: “جَزَاكَ اللهُ خَيراً“: (الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به تو پاداش خیر عطا نماید) زیرا در سنت چنین آمده است اما گفتن “متشکرم” سودی جز تشکر برای فرد نیکوکار ندارد؛ ولی اگر بگوید: “جَزَاكَ اللهُ خَيراً” یا “جَزَاكَ عَنِّي خَيراً” برای هر دو شخص (تشکر کننده و کسی که نیکی کرده است) فایده دارد.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة من الأفلاج: هل يجوز أن نقول كلمة “شكرًا” لمن عمل لصاحبه معروفًا ؟ أم أنها من خصائص الله -عز وجل-؟

فأجاب رحمه الله تعالى: يجوز أن نقول لمن أسدى إلينا معروفًا: شكرًا. أو شكر الله إليك. أو ما أشبه ذلك، قال الله تعالى: ﴿ أَنِ اشْكُرْ لي ولو لديك ﴾ [القمان: ١٤]. فأثبت الله الشكر له وللوالدين، لكن خير منها أن تقول له: جزاك الله خيرا. لأن هذا الذي وردت به السُّنة، أما كلمة «شكرًا» فماذا يستفيد منها الذي أسدى المعروف؟ لا يستفيد شيئًا، إلا أن الذي حصل له المعروف يتشكر من هذا فقط، لكن إذا قال: جزاك الله خيرا. أو: جزاك عني خيرا. صارت في هذا فائدة للطرفين؛ للمُسدِي المعروف، وللمسدّى إليه.

مطالب مرتبط:

(۵۵۷) حکم گفتن جمله‌ی “الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ از تو حیا نمی‌کند”

به کاربردن این سخن جایز نیست.

ادامه مطلب …

(۵۴۳) حکم استفاده از صفات الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برای اشخاص

ایرادی ندارد و بلکه جایز است؛ صفات الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ هیچ شباهتی به صفات مخلوقات ندارد؛ زیرا صفات خالق، شایسته‌ی خود او است و صفات مخلوقات نیز مناسب آنان است.

ادامه مطلب …

(۵۴۴) حکم اسم “محسن” برای اشخاص

نام‌گذاری به آن تا زمانی که قصد شخص، فقط اسم باشد، ایرادی ندارد زیرا از جمله اصحاب پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم شخصی بود که حكيم نام داشت در حالی که حكيم از نام‌های الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است.

ادامه مطلب …

(۵۶۰) حکم گفتن “يا هادی، يا دليل، لا سمح الله، لا قدَّر الله”

گفتن عبارت "لا سَمَحَ الله" شایسته نیست زیرا ظاهرش اقتضا می‌کند که گویا کسی می‌تواند الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را اجبار کند ‌که اجازه دهد یا ندهد و بخواهد یا نخواهد.

ادامه مطلب …

(۵۳۳) حکم عبارت “الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ فلانی را آمرزیده است إن شاء الله”

گفتن این عبارت، ایرادی ندارد زیرا این جمله، معنای امید را می‌رساند و خبر به شمار نمی‌رود؛ زیرا خبر با این صیغه و عبارت، جایز نیست.

ادامه مطلب …

(۵۶۴) حکم این سخن چیست: “با مشورت شما و هدایت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ”?

این معنا اشکال و گناهی ندارد. مسلمان از پروردگارش هدایت می‌خواهد و در مسائلی که برایش اشکال پیش می‌آید با برادرانش نیز مشورت می‌نماید؛ اما شایسته است جمله‌اش را با طلب هدایت از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آغاز بکند.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه