(۴۶۹۶) حكم اخذ اجرت در ازای قرائت قرآن و اذان گفتن و نماز خواندن

(۴۶۹۶) سوال: آیا اخذ اجرت در ازای قرائت قرآن و اذان گفتن و نماز خواندن جایز است یا خیر؟

جواب:

امام به کار دینی عظیمی اشتغال دارد و چون شغل او یک شغل دینی است، گرفتن دستمزد برای او حلال نمیباشد، زیرا در امور دینی اجرت دادن و اجرت گرفتن مجاز نمیباشد. از امام احمد رَحِمَهُ‌الله علیه درباره فردی که گفته بود: در رمضان برای شما در نماز امامت نخواهم کرد الا مگر به فلان و فلان قیمت، سوال شد و امام احمد رَحِمَهُ‌الله در پاسخ گفت: نعوذبالله، چه کسی پشت سر چنین انسانی نماز میخواند؟

اما گرفتن رزق از بیت المال برای امامت مشکلی ندارد، زیرا بیت المال برای مصالح مسلمین مصرف میشود و یکی از مصالح مسلمین امامت آنها در مساجد است. پس اگر به امام چیزی از بیت المال داده شود قبول آن مشکلی ندارد و من باب اجرت به حساب نمیآید. حال اگر نیکوکاری مسجدی بنا نمود و چیزی از مال خود را به امام اختصاص داد، این مورد نیز از لحاظ شرعی اشکالی ندارد، زیرا اجر محسوب نمیشود و پاداش است و در واقع هیچ قراردادی بین امام و صاحب مسجد بر مقدار مشخصی از مال وجود ندارد و این مرد به خواست خود مقداری پول به صورت ماهانه به امام هدیه میدهد که این هدیه دستمزد به حساب نمیآید.

تعداد بازدید: 87

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل يجوز أخذ أجر على قراءة القرآن، وعلى الأذان، وعلى الصلاة، أم لا يجوز ذلك؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: الإمام يشغل منصبا دينيا عظيما، وإذا كان منصبه منصبا دينيا، فإنه لا يحل له أخذ الأجرة عليه، لأن أمور الدين لا تجوز المؤاجرة عليها، وقد سئل الإمام أحمد رحمه الله عن رجل قال لقوم: لا أُصلي بكم القيام في رمضان إلا بكذا وكذا. فقال صلى الله عليه وسلم: نعوذ بالله، ومَن يُصَلِّي خلف هذا؟

وأما أخذ الرزق من بيت المال على الإمامة، فإن هذا لا بأس به، لأن بيت المال يصرف في مصالح المسلمين ومن مصالح المسلمين إمامتهم في مساجدهم، فإذا أعطي الإمام شيئًا من بيت المال، فلا حرج عليه في قبوله، وليس هذا بأجرة، وكذلك لو قُدِّر أن المسجد بناه أحد المحسنين، وتكفّل بجعل شيء من ماله لهذا الإمام، فإنه لا بأس بأخذه، لأن هذا ليس من باب المؤاجرة، ولكنه من باب المكافأة، ولهذا لم يكن بين الإمام وصاحب هذا المسجد اتفاق وعقد على شيءٍ معلوم من المال، وإنما هذا الرجل يتبرع كل شهر بكذا لهذا الإمام، وهذا ليس من باب المؤاجرة في شيء.