(۶۶۶۷) حکم پدرانی که به هنگام خشم اهل خانه را لعن و نفرین می‌کنند

(۶۶۶۷) سوال: شیخ بزرگوار، پدر من هنگامی که عصبانی می‌شود بسیار به ما و مادرم لعنت می‌کند تا جایی که به همه‌ی وسایلاتش اگر بیافتند لعنت می‌کند و حتی کلام، هنگامی که نمی‌تواند خوب تلفظ کند را نیز لعنت می‌کند و هنگامی که او را نصیحت می‌کنیم، از کوره‌ در رفته و عصبانی می‌شود و بر علیه ما دعا می‌کند و می‌گوید: در حالی که من پدر شما هستم و از شما بیشتر می‌دانم مرا نصیحت می‌کنید؟ از شیخ بزرگوار که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به او جزای خیر بدهد می‌خواهم که پدرمان را نصیحت و توجیه کند؟

جواب:

مؤمن بسیار لعنت‌کننده و ناسزاگو نیست و کسانی که لعنت می‌کنند در روز قیامت شفاعت‌گر و شاهد قرار نمی‌گیرند و نصیحت من به این پدر این است که تقوای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را رعایت کند و هنگامی که خشم را احساس نمود به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ از شیطان رانده شده پناه ببرد تا خشم او از بین برود و بداند اگر او کسی را مستحق لعنت نیست، لعنت کند، لعنت به خود او برمی‌گردد والعیاذ بالله.

و بداند معنای لعنت یعنی طرد و دوری از رحمت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌باشد لذا تقوای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در مورد خودش رعایت کند.

اما به نسبت شما اگر دیدید که نصیحت کردنتان فقط لج او را زیاد می‌کند و برکارش مداومت می‌کند پس در نصیحت کردن فایده‌ای نیست ولی از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برای او هدایت را بخواهید و اگر در روزی از روزها دیدید که آرام است و با شما انس گرفته با او به صورتی که از کوره در نرود صحبت کنید.

تعداد بازدید: 17

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: والدي يا فضيلة الشيخ، كثير اللعنة لنا ولوالدتي عندما يغضب، حتى إنه يلعن جميع أغراضه إذا سقطت منه، حتى الكلام إذا لم يتمكن من النطق جيدًا لَعَن، وإذا نصحناه يثور ويغضب، ويدعو علينا، يقول: تنصحونني وأنا والدكم، وأعرف أكثر منكم؟ أرجو من فضيلة الشيخ – جزاه الله خيرًا- النصح والتوجيه لوالدنا؟

فأجاب رحمه الله تعالى: إن المؤمن ليس بالطَّعان، ولا باللعان، واللعانون لا يكونون شفعاء، ولا شهداء يوم القيامة، وإن نصيحتي لهذا الأب أن يتقي الله -عز وجل- وأن يستعيذ بالله من الشيطان الرجيم إذا أحس بالغضب حتى يزول عنه، وليعلم أنه إذا لَعَن مَن ليس أهلا للعنة عادت اللعنة عليه، والعياذ بالله.

وليعلم أن معنى اللعن هو الطرد والإبعاد عن رحمة الله -تعالى- فليتق الله في نفسه.

أما بالنسبة لكم، فإذا رأيتم أنه لا يزداد بالنصيحة إلا تماديًا فيما هو عليه، فلا فائدة في النصيحة، لكن اسألوا الله له الهداية، وإذا رأيتموه في يوم من الأيام هادئًا مستأنسًا منشرح الصدر، فتكلموا معه على وجه لا يؤدي إلى ثورته.