دوشنبه 20 صفر 1448
۱۲ مرداد ۱۴۰۵
3 آگوست 2026

(۶۸۴۹) اگر انسان چیزی ببیند که او را به شگفت آورد، آیا بگوید: «ما شاء الله تبارک الله» یا «ما شاء الله تبارک الله لا قوة إلا بالله»؟

(۶۸۴۹) سوال: اگر انسان چیزی ببیند که او را به شگفت آورد، آیا بگوید: «ما شاء الله تبارک الله» یا «ما شاء الله تبارک الله لا قوة إلا بالله»؟ و آیا همه‌ی این عبارات صحیح هستند؟

جواب:

اگر انسان چیزی را در مالش ببیند که او را به شگفت آورد، بگوید: «ما شاء الله لا قوة إلا بالله»، همان‌گونه که در داستان صاحب دو باغ آمده که دوستش به او گفت: {وَلَوۡلَاۤ إِذۡ دَخَلۡتَ جَنَّتَكَ قُلۡتَ مَا شَاۤءَ ٱللَّهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِٱللَّهِ} [سوره الكهف: ۳۹]: (چرا هنگامی‌که به باغ خویش وارد شدی، نگفتی: ما شاء الله، نیرو و قوتی جز از ناحیه الله نیست).

این زمانی است که شخص چیزی را در مالش ببیند اما اگر در دیگری ببیند، بگوید: «بارکَ اللهُ علیه» یا عبارتی مشابه آن و اگر چیزی از امور دنیایی را ببیند که او را به شگفت آورد، همان‌گونه که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم می‌گفت، بگوید: لبيك (یعنی پاسخ به تو) سپس بگوید: «إِنَّ العَيْشَ عَيْشُ الآخِرَه»[۱]: (به درستی که زندگی حقیقی، زندگی آخرت است) به خاطر اینکه خود را برای این آماده کند که زندگی حقیقی در آخرت است و زندگی دنیا هرچقدر هم باشد، زودگذر و فناپذیر است.


[۱] صحیح بخاری: كتاب الجهاد والسير، باب التحريض على القتال، شماره (٢٦٧٩)، وصحیح مسلم: كتاب الجهاد والسير، باب غزوة الأحزاب، شماره (١٨٠٥).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: إذا رأى الإنسان ما يُعجبه، فهل يقول: ما شاء الله تبارك الله، أو ما شاء الله تبارك الله لا قوة إلا بالله؟ وهل كلها صحيحة؟

فأجاب – رحمه الله تعالى -: إذا رأى الإنسان ما يعجبه في ماله فليقل: ما شاء الله لا قوة إلا بالله كما في قصة صاحب الجنتين حين قال له صاحبه ﴿ وَلَوۡلَاۤ إِذۡ دَخَلۡتَ جَنَّتَكَ قُلۡتَ مَا شَاۤءَ ٱللَّهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِٱللَّهِ ﴾ [الكهف: ٣٩].

هذا إذا رأى الشيء في ماله، وإن رآه في غيره فليقل: بارك الله عليه، أو كلمة نحوها، وإذا رأى ما يعجبه من أمور الدنيا فليقل: لبيك إن العيش عيش الآخرة. كما كان النبي صلى الله عليه وسلم يقوله، فيقول: لبيك. أي إجابة لك، ثم يقول: «إِنَّ العَيْشَ عَيْشُ الآخِرَه». من أجل أن يُوطّن نفسه على أن الدنيا مهما كانت فهي زائلة ولا عيش فيها، وإنما العيش حقيقة في الآخرة.

مطالب مرتبط:

(۶۸۴۸) آیا ممکن است انسان کسی را که برای او مورد احترام است حسادت کند؟

به مجرد ناراضی بودن از نعمتی که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به دیگری داده است، حسادت محسوب می‌شود و حسادت حرام است...

ادامه مطلب …

(۶۹۲۸) شخصی حافظ قرآن است اما هیچ‌گاه در شب برای نماز شب بلند نمی‌شود، آیا این شخص گناهکار است؟

گناهکار نیست زیرا انسان مختار است که وتر را در اول شب یا آخر شب بخواند اما اگر امید دارد که در آخر شب برای نماز شب بیدار شود، نماز در آخر شب مشهود است....

ادامه مطلب …

(۶۹۳۷) آیا دوستانی که در دنیا یکدیگر را دوست دارند، در آخرت نیز مثل دنیا با هم ملاقات خواهند داشت؟

اگر از اهل بهشت و از متقین باشند، در آخرت با یکدیگر ملاقات خواهند داشت و دوستی میان آن‌ها از بین نمی‌رود...

ادامه مطلب …

(۶۹۴۶) سرنوشت همسر زن مؤمن در بهشت در صورت عدم ورود شوهر به بهشت

اگر زنی از اهل بهشت باشد و شوهر نداشته باشد یا شوهرش از اهل بهشت نباشد، وقتی که او وارد بهشت شود، در آنجا از اهل بهشت مردانی هستند که ازدواج نکرده‌اند و آنها - یعنی کسانی که ازدواج نکرده‌اند - همسرانی از حور دارند همچنین اگر بخواهند می‌توانند از زنان اهل دنیا نیز همسرانی داشته باشند....

ادامه مطلب …

(۶۸۷۳) آیا صحیح است که مرد با دخترعموها، دخترعمه‌ها، دخترخاله‌ها یا دختر دایی‌هایش بنشیند؟

اگر فرض شود که به خانه اقوامش می‌رود و خلوتی صورت نمی‌گیرد و خانواده خودش و خانواده میزبان نیز حضور دارند و محارمشان آن‌جا حضور دارند و در یک مجلس جمع می‌شوند، مشکلی نیست اما صحبت با زنانی که محرم او نیستند، بدون شک موجب فتنه می‌شود...

ادامه مطلب …

(۶۹۲۱) حکم افراط در شوخی کردن بین دوستان

زیاد شوخی کردن خیری در آن نیست و شاید گفته‌ شود: شوخی در سخن مانند نمک در غذاست؛ بدون آن غذا خوب نمی‌شود اما اگر زیاد شود، غذا نیز خراب می‌شود....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه