جمعه 14 ذیقعده 1447
۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵
1 می 2026

(۵۵۴) حکم استفاده از “رَضِيَ اللهُ عَنهُم” برای تابعين و اتباع تابعين

(۵۵۴) سوال: برای صحابه، دعای “رَضِيَ اللهُ عَنهُم” را به کار می‌بریم؛ اما برای تابعين و اتباع تابعين کدام‌یک از “رَضِيَ اللهُ عَنهُم” یا “رَحِمَهُمُ اللهُ” را استفاده کنیم؟

جواب:

می‌گوییم: (الله از هر مؤمنی راضی باد) همان طور که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ} [التوبه: ۱۰]: (پیشتازان نخستین از مهاجران، انصار و کسانی که به خوبی از آنان پیروی کرده‌اند، الله از آنان راضی گشته و آنان نیز از او راضی گشته‌اند) اما نزد علما چنین رایج است که برای صحابه “رَضِيَ اللهُ عَنهُم” و برای بعد از آنان از تابعین تا امروز  “رَحِمَهُمُ اللهُ” را استفاده می‌کنند؛ هر چند که برخی از علما برای ائمه‌ی بزرگ نیز (رَضِيَ اللهُ عَنهُ) را استفاده کرده و می‌گویند: امام احمد (رَضِيَ اللهُ عَنهُ)، امام شافعي (رَضِيَ اللهُ عَنهُ)، امام  أبو حنيفه (رَضِيَ اللهُ عَنهُ) و امام مالك (رَضِيَ اللهُ عَنهُ) چنین و چنان گفته‌اند.

چون اصطلاح علما چنین است که برای صحابه “رَضِيَ اللهُ عَنهُم” و برای بعد از آنان “رَحِمَهُمُ اللهُ” را استفاده می‌کنند، اگر شخصی برای فردی غیر از صحابه “رَضِيَ اللهُ عَنهُم” را به کار ببرد شنوده تصور می‌کند این فرد از صحابه است لذا شایسته است از این کار، پرهیز کنیم یا بگوییم: فلانی رَضِيَ اللهُ عَنهُ که از تابعين یا اتباع تابعین است، چنین و چنان گفته است تا کسی گمان نکند این شخص از صحابه است.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: نحن نقول للصحابة رضي الله عنهم. لكن التابعين وتابعي التابعين ومن جاء بعدهم هل نقول: رضي الله عنهم، أو رحمهم الله؟

فأجاب رحمه الله تعالى: نحن نقول: رضي الله عن كل مؤمن، كما قال الله تعالى: ﴿ وَالسَّبِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَنِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ﴾ [التوبة: ١٠٠]. لكن المعروف عند أهل العلم تخصيص الصحابة بقولهم فيهم رضي الله عنهم. وأما من بعد الصحابة من التابعين إلى زمننا هذا فيقولون فيهم رحمه الله. وإن كان بعض العلماء قد يقول: رضي الله عنه في الأئمة الكبار، كالإمام أحمد، فيقول: قال الإمام أحمد رحمه الله. وقال الإمام الشافعي رحمه الله. وقال الإمام أبوحنيفة رحمه الله. وقال الإمام مالك  رضي الله عنه.

لكن عامة المعروف بين أهل العلم أن الترضي يكون للصحابة، والترحم يكون لمن بعدهم، وإذا كان هذا هو المعروف المصطلح عليه عند عامة العلماء، فإن الإنسان إذا ترضى عن شخص من غير الصحابة أوهم السامع بأن هذا الشخص من الصحابة، فينبغي أن نتجنب ذلك، أو أن يقول: قال فلان، وهو من التابعين رضي الله عنه،. قال فلان، وهو من التابعين رضي الله عنه. حتى لا يظن أحد أن هذا من الصحابة.

مطالب مرتبط:

(۵۵۵) حکم استفاده از “رَضِيَ اللهُ عَنهُ” را برای هر مسلمان

اصطلاح و عرف رایج بين علما چنین است که برای صحابی دعای رضایت (رَضِيَ اللهُ عَنهُ) می‌کنند و برای بعد از آنان فقط درخواست رحمت (رَحِمَهُ الله) می‌نمایند.

ادامه مطلب …

(۵۳۹) حکم گفتن بعضی آیات، هنگام شنیدن خبری ناگوار

هنگام شنیدن حادثه یا چیز هولناک بگویید: "اللّهُمَّ اجْعَلهُ سَلاَماً اللّهُمَّ الطُف بِنَا فِي قَضَائِكَ": (ای الله! آن ‌را امن و سالم گردان؛ ‌ای الله! در تقدیر خویش به ما لطف و مهربانی بفرما) و... .

ادامه مطلب …

(۵۶۷) حکم شرع در مورد عبارت: “از شانس و طالع خوب است که چنین و چنان شد”

این تعبیر کسانی است که به ستارگان اعتقاد دارند و در پیش‌بینی نحس و خوب برای شخص به طالع و محل طلوع ستارگان، تکیه می‌کنند. شایسته نیست که مسلمان چنین حرفی را بگوید بلکه این حرف به حرام بودن نزدیک‌تر است تا این که مکروه باشد.

ادامه مطلب …

(۵۴۲) حکم نام نهادن انسان به نام‌های (عزيز، حكيم و عادل)

بله، جایز است که انسان به این نام‌ها نام نهاده شود البته به شرطی که معنای اصلی که از آن مشتق شده است در نظر گرفته نشود بدین صورت که فقط یک اسم، شمرده شود. برخی صحابه  نیز چنین اسم‌هایی داشتند.

ادامه مطلب …

(۵۷۲) حکم گفتن “ای محبوب پیامبر” به شخص غیر مسلمان

گفتن "محبوب پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم " به شخصی که نمی‌دانیم مسلمان است یا کافر، شایسته نیست و اگر دانستیم که کافر است اصلا جایز نیست اما اگر مسلمان باشد، جایز است؛ البته اگر مسلمانی باشد که حقیقتا پایبند اسلام باشد.

ادامه مطلب …

(۵۶۱) معنای کلمه‌ی “الحمدُ لله وَكَفَى”

"الحمدُ لله وَكَفَى" يعنی: الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برای بنده‌اش  كافی است؛ یعنی برای امور و کارهایش او را کفایت می‌کند.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه