(۶۳۲۲) سوال: آیا روایت شده که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم پس از نماز فرض دست‌های خود را برای دعا بلند کرده باشد؟

جواب:

روایت نشده که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم پس از نماز فرض، یا حتی پس از نافله، دست‌های خود را برای دعا بلند کرده باشد؛ بلکه رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم امت خود را راهنمایی کرده که دعایشان پیش از سلام باشد چنان‌که در حدیث عبدالله بن مسعود رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ آمده که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم هنگامی که تشهد را به او آموزش داد، فرمود: «ثُمَّ يَتَخَيَّرُ مِنَ الدُّعَاءِ أَعْجَبَهُ إِلَيْهِ، فَيَدْعُو»^[۱]: (سپس از میان دعاها، آن‌چه را که نیکوتر می‌داند، برمی‌گزیند، و با آن دعا می‌کند)، پس هر کس می‌خواهد الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را بخواند، پیش از سلام دعا کند، چراکه در حال مناجات با الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است، و این دقیقاً همان زمانی است که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم برای دعا توصیه کرده است و از این‌رو، تأخیر انداختن دعا تا بعد از سلام، مخالف با رهنمود رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و نیز مخالف نظر و فکر صحیح است؛ زیرا نظر و فکر صحیح اقتضا می‌کند که دعا در حال مناجات با الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ باشد، یعنی پیش از آن‌که انسان سلام دهد و از نمازش خارج شود، و این از آن بهتر است که دعا را به پس از پایان نماز و قطع مناجات به تأخیر بیاندازد.

[۱] تخریج آن گذشت.