(۶۶۷۱) سوال: بعضی از دوستانم به من دشنام و ناسزا می‌گویند آیا من نیز مثل خودشان جواب آن‌ها را بدهم یا چکار کنم؟

جواب:

به مصلحت آن بنگر؛ اگر مصلحت در ترک و هجر آن‌ها و عدم مقابله بالمثل در آنچه گفته‌اند، می‌باشد پس آن را انجام بده و اگر مصلحت خلاف آن را می‌طلبد پس می‌توانی به مانند آنچه با تو مقابله کردند، مقابله کنی زیرا الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌‌فرماید: { وَجَزَٰٓؤُا۟ سَیِّئَةࣲ سَیِّئَةࣱ مِّثۡلُهَا} [سوره الشورى: ۴۰]: (و جزایی بدی، بدیی است همانند آن) و: {وَلَمَنِ ٱنتَصَرَ بَعۡدَ ظُلۡمِهِۦ فَأُو۟لَـٰۤىِٕكَ مَا عَلَیۡهِم مِّن سَبِیلٍ* إِنَّمَا ٱلسَّبِیلُ عَلَى ٱلَّذِینَ یَظۡلِمُونَ ٱلنَّاسَ وَیَبۡغُونَ فِی ٱلۡأَرۡضِ بِغَیۡرِ ٱلۡحَقِّۚ أُو۟لَـٰۤىِٕكَ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِیمࣱ} [سوره الشورى: ۴۱-۴۲]: (و کسی‌که پس از ستمی که بر او رفته است، انتقام بگیرد، پس اینانند که هیچ راه (ملامتی) بر آنان نیست* وتنها راه (ملامت) بر کسانی است که به مردم ستم می‌کنند، و در زمین به ناحق سرکشی (و ستم) می‌کنند، اینانند که برایشان عذابی دردناک است) مگر این‌که در حال روزه باشی که بهتر است جواب آن‌ها را ندهی زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمودند: «الصِّيَامُ جُنَّةٌ، فَلا يَرْفُث وَلَا يَجْهَلْ، وَإِنِ امْرُؤٌ قَاتَلَهُ، أَوْ شَاتَمَهُ فَلْيَقُلْ: إِنِّي صَائِمٌ مَرَّتَيْنِ»[۱]: (روزه (در برابر آتش دروزخ) سپر است لذا (کسی که در حال روزه می‌باشد) سخن ناشایست نمی‌گوید و رفتار جاهلانه انجام نمی‌دهد و اگر کسی با او به نزاع برخواست یا دشنامش داد دوبار بگوید: من روزه هستم) لذا این از چیزی که اول ذکر کردیم استثنا می‌شود همچنین اگر به پدرت دشنام دادند نیز از آن استثنا می‌شود و تو به پدر او دشنام نده زیرا این دشمنی (و تعدی) به پدر او می‌باشد چراکه پدر او به تو دشنام نداده است.

[۱] صحیح بخاری: كتاب الصوم، باب فضل الصوم، شماره (۱۷۹۵) ، وصحیح مسلم: كتاب الصيام، باب حفظ اللسان للصائم، شماره (١١٥١).