سه‌شنبه 23 جمادی‌الاول 1448
۱۲ آبان ۱۴۰۵
3 نوامبر 2026

(۴۴۴۹) حکم قربانی کردن گوسفند دارای نشانه‌گذاری بر گوش‌ها

(۴۴۴۹) سوال: گوسفندهایی که در گوش‌هایشان نشانه‌گذاری‌ شده‌اند و چیزی از گوهایشان کم نشده و به سورت طولی یر گوش‌هایشان قرار گرفته است و این نشانه را چوپانان هنگامی که گوسفندهایشان همراه چوپان‌هایی دیگر می‌روند برای شناختنشان قرار می‌دهند آیا با وجود این نشانه که بر آن قرار می‌دهند برای قربانی مناسب است؟

جواب:

صحیح این است که اشکالی ندارد و حیوانی گوش، شاخ و دم‌شان قطع شده باشد همه به عنوان قربانی درست است ولی به دلیل وجود نقصی که در آنها وجود دارد شایسته نیست که قربانی شوند زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمودند: «أَرْبَعٌ لَا تَجُوزُ فِي الْأَضَاحِيِّ: الْعَوْرَاءُ بَيِّنٌ عَوَرُهَا، وَالْمَرِيضَةُ بَيِّنٌ مَرَضُهَا، وَالْعَرْجَاءُ بَيِّنٌ ظَلْعُهَا ، والعجفاء التي لا تنقي»[۱] : (چهار حيوان براي قرباني جايز نيست: حيوانِ کوري که کور بودنش واضح باشد و حيوانِ بيماري که بيماريش آشکار باشد و حيوانِ لنگي که لنگي‌اش آشکار باشد و حيواني که چنان لاغر وضعيف باشد که استخونهايش مغز نداشته باشند): و در روایتی آمده که از ایشان سوال شد که از چه قربانی‌ای پرهیز شود و ایشان فرمود چهارچیز که با انگشتانش آنها را شمرد و این دلیل بر این است که غیر از آنها جایز است و به جا می‌آید اما اگر عیبی داشته باشد (به غیر از آنها) بدون شک مکروه است و شایسته است که بهترین آنها را برای قربانی انتخاب کرد و بر همین اساس اگر برای نشانه‌گذاری در گوش نشانه‌ای قرار داده شده و ذبح کرده است اشکالی ندارد.


[۱] تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: الأغنام الموسومة في أذنيها ولم ينقص من أذنيها شيء، وإنما هو شق طولي في الأذن، هذا الوسم يستخدمه الرعاة في الأغنام للتعرف عليها عندما تذهب عند الآخرين من الرعاة، هل هذا الوَسْمُ أو الشق يجعلها غير صالحة للأضحية؟

فأجاب رحمه الله تعالى: الصحيح أن ذلك لا يضر، وأن مقطوعة الأذن، ومقطوعة القَرْنِ ومقطوعة الذيل كلها تجزئ، لكن لا ينبغي أن يُضَحي بها لنقصها، ودليل ذلك أن النبي – صلى الله عليه وعلى آله وسلم- قال: «أربعة لا تجوز: العَوْرَاءُ البَيِّنُ عَوَرُهَا، والمريضة البيِّنُ ،مرضها، والعَرْجَاءُ البَيِّنُ عَرَجُهَا، والعَجْفَاء التي لا تُنقي»، وفي رواية أنه سئل ماذا يتقى من الضحايا. فقال أربع: وأشار بأصابعه وعدها. وهذا يدل على أن ما سواها يجزئ لكن الذي فيه العيب لا شك أنه مكروه، وأنه ينبغي أن تكون الأضحية على أكمل ما تكون، وعلى هذا فإذا شُقَّتِ الأذن للوسم وضَحي بها فلا بأس.

مطالب مرتبط:

(۴۴۵۶) حکم قربانی و حج از جانب برادری که در حادثه‌ای وفات یافته است

قول راجح از اقوال اهل علم این است که جایز می‌باشد انسان عبادت الله را به این نیت که برای میتی از اموات مسلمین باشد انجام دهد...

ادامه مطلب …

(۴۴۵۰) آیا ذبح حیوان اخته به عنوان قربانی جایز است؟

بله ذبح حیوان اخته به عنوان قربانی جایز است و حتی بعضی از اهل علم گفته‌اند که بهتر از حیوان فحل (نر) می‌باشد....

ادامه مطلب …

(۴۴۴۶) حکم اشتراک سه برادر در یک قربانی

چیزی که برای من ظاهر است این می‌باشد که قربانی ‌آنها کفایت می‌کند زیرا که مالشان به منزله‌ی یک مال است لذا یک قربانی از ایشان کفایت می‌کند ...

ادامه مطلب …

(۴۴۵۷) آیا قربانی از جانب میت جایز است؟

بله قربانی کردن از جانب میت جایز است....

ادامه مطلب …

(۴۴۵۱) حکم تعیین قربانی در میان دو حیوان خریداری‌شده برای قربانی و مصرف شخصی

این شرط نیست و شایسته است که انسان قربانی را مشخص نکند مگر هنگامی که می‌خواهد ذبح کند...

ادامه مطلب …

(۴۴۳۹) فرق بین هَدْی و أضحیه و فدیه چیست؟

أضحیه: آنچه در ایام عید أضحی (قربان) برای تقرب به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در همه‌ی شهرها (در مکه و غیر آن) ذبح می‌شود اما هدی: آنچه انسان از شتر، گاو و گوسفند در مکه ذبح می‌کند و به فقرای حرم صدقه می‌دهد...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه