(۶۵۸۰) احکام سلام به امام و مأمومین هنگام خروج از مسجد پیش از اذکار پس از نماز

(۶۵۸۰) سوال: الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به شما نیکی کند و در شما برکت بیاندازد شیخ بزرگوار، ملاحظه‌ می‌شود که برخی مردم هنگامی که می‌خواهند از مسجد بیرون روند به امام یا مأمومین سلام می‌کنند و ممکن است که این سلام قبل از ذکری که بعد از نماز می‌خوانند باشد، حکم آن چیست؟ از شما می‌خواهم که در این‌باره توضیح دهید الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ موفقتان بگرداند تا فایده‌ی آن به همه برسد و آیا انجام این فعل در برخی اوقات برای نزدیک کردن دل‌ها جایز است؟

جواب:

من در سلام کردن در هنگام خارج شدن از مسجد اشکالی نمی‌بینم و اگرچه نمی‌دانم که در سنت رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم باشد ولی عموم دلیل‌هایی که در مشروعیت سلام در هنگام جدا گشتن از هم آمده است، شاید این مسئله را شامل شود.

اما آنچه برخی مردم انجام می‌دهند وقتی که سلام نماز را دادند، در حالی که نشسته‌‌اند بدون این‌که ترک کنند، به امام سلام می‌کنند، این بدعت می‌باشد و مشروع نیست چون که سببی ندارد و سلام نماز کفایت آن را می‌کند.

تعداد بازدید: 44

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل أحسن الله إليكم وبارك فيكم فضيلة الشيخ، يلاحظ من بعض الناس أنه عندما يريد الانصراف من المسجد يقوم بالسلام على الإمام، أو المأمومين، وقد يكون ذلك قبل أن يتم قراءة الذكر الذي يقال عقب الصلاة، فما حكم ذلك ؟ أرجو توضيح ذلك – وفقكم الله – لتعم الفائدة، وهل فعله في بعض الأحيان جائز لتأليف القلوب؟

فأجاب – رحمه الله تعالى -: أما إذا سلم عند الانصراف من المسجد، فلا أرى في هذا بأسا، وإن كنت لا أعلم أن في ذلك سُنة عن رسول الله – صلى الله عليه وعلى آله وسلم لكن عموم الأدلة في مشروعية السلام عند الانصراف قد تدخل فيه هذه المسألة.

وأما ما يفعله بعض الناس من أنهم إذا سلَّموا من الصلاة جعلوا يُسلمون على الإمام، وهم جلوس من غير انصراف، فهذا بدعة، وليس بمشروع، لأنه ليس له سبب، والسلام من الصلاة كافٍ عن هذا.