دوشنبه 27 رمضان 1447
۲۴ اسفند ۱۴۰۴
16 مارس 2026

(۴۴۳۹) فرق بین هَدْی و أضحیه و فدیه چیست؟

(۴۴۳۹) سوال: فرق بین هَدْی و أضحیه و فدیه چیست؟

جواب:

أضحیه: آنچه در ایام عید أضحی (قربان) برای تقرب به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در همه‌ی شهرها (در مکه و غیر آن) ذبح می‌شود اما هدی: آنچه انسان از شتر، گاو و گوسفند در مکه ذبح می‌کند و به فقرای حرم صدقه می‌دهد یا این که کسی را وکیل کند هدی را از شتر یا گاو یا گوسفند بخرد و در مکه ذبح کند و بین فقرا تقسیم کند و همچنین آن کسی که احرام به حج تمتع بسته و به عمره می‌رود سپس حج می‌کند هدیی برای تقرب به الله و شکر این نعمتی که توانسته عمره و حج کند بر او لازم است.

اما فدیه: برای ترک واجب یا انجام محظوری می‌باشد؛ مثال برای ترک واجب: این که انسان رمی جمرات را ترک کند لذا بر او واجب می‌شود که فدیه را در مکه ذبح کند و بین فقرا توزیع کند و مثال برای انجام محظور این که محرم سر خود را بتراشد پس بر او روزه یا صدقه یا نسک واجب می‌شود و این فرق بین اینها بود.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما الفرق بين الْهَدْي، والأُضْحِيَّةِ، والْفِدْيَةِ؟

فأجاب -رحمه الله تعالى-: أما الأضْحِيَّةُ: فهي ما يُذْبَحُ في أيام عيد الأضحى تقرباً إلى الله -عز وجل- في عامة البلدان، في مَكَّةَ وغيرها، وأما الْهَدْي فهو ما يُهْدَى إلى الْحَرَمِ من الإبل والبقر والغنم بمعنى أن يبعث الإنسان بشيء من الإبل، أو البقر، أو الغنم يذبح في مَكَّةَ، ويتصدق بها على فقراء الْحَرَمِ، أو يبعث بدراهم، ويُوَكَّلُ من يشتري بها هديًا من إبل، أو بقر، أو غنم، ويذبح في مكة، ويتصدق بها على الفقراء، ومن الهدي أيضاً ما يقوم به الْمُحْرِمُ الْمُتَمَتِّعُ الذي أتى بالعُمْرَةِ، ثم بالْحَجِّ، فيلزمه هدي يكون تقربا إلى الله -عز وجل-، وشكرًا لِنعَمِهِ حيث يَسَر له الْعُمْرَةَ والْحَجَّ.

أما الْفِدْيَةُ فهي ما كانت عن ترك واجب، أو فعل محظور، والمثال عن ترك الواجب أن يترك الإنسان رمي ا الْجَمَرَاتِ، فيجب عليه فِدْيَةٌ يذبحها في مَكَّةَ ويوزعها على الفقراء، ومثال فعل المحظور أن يخلقَ المحرم رأسه، فعليه فِدْيَةٌ من صيام، أو صدقة، أو نُسُكِ، هذا هو الفرق.

مطالب مرتبط:

(۴۴۴۹) حکم قربانی کردن گوسفند دارای نشانه‌گذاری بر گوش‌ها

صحیح این است که اشکالی ندارد و حیوانی گوش، شاخ و دم‌شان قطع شده باشد همه به عنوان قربانی درست است ولی به دلیل وجود نقصی که در آنها وجود دارد شایسته نیست که قربانی شوند...

ادامه مطلب …

(۴۴۵۱) حکم تعیین قربانی در میان دو حیوان خریداری‌شده برای قربانی و مصرف شخصی

این شرط نیست و شایسته است که انسان قربانی را مشخص نکند مگر هنگامی که می‌خواهد ذبح کند...

ادامه مطلب …

(۴۴۶۶) حکم نگرفتن مو و ناخن در دهه‌ی ذوالحجه برای قربانی‌کننده و خانواده‌اش

کسی که می‌خواهد قربانی کند هنگامی که ماه ذوالجحه وارد شد برایش جایز نیست که چیزی از مو، ناخن و پوستش بگیرد تا این که قربانی کند و مخاطب اینجا قربانی کننده است نه کسی که از جانب او قربانی می‌شود لذا آن برای خانواده حرام نمی‌باشد...

ادامه مطلب …

(۴۴۴۰) حکم شرکت چند نفر در یک قربانی

شریک شدن در شتر و گاو اشکالی ندارد اما در گوسفند و بز جایز نیست...

ادامه مطلب …

(۴۴۶۰) کیفیت صحیح ذبح قربانی چگونه است؟

آن را بر جانب چپ می‌خواباند و پای خود را بر روی گردنش قرار می‌دهد و با دست چپش سر آن را نگه می‌دارد تا این که حلقوم آن آشکار گردد سپس چاقو را بر حلقوم و دو رگ گردن با قوت می‌کشد تا این که خون جاری گردد...

ادامه مطلب …

(۴۴۴۲) حکم ترک قربانی و عدم وکالت در انجام آن

صحیح آن است قربانی کردن واجب نیست و سنت می‌باشد و برای کسی بر آن قادر باشد و انجام ندهد کراهت دارد....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه