شنبه 8 ربیع‌الثانی 1448
۲۸ شهریور ۱۴۰۵
19 سپتامبر 2026

(۶۸۴۹) اگر انسان چیزی ببیند که او را به شگفت آورد، آیا بگوید: «ما شاء الله تبارک الله» یا «ما شاء الله تبارک الله لا قوة إلا بالله»؟

(۶۸۴۹) سوال: اگر انسان چیزی ببیند که او را به شگفت آورد، آیا بگوید: «ما شاء الله تبارک الله» یا «ما شاء الله تبارک الله لا قوة إلا بالله»؟ و آیا همه‌ی این عبارات صحیح هستند؟

جواب:

اگر انسان چیزی را در مالش ببیند که او را به شگفت آورد، بگوید: «ما شاء الله لا قوة إلا بالله»، همان‌گونه که در داستان صاحب دو باغ آمده که دوستش به او گفت: {وَلَوۡلَاۤ إِذۡ دَخَلۡتَ جَنَّتَكَ قُلۡتَ مَا شَاۤءَ ٱللَّهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِٱللَّهِ} [سوره الكهف: ۳۹]: (چرا هنگامی‌که به باغ خویش وارد شدی، نگفتی: ما شاء الله، نیرو و قوتی جز از ناحیه الله نیست).

این زمانی است که شخص چیزی را در مالش ببیند اما اگر در دیگری ببیند، بگوید: «بارکَ اللهُ علیه» یا عبارتی مشابه آن و اگر چیزی از امور دنیایی را ببیند که او را به شگفت آورد، همان‌گونه که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم می‌گفت، بگوید: لبيك (یعنی پاسخ به تو) سپس بگوید: «إِنَّ العَيْشَ عَيْشُ الآخِرَه»[۱]: (به درستی که زندگی حقیقی، زندگی آخرت است) به خاطر اینکه خود را برای این آماده کند که زندگی حقیقی در آخرت است و زندگی دنیا هرچقدر هم باشد، زودگذر و فناپذیر است.


[۱] صحیح بخاری: كتاب الجهاد والسير، باب التحريض على القتال، شماره (٢٦٧٩)، وصحیح مسلم: كتاب الجهاد والسير، باب غزوة الأحزاب، شماره (١٨٠٥).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: إذا رأى الإنسان ما يُعجبه، فهل يقول: ما شاء الله تبارك الله، أو ما شاء الله تبارك الله لا قوة إلا بالله؟ وهل كلها صحيحة؟

فأجاب – رحمه الله تعالى -: إذا رأى الإنسان ما يعجبه في ماله فليقل: ما شاء الله لا قوة إلا بالله كما في قصة صاحب الجنتين حين قال له صاحبه ﴿ وَلَوۡلَاۤ إِذۡ دَخَلۡتَ جَنَّتَكَ قُلۡتَ مَا شَاۤءَ ٱللَّهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِٱللَّهِ ﴾ [الكهف: ٣٩].

هذا إذا رأى الشيء في ماله، وإن رآه في غيره فليقل: بارك الله عليه، أو كلمة نحوها، وإذا رأى ما يعجبه من أمور الدنيا فليقل: لبيك إن العيش عيش الآخرة. كما كان النبي صلى الله عليه وسلم يقوله، فيقول: لبيك. أي إجابة لك، ثم يقول: «إِنَّ العَيْشَ عَيْشُ الآخِرَه». من أجل أن يُوطّن نفسه على أن الدنيا مهما كانت فهي زائلة ولا عيش فيها، وإنما العيش حقيقة في الآخرة.

مطالب مرتبط:

(۶۸۵۰) حکم شرع در نظر شما درباره شخصی که نماز می‌خواند و روزه می‌گیرد اما خیر را برای خود دوست دارد و برای دیگران نمی‌پسندد، چیست؟

با او همان‌طور رفتار کن که با دیگران رفتار می‌کنی، اما باید او را نصیحت کنی و به او بفهمانی که حسادت از گناهان بزرگ و از اخلاق یهودیان است همان‌طور که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ درباره آن‌ها فرموده است...

ادامه مطلب …

(۶۹۲۸) شخصی حافظ قرآن است اما هیچ‌گاه در شب برای نماز شب بلند نمی‌شود، آیا این شخص گناهکار است؟

گناهکار نیست زیرا انسان مختار است که وتر را در اول شب یا آخر شب بخواند اما اگر امید دارد که در آخر شب برای نماز شب بیدار شود، نماز در آخر شب مشهود است....

ادامه مطلب …

(۶۹۲۲) کسی که در ماه رمضان بر عبادات حریص است و پس از ماه مبارک رمضان آن‌ها را رها می‌کند؛ آیا عمل او درست است؟

اگر تمام اعمال را رها کند، از جمله نماز، کسی که نماز را ترک کند، کافر شده است اما اگر تنها برخی از عبادات غیر واجب را ترک کند، او از انجام این اعمال صالح محروم شده اما تا زمانی که این عبادات واجب نبوده‌اند، گناهی را مرتکب نشده است....

ادامه مطلب …

(۶۹۳۳) برخی می‌گویند که بر روی گیاه ریحان کلمه توحید «لا إله إلا الله محمد رسول الله» نوشته شده است، آیا این درست است؟

این درست نیست و این نوشته‌ بر روی برگ‌های ریحان وجود ندارد...

ادامه مطلب …

(۶۸۹۶) حکم قطع و بازگشت به محل نماز برای ادامه ذکر پس از سلام

هر کسی که نماز بخواند و در محل نمازش بشیند، حتی در خانه‌اش باشد، نیست که این پاداش را بگیرد، بنابراین آنچه این زن سوال کننده درباره باز کردن در یا پاسخ به تلفن و موارد مشابه مطرح کرده است، در این جایگاه وارد نمی‌شود....

ادامه مطلب …

(۶۹۴۸) اگر من شخصی را در مصیبت یا بلا یا حزن ببینم، برای حزن او ناراحت می‌شوم و برای درد او، درد می‌کشم؛ آیا این برای من اجر دارد؟

اینکه انسان با آنچه مؤمنان درد می‌کشند، درد می‌کشد و با آنچه غمگین می‌شوند، غمگین می‌شود و با آنچه که آنها شاد می‌شوند، شاد شود، دلیلی بر این است که او مؤمن خالصی است که برای برادرانش آنچه را که برای خود دوست دارد، دوست ‌می‌دارد و ان‌شاءالله بر آن پاداش خواهد گرفت....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه