(۶۶۲۱) سوال: در حدیث آمده است: «الرَّاكِبُ شَيْطَانٌ، وَالرَّاكِبَانِ شَيْطَانَانِ، وَالثَّلَاثَةُ رَكْبٌ»[۱]: (يک سواره (يا کسی که به تنهایی سفر می‌کند)، يک شيطان می‌باشد و دو سواره، دو شيطان هستند و سه سواره، يک کاروان به شمار می‌آيند) اگر میسر نشد که کسی در سفر همراه من باشد در حالی که من بسیار سفر می‌کنم و می‌خواهم که سنت را تطبیق دهم و میسر نمی‌گردد که کسی همراه من باشد، لذا چکار باید انجام دهم؟ و آیا این حدیث شامل من نیز می‌شود اگر که تنهایی سفر کنم؟

جواب:

راه‌هایی که در آن عبور کنندگان زیادی وجود دارند، وارد این حدیث نمی‌گردند مثلا اینجا در سعودی مسیر قصیم تا ریاض، اگر انسان تنهایی سفر کند، در واقع تنها نیست زیرا جاده مانند خیابان داخل شهر می‌باشد و از اتومبیلی که از کنار تو می‌گذرد یا تو از کنار او می‌گذری خالی نمی‌گردد ولی مراد حدیث در زمان گذشته است که انسان تنهایی در صحرایی وسیع برود و هیچ کس همراهش نباشد و این اشتباه می‌باشد و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم از آن بر حذر داشته و فرموده است: او شیطان است، زیرا ممکن است که انسان بخوابد و خورشید به او بتابد و درمانده شود و ممکن است بیمار گردد و شاید بمیرد ولی الحمدلله الان جاده‌ها نزد ما همیشه در حال تردد می‌باشد لذا اینکه انسان در اتومبیلش تنها باشد، مسافرت به تنهایی محسوب نمی‌گردد.

[۱] سنن أبو داود: كتاب الجهاد، باب في الرجل يسافر وحده، شماره (٢٦٠٧)، و سنن ترمذي: كتاب الجهاد، باب ما جاء في كراهية أن يسافر الرجل وحده، شماره (١٦٧٤) وقال: حسن صحيح.