(۵۲۴۹) سوال: از شوهر خود که حدود ۳۵ سال است که با او ازدواج کردم، شکایت دارم و من از او فرزندان پسر و دختر دارم ولی بعد از این زندگی مشترک طولانی او با من معاملهی بدی میکند و او در صحبت کردن و همنشینی با من در همهی چیز پرهیز میکند و من تلاش کردم که رضایت او را بدست آورم ولی او هرچیزی که مرا به او نزدیک میکند رد میکرد و بر آن اصرار میورزد و درخواستهای من را اجابت نمیکند.
سوال من این است که اگر او را ترک کنم و نزد خانوادهام بروم حکم آن چیست با وجود این که او در حالی با من ازدواج کرده است که من یتیم بودهام و همچنین بدون رضایت داشتن ولی بر آن صبر نمودم و با او در سالهای طولانی زندگی کردم و همچنین از شما میخواهم که او و امثال او را نصیحت کنید شاید مه هدایت شود.
جواب:
نصیحت برای این شوهر این است که قول الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ را به یاد آورد که میفرماید: {وَعَاشِرُوهُنَّ بِٱلۡمَعۡرُوفِۚ فَإِن كَرِهۡتُمُوهُنَّ فَعَسَىٰۤ أَن تَكۡرَهُوا۟ شَیۡـࣰٔا وَیَجۡعَلَ ٱللَّهُ فِیهِ خَیۡرࣰا كَثِیرࣰا} [سوره النساء: ۱۹] : (و با آنها بطور شایسته رفتار کنید، و اگر از آنان (خوشتان نیامد و) کراهت داشتید، پس چه بسا چیزی را خوش نمیدارید، و الله در آن خیر بسیار قرار میدهد): و همچنین قول رسول الله صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم را به یاد آورد که میفرماید: «فَاتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ، فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانِ اللَّهِ، وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ»[۱]: (پس در مورد زنان تقوای الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ را پیشه کنید زیرا که شما آنان را با عهد و پیمان الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ به عقد خود در آوردهاید و طبق شریعت اللهی شرمگاهشان را بر خود حلال ساختهاید).
و شوهر اگر او را به سببی که گمان میکند هجر را جایز ساخته پس با بیان سبب آن به همسرش تلاش کند تا که او اصلاح گردد اما این که از او پرهیز کند از معاشرت شایسته و نیک نمیباشد اما به نسبت آن زن باید به آنچه از شوهرش سر میزند صبر کند و تقوای الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ را در فرزندانش رعایت کند.
نظر من این است که او (زن) در خانهی شوهرش بماند و صبر نماید و احتساب اجر کند تا این که فرزندان جدا نگردند و خانواده پراکنده نشود و هر چیزی نهایت و غایت دارد و همانطور که گفته شده است هیچ چیزی ثابت نیست.
[۱] رواه مسلم (۱۲۱۸).