چهارشنبه 22 صفر 1448
۱۴ مرداد ۱۴۰۵
5 آگوست 2026

(۵۶۷) حکم شرع در مورد عبارت: “از شانس و طالع خوب است که چنین و چنان شد”

(۵۶۷) سوال: به نظر شما حکم شرع در مورد این عبارت‌ها چیست؟ “از شانس و طالع خوب است که چنین و چنان شد” همچنین: “چه بسا یک اتفاق تصادفی بهتر از امر مورد انتظار باشد” همچنین:”(این روز، نحس است”.

جواب:

عبارت اول (از شانس و طالع خوب است که چنین و چنان شد)؛ این تعبیر کسانی است که به ستارگان اعتقاد دارند و در پیش‌بینی نحس و خوب برای شخص به طالع و محل طلوع ستارگان، تکیه می‌کنند. شایسته نیست که مسلمان چنین حرفی را بگوید بلکه این حرف به حرام بودن نزدیک‌تر است تا این که مکروه باشد.

عبارت دوم (چه بسا یک اتفاق تصادفی بهتر از امر مورد انتظار باشد) ایرادی ندارد؛ زیرا توصیف کارهای انسان به تصادفی بودن، ایرادی ندارد چون گاهی کارها خارج از گمان و برنامه‌ریزی و به طور تصادفی برای فرد رخ می‌دهد اما توصیف فعل و رفتار الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به تصادفی و اتفاقی بودن، جایز نیست زیرا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ قبل از انجام هر کاری می‌داند که چه کاری انجام خواهد داد و هر کاری که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ انجام می‌دهد بر صراط مستقیم و بر اساس نظم کامل است. بنابراین اگر صدفه و تصادفی بودن به فعل و حالت بنده نسبت داده شود ایرادی ندارد اما نسبت دادن آن به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ جایز نیست.

در عبارت سوم (این روز، نحس است)؛ اگر منظور فرد، دشنام دادن و عیب گرفتن نباشد و منظورش فقط خبر دادن باشد، ایرادی ندارد؛ مانند سخن لوط عَلَيْهِ‌السَّلَام که وقتی فرشتگان عذاب به نزدش آمدند، فرمود: {وَقَالَ هَذَا يَوْمٌ عَصِيبٌ} [هود: ۷۷]: (گفت: امروز، روز بسیار سختی است). بنابراین اگر توصیف روزها به آن‌چه استحقاق دارد به قصد توهین، دشنام و عیب گرفتن نباشد، ایرادی ندارد زیرا این، خبر است و خبر دادن از واقعیت، حق است. چه بسا بهتر باشد به این فرموده‌ی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ استدلال کنیم که فرمود: {إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا صَرْصَرًا فِي يَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ} [القمر: ۱۹]: (ما تندباد مستمر و پیوسته‌ای را در روز نحس و سختی بر آنان فرستادیم).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما حكم الشرع -في نظركم- في هذه العبارات: “من حسن الطالع أن يحصل كذا وكذا”. و: “رُبَّ صدفة خير من ميعاد”. و: “هذا اليوم نحس”؟

فأجاب -رحمه الله تعالى-: أما العبارة الأولى؛ وهي قول القائل: من حسن الطالع كذا وكذا. فإن هذا يُعبر به أصحاب النجوم، الذين يعتمدون في تقدير النحس والخير للمرء على طوالع النجوم، وهي عبارة لا ينبغي للإنسان أن يقولها، بل هي إلى التحريم أقرب منها إلى الكراهة.

وأما قول القائل: رُبَّ صدفة خير من ميعاد. فلا بأس بها؛ لأن وصف الشيء بالصدفة إذا كان من فعل الإنسان فلا بأس به؛ لأن الإنسان تأتيه الأمور بالمصادفة، ولا يُقدر لها تقديرا، ولا يُحسَب لها حسبانًا، وأما بالنسبة لفعل الله فإنه لا يجوز إضافة الصدفة إلى فعل الله؛ لأن الله تعالى يعلم ما يفعله -جل وعلا- من قبل أن يفعله، وهو على صراط مستقيم في كل ما يفعله -سبحانه وتعالى-، فالصدفة إن أُضيفت إلى فعل العبد وحال العبد فلا بأس بها، وإن أضيفت إلى الله -عز وجل- فإنها لا تجوز.

وأما العبارة الثالثة؛ وهي: هذا يوم النحس. فلا بأس به إذا لم يقصد السب والعيب، وإنما قصد الإخبار؛ لقول لوط – عليه الصلاة والسلام- لما جاءته الملائكة: ﴿ وَقَالَ هَذَا يَوْمُ عَصِيبٌ ﴾ [هود: ٧٧]. فوصف الأيام بما تستحقه من وصف، فإذا لم يكن على سبيل الذم والتقبيح فلا بأس به؛ لأن هذا خبر، والخبر عن الواقع حق، ولعل الاستشهاد الأقرب منه قوله تعالى: ﴿ إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا صَرْصَرًا فِي يَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍ ﴾ [القمر: ١٩].

مطالب مرتبط:

(۵۴۳) حکم استفاده از صفات الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برای اشخاص

ایرادی ندارد و بلکه جایز است؛ صفات الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ هیچ شباهتی به صفات مخلوقات ندارد؛ زیرا صفات خالق، شایسته‌ی خود او است و صفات مخلوقات نیز مناسب آنان است.

ادامه مطلب …

(۵۵۹) حکم گفتن “حَسبِيَ اللهُ” هنگام عصبانیت و خشم

هرگاه کسی مورد ظلم و ستم واقع ‌شود، ایرادی ندارد که بگوید: "حَسبِيَ اللهُ".

ادامه مطلب …

(۵۳۶) “ای الله! به حق پیامبرت که فرستاده‌ای و به حق کتابت که نازل نموده‌ای از تو می‌خواهم” آیا این درست است؟

این دعا درست نیست؛ آیا منظور از حق پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ، حق ایشان بر من یا حق ایشان بر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است یا چیز دیگر؟ نمی‌دانیم زیرا مبهم است. حق پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بلکه حق هر مسلمان بر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ این است که هیچ کسی که مرتکب شرک نشده باشد را عذاب ندهد.

ادامه مطلب …

(۵۶۹) حکم گفتن عبارت “بر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ باورم نمی‌شد که چنین رخ دهد”

این سخن، ایرادی ندارد زیرا مقصود گوینده، معنای آن است و لفظش مقصود نیست. از استعمال مردم می‌دانیم که هرگز منظورشان این نیست که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را تصدیق نمی‌کنند.

ادامه مطلب …

(۵۴۶) آیا نام‌گذاری به (عبد الحارث) شرك است؟

نام‌گذاری "عبد الحارث" نسبت دادن عبودیت و بندگی به مخلوق است؛ زیرا "حارث" از صفت‌های مخلوق است؛ بنابراین جایز نیست که انسان، فرزندش را با چنان نام نهد که بنده و عبادت‌گزار غير الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ باشد.

ادامه مطلب …

(۵۶۰) حکم گفتن “يا هادی، يا دليل، لا سمح الله، لا قدَّر الله”

گفتن عبارت "لا سَمَحَ الله" شایسته نیست زیرا ظاهرش اقتضا می‌کند که گویا کسی می‌تواند الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را اجبار کند ‌که اجازه دهد یا ندهد و بخواهد یا نخواهد.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه