جمعه 18 شعبان 1447
۱۷ بهمن ۱۴۰۴
6 فوریه 2026

(۶۳۳۴) صحت حدیث «اسألوا لأخيكم التثبيت»

(۶۳۳۴) سوال: حدیثی که می‌گوید: «اسألوا لِأَخِيكُمْ التَّثْبِيتِ؛ فَإِنَّهُ الْآنَ يُسْأَلُ»، آیا صحیح است؟ و آیا این دعا به‌صورت جمعی انجام شود، مثلاً یک نفر دعا کند و دیگران آمین بگویند، یا اینکه هر کسی به‌طور جداگانه دعا کند؟

جواب:

این حدیث صحیح است؛ رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وقتی از دفن میت فارغ می‌شد، بر سر قبر او می‌ایستاد و می‌فرمود: «اسْتَغْفِرُوا لِأَخِيكُمْ، وَسَلُوا لَهُ بِالتَّثْبِيتِ؛ فَإِنَّهُ الْآنَ يُسْأَلُ»[۱]: (برای برادرتان طلب مغفرت کنید و برایش ثابت ماندن را بخواهید که او الان مورد سوال واقع می‌شود) اللهم ثبتنا یا ربّ العالمین، «استغفروا لأخيكم» یعنی از الله برای او آمرزش بخواهید، بگویید: «اللهم اغفر له» (بار الها، او را بیامرز)، «اللهم اغفر له»، «اللهم اغفر له» و «واسألوا له التثبيت» یعنی بگویید: «اللهم ثبّته» (بار الها، او را استوار بدار)، «اللهم ثبّته»، «اللهم ثبّته» و اگر خواستی، بگو: «اللهم ثبّته بالقول الثابت في الحياة الدنيا وفي الآخرة» (بار الها، او را با سخن استوار در زندگی دنیا و آخرت ثابت قدم بدار).

و اینکه فرمود: «فإنه الآن يُسأل» یعنی: پس از پایان دفنش، از او سؤال می‌شود، یعنی «وَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ، فَيُجْلِسَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ: مَنْ رَبُّكَ؟ فَيَقُولُ: رَبِّيَ اللَّهُ. فَيَقُولَانِ لَهُ: مَا دِينُكَ؟ فَيَقُولُ: دِينِيَ الْإِسْلَامُ. فَيَقُولَانِ لَهُ: مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بُعِثَ فِيكُمْ؟. قَالَ: فَيَقُولُ: هُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. فَيَقُولَانِ: وَمَا يُدْرِيكَ؟ فَيَقُولُ: قَرَأْتُ كِتَابَ اللَّهِ فَآمَنْتُ بِهِ وَصَدَّقْتُ فَذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ: {يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا} فَيُنَادِي مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ أَنْ قَدْ صَدَقَ عَبْدِي، فَأَفْرِشُوهُ مِنَ الْجَنَّةِ، وَافْتَحُوا لَهُ بَابًا إِلَى الْجَنَّةِ، وَأَلْبِسُوهُ مِنَ الْجَنَّةِ. قَالَ: فَيَأْتِيهِ مِنْ رَوْحِهَا وَطِيبِهَا. قَالَ: وَيُفْتَحُ لَهُ فِيهَا مَدَّ بَصَرِهِ. قَالَ: وَإِنَّ الْكَافِرَ فَذَكَرَ مَوْتَهُ، قَالَ: وَتُعَادُ رُوحُهُ فِي جَسَدِهِ، وَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيُجْلِسَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ: مَنْ رَبُّكَ؟ فَيَقُولُ: هَاهْ هَاهْ، لَا أَدْرِي. فَيَقُولَانِ لَهُ: مَا دِينُكَ؟ فَيَقُولُ: هَاهْ هَاهْ، لَا أَدْرِي. فَيَقُولَانِ: مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بُعِثَ فِيكُمْ؟ فَيَقُولُ: هَاهْ هَاهْ، لَا أَدْرِي. فَيُنَادِي مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ أَنْ كَذَبَ، فَأَفْرِشُوهُ مِنَ النَّارِ، وَأَلْبِسُوهُ مِنَ النَّارِ، وَافْتَحُوا لَهُ بَابًا إِلَى النَّارِ. قَالَ: فَيَأْتِيهِ مِنْ حَرِّهَا وَسَمُومِهَا. قَالَ: وَيُضَيَّقُ عَلَيْهِ قَبْرُهُ حَتَّى تَخْتَلِفَ فِيهِ أَضْلَاعُهُ، ثُمَّ يُقَيَّضُ لَهُ أَعْمَى أَبْكَمُ، مَعَهُ مِرْزَبَةٌ مِنْ حَدِيدٍ، لَوْ ضُرِبَ بِهَا جَبَلٌ لَصَارَ تُرَابًا. قَالَ: فَيَضْرِبُهُ بِهَا ضَرْبَةً يَسْمَعُهَا مَا بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ إِلَّا الثَّقَلَيْنِ، فَيَصِيرُ تُرَابًا. قَالَ: ثُمَّ تُعَادُ فِيهِ الرُّوحُ»[۲]: (و دو مَلَک نزد وی آمده و او را می‌نشانند و به او می‌گویند: پروردگارت کیست؟ می‌گوید: پروردگار من الله است؛ به او می‌گویند: دینت چیست؟ می‌گوید: دین من اسلام است، به او می‌گویند: این مردی که در میان شما مبعوث شد، کیست؟ می‌گوید: او رسول و فرستاده ی الله است، می‌گویند: این موارد را از کجا می‌دانی؟ می‌گوید: کتاب الله را خواندم و به آن ایمان آوردم و تصدیقش کردم، پس آن قول الله است: «الله كسانى را كه ایمان آورده‌اند را ثابت مى‌گردانَد» پس منادی از آسمان ندا می‌دهد که بنده ام راست گفت؛ پس فرشی از بهشت برای او مهیا کنید و برای او دری به سوی بهشت باز کنید و لباسی از بهشت بر تنش کنید و به این ترتیب نسیم و بوی خوش بهشت بر او می‌وزد و تا آنجا که چشمش می‌بیند، قبرش وسعت می‌یابد اما چون کافر می‌میرد – و شدت و سختی جان کندنش را ذکر نمود – روحش به جسدش بازمی‌گردد، دو ملک نزد وی آمده و او را می‌نشانند و به او می‌گویند: پروردگارت کیست؟ در پاسخ می‌گوید: هاه، هاه، هاه، نمی‌دانم، پس به او می‌گویند: دینت چیست؟ می‌گوید: هاه هاه، نمی‌دانم، می‌گویند: این مردی که در میان شما مبعوث شد کیست؟ می‌گوید: هاه هاه، نمی‌دانم؛ و به این ترتیب منادی از آسمان ندا می‌دهد که دروغ گفت، فرشی از دوزخ برای او مهیا کنید و لباسی از آتش بر تنش کنید و دری از دوزخ به روی او بگشایید، و به این ترتیب گرما و حرارت شدید آن را احساس می کند و قبرش چنان بر او تنگ می‌شود و او را می‌فشارد که دنده‌هایش در هم فرو می‌روند سپس مَلَکی کور و لال بر وی مسلط می‌شود که گرزی آهنینی به همراه دارد که اگر آن را بر کوهی فرود آورد به خاک تبدیل می‌شود؛ و با آن ضربه ای به کافر وارد می‌کند که همه‌ی موجودات بین مشرق و مغرب جز انسان ها و جنیان صدای او را می‌شنوند و به خاک تبدیل می‌شود؛ آنگاه روح دوباره به او باز می‌گردد) پس در این صورت شایسته است که برای این میّت از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آمرزش و ثبات بطلبیم، اما دعا کردن به‌صورت جمعی نیست، بلکه هر کس خودش به تنهایی دعا کند و به همین دلیل، همان‌طور که شنیدید، حدیث چنین بود که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم می‌ایستاد و می‌فرمود: «اسْتَغْفِرُوا لِأَخِيكُمْ، وَسَلُوا لَهُ بِالتَّثْبِيتِ؛ فَإِنَّهُ الْآنَ يُسْأَلُ»[۳]: (برای برادرتان طلب مغفرت کنید و برایش ثابت ماندن را بخواهید که او الان مورد سوال واقع می‌شود) و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به صورت جمعی دعا نمی‌کرد.


[۱] تخریج آن گذشت.

[۲] سنن أبو داود: كتاب السنة، باب في المسألة في القبر وعذاب القبر، شماره (٤٧٥٣).

[۳] تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما صحة الحديث الذي يقول: «اسألوا لأخيكم التثبيت، فإنه الآن يسأل». وهل يكون هذا الدعاء بصورة جماعية، مثلا يدعو شخص، ويؤمن الآخرون، أم يكون على انفراد؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: هذا الحديث أن صحيح النبي -صلى الله عليه وعلى آله وسلم-كان إذا فرغ من دفن الميت، وقف عليه، وقال: «اسْتَغْفِرُوا لِأَخِيكُمْ، وَسَلُوا لَهُ بِالتَّثْبِيتِ، فَإِنَّهُ الْآنَ يُسْأَلُ». اللهم ثبتنا يا رب العالمين، يقول: استغفروا لأخيكم، أي: اسألوا الله له المغفرة، قولوا: اللهم اغفر له، اللهم اغفر له، اللهم اغفر له واسألوا له التثبيت، أي قولوا اللهم ثبته، اللهم ثبته، اللهم ثبته، وإن شئت فقل: اللهم ثبته بالقول الثابت في الحياة الدنيا، وفي الآخرة.

وقوله: «فإنه الآن يُسأل». يعني بعد انتهاء دَفنه يُسأل، أي: «يَأْتِيهِ مَلَكَانِ فَيُجْلِسَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ: مَنْ رَبُّكَ؟ فَيَقُولُ: رَبِّ اللَّهُ، فَيَقُولَانِ لَهُ: مَا دِينُكَ؟ فَيَقُولُ: دِينِيَ الْإِسْلَامُ، فَيَقُولَانِ لَهُ: مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بُعِثَ فِيكُمْ؟ قَالَ فَيَقُولُ: هُوَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَيَقُولَانِ: وَمَا يُدْرِيكَ؟ فَيَقُولُ: قَرَأْتُ كِتَابَ اللَّهِ فَآمَنْتُ به وَصَدَّقْتُ، فَذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ  ﴿يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ امَنُوا﴾ [إبراهيم: ۲۷] فَيُنَادِي مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ: أَنْ قَدْ صَدَقَ عَبْدِي، فَأَفْرِشُوهُ مِنَ الْجَنَّةِ، وَافْتَحُوا لَهُ بَابًا إِلَى الْجَنَّةِ وَالْبِسُوهُ مِنَ الْجَنَّةِ، قَالَ: فَيَأْتِيهِ مِنْ رَوْحِهَا وَطِيبِهَا، قَالَ: وَيُفْتَحُ لَهُ فِيهَا مَدَّ بَصَرِهِ. قَالَ: وَإِنَّ الْكَافِرَ فَذَكَرَ مَوْتَهُ قَالَ: وَتُعَادُ رُوحُهُ فِي جَسَدِهِ، وَيَأْتِيهِ مَلَكَانِ، فَيُجْلِسَانِهِ فَيَقُولَانِ: لَهُ مَنْ رَبُّكَ؟ فَيَقُولُ: هَاهُ هَاهُ هَاهُ، لَا أَدْرِي فَيَقُولَانِ لَهُ: مَا دِينُكَ؟ فَيَقُولُ: هَاهُ هَاهُ، لَا أَدْرِي. فَيَقُولَانِ: مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بُعِثَ فِيكُمْ؟ فَيَقُولُ: هَاهُ هَاهُ، لَا أَدْرِي فَيُنَادِي مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ: أَنْ كَذَبَ، فَأَفْرِشُوهُ مِنَ النَّارِ، وَأَلْبِسُوهُ مِنَ النَّارِ، وَافْتَحُوا لَهُ بَابًا إِلَى النَّارِ. فَيَأْتِيهِ مِنْ حَرِّهَا وَسَمُومِهَا، وَيُضَيَّقُ عَلَيْهِ قَبْرُهُ حَتَّى تَخْتَلِفَ فِيهِ أَضْلَاعُهُ ثُمَّ يُقيَّضُ لَهُ أَعْمَى أَبْكَمُ مَعَهُ مِرْزَيَّةٌ مِنْ حَدِيدٍ لَوْ ضُرِبَ بِهَا جَبَلْ لَصَارَ تُرَابًا، فَيَضْرِبُهُ بِهَا ضَرْبَةً يَسْمَعُهَا مَا بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ إِلَّا الثَّقَلَيْنِ فَيَصِيرُ تُرَابًا، ثُمَّ تُعَادُ فِيهِ الرُّوحُ». فحينئذ يجدر بنا أن نسأل الله لهذا الميت المغفرة والتثبيت، ولكن الدعاء لا يكون جماعيا، بل كل إنسان يدعو بنفسه، ولهذا كان الحديث كما سمعتم: يقف النبي صلى الله عليه وسلم ويقول: «اسْتَغْفِرُوا لِأَخِيكُمْ، وَسَلُوا لَهُ بِالتَّثْبِيتِ، فَإِنَّهُ الْآنَ يُسْأَلُ». ولم يكن يدعو بهم -عليه الصلاة والسلام-.

مطالب مرتبط:

(۶۳۵۰) معنای دعای رسول الله صَلّى‌اللهُ‌عَلَیهِ‌وَآلِهِ‌وَسَلَّم چیست که فرمود: «اللهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لَا يَنْفَع»

دعای «اللهم إني أعوذ بك من علم لا ينفع» به این معناست که علم در اینجا مقیّد شده به‌این‌که نافع نباشد، چون علم یا نافع است یا مضر...

ادامه مطلب …

(۶۲۹۹) اوقات اجابت دعا کدام‌اند؟

زمان‌های اجابت، حالت‌های اجابت و مکان‌های اجابت، همه‌ی این‌هاست که شایسته است انسان آن‌ها را در نظر بگیرد از جمله‌ی زمان‌های اجابت، یک‌سوم آخر شب است...

ادامه مطلب …

(۶۳۲۷) حکم بلند کردن دست در دعای بین اذان و اقامه

مستحب است که انسان هنگام دعا بین اذان و اقامه دست‌هایش را بلند کند؛ زیرا اصل بر این است که بلند کردن دست در دعا مشروع است، از آداب دعا و از اسباب اجابت است...

ادامه مطلب …

(۶۳۵۱) معنای این جمله در دعا که می‌گوییم «لا نُحصي ثناءً عليك» چیست؟

معنای آن این است که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به‌سبب کمال صفاتش که پایانی ندارد، قابل احصاء و شمارش در ثنا و ستایش نیست، زیرا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ دارای صفات کمال است که کامل‌ترین صفات‌اند،...

ادامه مطلب …

(۶۳۲۸) حکم گفتن «بسم‌الله» در حمام هنگام وضو

اگر در داخل حمام قصد وضو گرفتن داشت، بسم الله کند، حتی اگر داخل حمام باشد، و در این کار اشکالی نیست...

ادامه مطلب …

(۶۳۰۶) شروط دعای مستجاب چیست؟

از مهم‌ترین شروط استجابت دعا، اخلاص برای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است؛ به این معنا که انسان هنگام دعا، با احساس فقر و نیاز خود را به پروردگارش، و بی‌نیازی پروردگارش از او دعا کند...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه