دوشنبه 22 جمادی‌الاول 1448
۱۱ آبان ۱۴۰۵
2 نوامبر 2026

(۶۶۷۹) آیا ذکر اعمال بد مردگان از ربا و… حرام می‌باشد؟

(۶۶۷۹) سوال: آیا ذکر اعمال بد مردگان از ربا و… و اینکه الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ از آنها انتقام گرفته است برای این‌‌که دانسته شود الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به ظالم فرصت می‌دهد ولی رهایش نمی‌کند با ذکر اسم‌ آن‌ها غیبت است یا حرام می‌باشد؟

جواب:

بله رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم از ذکر مردگان با اعمال بدشان نهی کردند و فرمودند: «لاَ تَسُبُّوا الْأَمْوَاتَ، فَإِنَّهُمْ قَدْ أَفْضَوْا إِلَى مَا قَدَّمُوا»[۱]: (به مردگان ناسزا نگوييد که آنها به نتيجه‌ی اعمال‌شان رسيده اند) ولی از الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برای آن‌ها عفو و مغفرت خواسته می‌شود چه بسا دعای او برای آن‌ها استجابت گردد و الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آن‌ها عفو نماید اما بدی‌های آن‌ها به طوری که آن‌ها مشخص نگردند، ذکر می‌شود لذا مثلا در تحذیر از ربا گفته می‌شود: آیا قومی را ندیدید که محارم الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را زیر پا گذاشتند و با ربا معامله کردند سپس از این دنیا رفتند و همراه آن‌ها هیچ چیز از اموالشان دفن نگردید بلکه برای دیگران ترک کردند لذا برای دیگران غنیمت است و برای آن‌ها غرامت؟ و مانند آن که زندگان را موعظه می‌کنند ولی ذکر کردن شخصی معین جایز نمی‌باشد.


[۱] صحيح بخارى: كتاب الجنائز، باب ما ينهى من سب الأموات، شماره (۱۳۲۹).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل ذكر الأشخاص الموتى بما كانوا يعملون من أعمال سيئة مِن رِبًا ،وغيره وانتقام الله منهم، وذلك بأن الله -عز وجل- يُمهل للظالم ولا يُهمل، فهل ذكرُهم بالاسم فيه من الغيبة، أو من الحرام؟

فأجاب رحمه الله تعالى: نعم ذكر الموتى بسوء أعمالهم قد نهى عنه الرسول – عليه الصلاة والسلام- فقال: «لاَ تَسُبُّوا الْأَمْوَاتَ، فَإِنَّهُمْ قَدْ أَفْضَوْا إِلَى مَا قَدَّمُوا». ولكن يُسأل الله لهم العفو والمغفرة، فربما يُستجاب دعاؤه لهم، فيغفر الله لهم، ويعفو عنهم، وأما ذكر مساوئهم، فتذكر لا على سبيل التعيين، فيقال مثلا في التحذير من الربا: ألم تروا إلى قوم انتهكوا محارم الله، وصاروا يتعاملون في الربا، ثم قد فارقوا الدنيا ولم يُدفن معهم شيء من أموالهم، بل تركوها لغيرهم، فلغيرهم الغُنم وعليهم الغُرم؟ وما أشبه ذلك مما يتعظ به الأحياء، وأما ذكر الإنسان بعينه، فهذا لا يجوز.

مطالب مرتبط:

(۶۶۷۸) حکم شوخی با دوستان با الفاظ رکیک

لام قبیحی که در آن تهمت یا لعنت یا مانند آن باشد، حرام است حتی اگر از روی شوخی باشد زیرا مسلمان حرمت دارد و حتک آن جایز نیست...

ادامه مطلب …

(۶۶۵۳) معنی غیبت و سخن‌چینی چیست؟

غیبت، یاد کردن برادرت با آنچه از آن خوشش نمی‌آید می‌باشد مثل این‌که در غیاب او بگویی: او فاسق است، در دین سهل‌انگار است یا در او فلان عیب‌های متعلق به بدن می‌باشد است یا فلان عیب‌هایی که متعلق به اخلاق می‌باشد، وجود دارد....

ادامه مطلب …

(۶۶۵۷) آیا غیبت کسی که آشکارا معصیت می‌کند جایز است؟

اصل در غیبت، حرام بودن آن است لذا غیبت کردن جایز نیست مگر این‌که مصلحتی وجود داشته باشد؛ بنابراین اگر غیبت کسی که آشکارا معصیت می‌کند، برای او یا دیگری مفید باشد، اشکالی ندارد...

ادامه مطلب …

(۶۶۶۷) حکم پدرانی که به هنگام خشم اهل خانه را لعن و نفرین می‌کنند

از الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برای او هدایت را بخواهید و اگر در روزی از روزها دیدید که آرام است و با شما انس گرفته با او به صورتی که از کوره در نرود صحبت کنید....

ادامه مطلب …

(۶۶۶۹) زنی دعای مرگ بر فرزندانش می‌کند در حالی که قصد آن دعا را ندارد، حکم این کارش چیست؟

او را نصیحت می‌کنیم که زبانش را از این‌ چیزها پاک کند زیرا ترس آن می‌رود که مصادف با وقت اجابت دعا گردد و از او قبول شود به جای این‌که بر علیه آن‌ها دعا کند، برای آن‌ها دعا کند...

ادامه مطلب …

(۶۶۸۳) حکم شرعی به‌ کاربردن تعبیر «حرام است» در سخنان روزمره

آن چیزی که وصف تحریم را بر آن کرده است اگر از آن‌چیزی باشد که الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آن را حرام کرده همانطور که اگر بگوید: حرام است که این مرد در زنا واقع گردد و حرام است که انسان دزدی کند و مانند آن، وصف آن چیز به حرام صحیح است...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه