چهارشنبه 26 ربیع‌الثانی 1448
۱۴ مهر ۱۴۰۵
7 اکتبر 2026

(۵۹۹۱) ارتباط حنجره با حلال شدن ذبح

(۵۹۹۱) سوال: عادت برخی از قبیله‌‌ها این است که هرگاه حیوانی را ذبح کردند سپس نام الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و هر آنچه لازم است برده شد، می‌‌گویند: اگر حنجره در سر نباشد خوردن این ذبح حرام است و اگر حنجره برگشت یعنی از سر جدا شد، خوردن آن حلال است، علیرغم اینکه نام الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ همان‌‌طور که در قرآن و سنت است، ذکر شده؛ آیا چنین چیزی درست است یا خیر؟ لطفا پاسخ دهید.

جواب:

این قول برخی از اهل علم است که می‌‌گویند: ذبح درست نمی‌‌شود تا اینکه پایین‌‌تر از مهره‌‌ای باشد که در بالای گردن است. اما این قول درست نیست و درست این است که حلال است هر چند که همراه با سر چیزی از حلقوم نباشد؛ به دلیل فرموده‌‌ی رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم : «ما أنهر الدم وذکر اسم الله علیه فکل»[۱]: (هر چیزی که خون را جاری سازد -می‌‌توان به وسیله‌‌ی آن ذبح کرد- و اسم الله  بر آن برده شود از آن بخور) و مهم جاری ساختن خون است و این به وسیله‌‌ی قطع ودجان (دو رگ ضخیک که اطراف حلق هستند) حاصل می‌‌شود. این مهم‌‌ترین چیز در هنگام ذبح به نسبت آنچه از گردن قطع می‌‌شود، است. کامل این است که ودجان، مری که مجرای غذا و حلقوم که مجرای تنفس است قطع شود.


[۱] تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل:جرت العادة عند بعض القبائل أنهم إذا ذبحوا الذبيحة ثم ذكر اسم الله وكل ما يلزم يقولون: إذا لم تكن الحنجرة في الرأس فإن هذه الذبيحة تعتبر حرامًا أكلها، وإذا كانت الحنجرة رجعت يعني فصلت من الرأس حَلّ أكلها، رغم أنه ذكر اسم الله كما في الكتاب والسنة، فهل هذا صحيح أم خطأ؟ أفيدونا وجزاكم الله عنا خيرا.

فأجاب رحمه الله تعالى: هذا قال به بعض أهل العلم؛ أن الذبيحة لا تصح حتى تكون من دون الخرزة التي في أعلى الرقبة، ولكن هذا ليس بصحيح، والصواب أنها تحل وإن لم يَلْحَقِ الرأس شيء من الخلقوم؛ لقول النبي صلى الله عليه وسلم: «مَا أَنْهَرَ الدَّمَ وَذُكِرَ اسْمُ الله عَلَيْهِ فَكُلْ»، والمهم هو إنهار الدم، وذلك بقطع الودجين، وهما العرقان الغليظان المحيطان بالحلقوم، هذا هو أهم ما يجب في الذبح بالنسبة لما يُقطع من الرقبة والكمال أن يُقطع الودجان، وهما العرقان اللذان ذكرنا، والمريء وهو مجرى الطعام، والحلقوم وهو مجرى النفس.

مطالب مرتبط:

(۵۹۷۱) آیا خوردن میوه‌‌ی درخت بدون اطلاع صاحب آن حرام است؟

برای انسان رخصت است هرگاه از باغی عبور نمود که دارای میوه است و نگهبان و تور و دیواری ندارد که مانع ورود شود، فقط به اندازه‌‌ای که همان جا بخورد بردارد...

ادامه مطلب …

(۶۰۱۲) حکم شکار شبانه پرندگان در لانه‌هایشان

شکار در شبانه روز جایز است مگر اینکه شبانه خطر دارد، زیرا امکان دارد درختی او را اذیت کند یا اینکه از ترس رسیدن به شکار در چاله‌‌ای بیفتد اما از جهت خود شکار، در شب و روز حلال است. ...

ادامه مطلب …

(۵۹۸۲) حکم خوردن ذبیحه افراد تارک نماز

ذبح انسانی که نماز نمی‌‌خواند اگر اسم الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را بر آن ببرد بنابر قول کسانی که می‌‌گویند: با ترک نماز کافر نمی‌‌شود؛ حلال است اما بنابر قول کسانی که می‌‌گویند: تارک نماز کافر است که این قول صحیح بوده، ذبح او حلال نیست....

ادامه مطلب …

(۵۹۶۰) حکم شرعی حرام کردن سیر برای خانواده به دلیل عدم علاقه شخصی

اگر این کار موجب فشار بر خانواده می‌‌شود، درست نیست که آنان را منع کنی ولی اگر فشاری نیست اشکالی...

ادامه مطلب …

(۵۹۶۸) حکم انداختن بقایای غذا در زباله

آنچه خورده می‌‌شود، مانند بقایای نان، خورشت و ... در مکان‌‌های آلوده انداخته نمی‌‌شود....

ادامه مطلب …

(۵۹۷۰) حکم گرفتن آب و توشه از دیگران در شرایط اضطراری در ماه رمضان

بر هر مسلمانی حرام است هنگامی که یکی از مسلمانان نیازمند ضروری آب، غذا و لباسی که همراه او است باشد، در حالی که خود نیاز ضروری به آن ندارد؛ بر او حرام بوده که از کمک کردن به او خودداری کند.....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه