شنبه 19 شعبان 1447
۱۸ بهمن ۱۴۰۴
7 فوریه 2026

(۸۴۴) در مسجد قرآن با صدای بلند باشد یا در دل؟

(۸۴۴) سوال: در مورد تلاوت قرآن در مسجد، آیا بهتر این است که با صدای بلند باشد یا در دل بخوانیم؟

جواب:

بهتر این است که در مسجد، قرآن را با صدای آرام خواند. اما اگر کسی در مسجد نباشد که با صدای قرائت بلند، اذیت شود، یا کسانی که در مسجد هستند، دوست دارند او با صدای بلند بخواند؛ چون خودشان قرائت بلد نیستند و دوست دارند آن را از کسی دیگر بشنوند، اشکالی ندارد. ولی به شرط اینکه هیچ یک از کسانی که در مسجد هستند، مشغول کار دیگری نباشند. اگر چنین بود، جایز نیست. یعنی: جایز نیست کسی در مسجد قرآن بخواند و اطرافش کسانی باشند که به خاطر صدای بلند، حواسشان پرت می‌شود.

دلیل آن نیز این است که رسول‌الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بر اصحابشان در مسجد وارد شدند و دیدند که نماز می‌خوانند و با صدای بلند تلاوت می‌کنند. فرمودند: «همه‌ی شما با پروردگارتان مناجات می‌کنید. پس در قرائت قرآن صدایتان را بر دیگری بلند نکنید».[۱] این حدیث چنان که ابن عبدالبرّ رَحِمَهُ‌الله گفته، صحیح است.

***


[۱] مسند أحمد، (ج۲، ص۳۶). از ابوسعید خدری رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ با این لفظ: «أَلا إِنَّ كُلَّكُمْ ‌مُنَاجٍ ‌رَبَّهُ، فَلَا يُؤْذِيَنّ بَعْضُكُمْ بَعْضًا، وَلَا يَرْفَعَنَّ بَعْضُكُمْ عَلَى بَعْضٍ بِالْقِرَاءَةِ».

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل الأفضل في تلاوة القرآن في المسجد أن تكون جهرًا أم سرا؟

فأجاب رحمه الله تعالى: في المسجد الأفضل أن يقرأ القرآن فيه سرا، إلا إذا لم يكن فيه أحد يشوش عليه، أو كان الحاضرون يرغبون أن يقرأ جهرا، لكونهم لا يعرفون القراءة بأنفسهم، ويحبون أن يسمعوها من غيرهم، فهذا لا بأس به، لكن بشرط أن لا يكون أحد من أهل المسجد منشغلًا بغير الاستماع إليه، فإن ذلك لا يجوز، أي: لا يجوز للرجل أن يجهر بالقرآن في المسجد وحوله من يشوش عليه، لأن النبي صلى الله عليه وسلم خرج إلى أصحابه وهم يصلون ويجهرون بالقراءة، فقال صلى الله عليه وسلم: «كلكم يناجي ربه، فلا يجهر بعضكم على بعض في القرآن، أو قال: في القراءة»، وهذا حديث صحيح كما قاله ابن عبد البر.

مطالب مرتبط:

(۸۲۸) سبب عدم ترتیب سوره‌ها بر اساس نزول

ترتیب سوره‌های قرآن برخی توقیفی و برخی به اجتهاد صحابه بوده است. با این حال نمی‌توان حکمت آن را به صورت قطعی بیان نمود. ظاهرا بیشتر آن، اجتهاد صحابه بوده است.

ادامه مطلب …

(۸۴۰) حکم کلماتی که هنگام قرائت گفته می‌شود

تلاوت قرآن، بازی نیست که تا قاری خوش صدا از قرائت آیه‌ای فارغ شد، مردم الله الله بگویند. این یکی از بدعت‌هایی است که مردم به وجود آورده‌اند.

ادامه مطلب …

(۸۳۰) بوسیدن مصحف چه حکمی دارد

بوسیدن مصحف، بدعت است. چون شخصی که قرآن را می‌بوسد، می‌خواهد به الله تقرب جوید. تقرب جستن به الله نیز فقط با چیزی ممکن است که الله آن را تشریع فرموده باشد.

ادامه مطلب …

(۸۳۹) قرائت آیات رحمت و آیات عذاب

برای شخص جایز است که وقتی به آیه‌ی رحمت رسید، آن را از الله بخواهد. همچنین وقتی به آیه‌ی وعید و تهدید رسید، از آن به الله پناه ببرد.

ادامه مطلب …

(۸۲۷) در مورد لفظ و معنای حکایات قرآنی

آنچه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ از امت‌های سابق برای ما در قرآن حکایت می‌کند، حکایت معنا بوده و لفظ آن از جانب الله تعالی می‌باشد. زیرا زبان آن امت‌ها عربی نبوده است.

ادامه مطلب …

(۸۳۸) آداب قرائت آیات عذاب و آیات رحمت

سنت است که در نماز و خصوصا نمازهای نافله و سنت، انسان هنگام قرائت آیات رحمت، آن را از الله بخواهد و هنگام رسیدن به آیات عذاب، از آنها به الله پناه برد.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه