سه‌شنبه 7 رمضان 1447
۵ اسفند ۱۴۰۴
24 فوریه 2026

(۲۸۵) حکم انکار زنده شدن مردگان بعد از مرگ

(۲۸۵) سوال: افرادی کم خرد که عقل‌های ضعیفی دارند، زنده شدن مردگان را انکار کرده‌اند؛ پاسخ شما به این افراد چیست؟ بعد از این ‌که دلایل و حکم این اعتقاد را برایشان روشن کردیم، آیا دور شدن از آنان و ترک کردنشان جایز است؟

جواب:

انكار زنده شدن بعد از مرگ، کفر است و موجب خروج از اسلام می‌شود؛ زیرا تکذیب الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ، پیامبرش صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و اجماع مسلمانان است. الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ فرمود: {زَعَمَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنْ لَنْ يُبْعَثُوا قُلْ بَلَى وَرَبِّي لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِمَا عَمِلْتُمْ وَذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ * فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالنُّورِ الَّذِي أَنزَلْنَا وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ * يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذَلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ} [التغابن: ۷-۹]: (کافران پنداشتند که هرگز زنده نمی‌شوند. بگو: بلکه به پروردگارم سوگند که حتماً زنده شده و به نتیجه‌ی کردارتان آگاه می‌شوید که این کار برای الله بسیار آسان است. پس به الله و فرستاده‌اش و نوری که فرستاده‌ایم، ایمان آورید و الله به هر چه انجام دهید، آگاه است. روزی که الله همه‌ی شما را جمع می‌گرداند و آن روز، زمان زیان و پشیمانی است).

بنا بر اجماع مسلمانان، کسی ‌که زنده شدن بعد از مرگ و رستاخیز را انکار کند، کافر است و از دین اسلام خارج می‌شود؛ از او می‌خواهند که توبه کند و بازگردد؛ اگر توبه کرد و صادقانه و در ظاهر (در جمع مردم) و باطن (در میان نزدیکانش) به رستاخیز اعتراف نمود، نعمت الله شامل حال او شده و بدین صورت بعد از کفر به اسلام باز می‌گردد اما اگر نپذیرفت و بر این انکار اصرار کرد واجب است کشته شود. اگر بدین صورت کشته شد او را غسل و تکفین نمی‌کنند، بر او نماز جنازه نمی‌خوانند، در قبرستان مسلمانان دفن نمی‌شود و دعای رحمت نیز برایش نمی‌کنند. این حکم کسی است که زنده شدن بعد از مرگ را انکار کند.

انکار بعث با این که کفر، تکذیب الله، پیامبرش و اجماع مسلمانان است بیان‌گر نقص عقل نیز است؛ چگونه ممکن است که الله چنین مخلوقاتی را بیافریند، پیامبرانش را به سویشان بفرستد، کتاب‌هایی را به خاطرشان نازل نماید، به جهاد با مخالفان دینش فرمان دهد؛ سپس نتیجه‌ی همه‌ی این امور، خاک شدن آن مخلوق باشد؛ یعنی زنده نشوند، در مورد کردارشان محاسبه نگردند و سزا و پاداش دریافت نکنند؟ اگر چنین باشد، این عمق نادانی است؛ چگونه چنین چیزی به پروردگار جهانیان نسبت داده می‌شود در حالی ‌که داناترین دانایان و فرمان‌روای فرمان‌روایان است؟ قرآن، سنت، اجماع مسلمانان و عقل سالم، همگی واجب می‌دانند انسان‌ها بعد از مرگ، زنده شوند تا نتیجه‌ی کردارشان را دریابند؛ لذا می‌گوییم: کسی‌ که رستاخیز و زنده شدن بعد از مرگ را انکار کند، كافر است، در دینش گمراه شده و از نظر عقلی نادان است و بر وليّ امر مسلمانان واجب است که اگر توبه نکرد و به رستاخیز ایمان نیاورد او را بکشد.

***


این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: أنكر ذوو العقول الضعيفة قضية البعث فما ردكم عليهم ؟ وهل يجوز أن نهجرهم بعد أن بينا لهم الحكم والأدلة؟

فأجاب -رحمه الله تعالى-: إنكار البعث كفر مخرج عن الملة؛ لأنه تكذيب الله ورسوله وإجماع المسلمين، قال الله -تبارك وتعالى: ﴿ زَعَمَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَن لَّن يُبْعَثُوا قُلْ بَلَى وَرَةٍ لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَنُونَ بِمَا عَمِلْتُمْ وَذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ فَتَامِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالنُّورِ الَّذِي أَنزَلْنَا وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ ﴾ [التغابن: ٧-٩]. يعني: تبعثون. ثم قال: ﴿ يَوْمَ يَجْمَعُكُةُ لِيَوْمِ الجَمع ذَلِكَ يَوْمُ النَّغَابُنِ ﴾ [التغابن: ٩].

فمن أنكر البعث فهو كافر خارج عن الدين الإسلامي بإجماع المسلمين، فيستتاب، فإن تاب وأقر بالبعث إقرارًا صادقًا يقر به ظاهرا وباطنا أعني: ظاهرًا مع الناس، وباطنا فيما بينه وبين نفسه ومع أهله فهو من نعمة الله عليه، ويكون رجوعًا للإسلام بعد الكفر ، وإن أبى وأصر على إنكاره وجب قتله، وإذا قتل في هذه الحال فإنه لا يغسل ولا يكفن، ولا يُصلَّى عليه ولا يدفن مع المسلمين، ولا يدعى له بالرحمة، فهذا حكم من أنكر البعث.

ثم إن إنكار البعث مع كونه كفرًا وتكذيبا الله ورسوله وإجماع المسلمين هو نقص في العقل؛ إذ كيف يخلق الله هذه الخليقة، ويرسل إليها الرسل، وينزل من أجلها الكتب، ويأمر بجهاد من عارض شرعه، ثم تكون النتيجة أن تكون هذه الخليقة ترابًا، لا يبعثون، ولا يحاسبون، ولا يجازون؟ لو وقع هذا لكان من أسفه السفه، فكيف ينسب هذا إلى رب العالمين الذي هو أحكم الحاكمين؟ فالكتاب والسنة وإجماع المسلمين والعقل السليم كلها توجب أن يكون للناس بعث يجازون فيه على أعمالهم، ولهذا نقول: من أنكر البعث فهو كافر، وهو ضالّ في دينه، سفية في عقله، والواجب على ولي الأمر أن يقتله إذا لم يتب ويقر بالبعث.

مطالب مرتبط:

(۲۹۲) توضحیاتی در مورد آیه ۴۴ سوره مائده

گفته شده: این آیه، عام است که یهود و دیگران را شامل می‌شود؛ که این دیدگاه، درست است زیرا اعتبار به عموم لفظ است نه به خصوص سبب...

ادامه مطلب …

(۲۹۵) حکم دشنام دادن دین بدون قصد

هر کس به دین اسلام توهین کند و دشنام دهد، کافر است و تفاوتی ندارد که جدی یا از روی شوخی باشد؛ هر چند ادعای ایمان هم داشته باشد، مؤمن نیست....

ادامه مطلب …

(۳۰۵) تعریف فاسق در شریعت اسلامی

فاسق کسی است که مرتکب گناه کبیره شود و توبه نکند یا بر انجام گناه صغیره اصرار ورزد...

ادامه مطلب …

(۲۹۶) حکم دشنام دادن به دین

دشنام دادن دین و همچنین لعنت کردن آن، كفر است؛ زیرا دشنام دادن به چیزی و لعنت کردن آن، دلالت بر دشمنی با آن و ناپسند دانستن آن می‌دهد....

ادامه مطلب …

(۳۰۱) حکم شوخی و استفاده از الفاظ و عبارات ناشایست درباره‌ی قرآن

كفر، فرقی ندارد که از روی شوخی یا جدّی باشد لذا هرگاه انسان مرتکب چیزی شود که موجب کفر است، كافر به شمار می‌رود (پناه بر الله)...

ادامه مطلب …

(۳۱۲) ادعای سود یا زیان رساندن برخی افراد به مردم

این افراد که ادعا دارند سود یا زیان می‌رسانند، دروغ‌گو هستند که برای هیچ کس جایز نیست آنان را باور و تصدیق کند و در مورد این چیزها از آن‌ها بپرسد؛

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه