شنبه 19 شعبان 1447
۱۸ بهمن ۱۴۰۴
7 فوریه 2026

(۴۲۶۲) حکم خروج خون از زخم در حال احرام عمره

(۴۲۶۲) سوال: اگر انسان عمره گزار باشد و غسل بزند سپس از زخمی که دارد کمی خون خارج شود؛ آیا عمره­اش را کامل سازد؟ آیا این خون وضویش را باطل می­سازد؟

جواب:

اگر انسان عمره گزار باشد و از زخم او خون خارج شود تأثیری بر عمره­ی او ندارد همچنین اگر حاجی باشد و از زخم او خون خارج شود تأثیری بر حج او ندارد همچنین اگر در اثنای احرام زخمی شود و خون از او خارج شود تأثیری بر نسک او ندارد و از پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ثابت شده که: «أنه احتجم و هو محرم»[۱]: (در حالی که مُحرم بود حجامت کرد) و حجامت تأثیری بر احرام او نگذاشت.

به نسبت باطل شدن وضو به خاطر خارج شدن خون از زخم می­گوییم: هر چقدر هم زیاد باشد وضو را باطل نمی­کند لذا خونی غیر از خونی که از دو طرف خارج می­شود وضو را باطل نمی­سازد و زمانی که دلیل صحیح و صریحی وجود ندارد که وضو را باطل نمی­سازد اصل باقی ماندن طهارت است و نمی­توان از این اصل رویگردان شد و طهارت را باطل ساخت مگر این که یک چیز یقینی باشد زیرا قاعده این است که یقین به وسیله­ی شک از بین نمی­رود و زمانی که پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به کسی که از شکم خود چیزی را احساس کرد و مانده بود که آیا چیزی از او خارج شده یا خیر فرمود: «لا يخرج -يعني من المسجد و كذلك من صلاته- حتى يسمع صوتا أو يجد ريحا»[۲]: (از مسجد و نماز خارج نمی­شود مگر این که صدایی را بشنود یا بویی را احساس کند) زیرا این شکی که ناگهانی بر طهارت یقینی ایجاد شده تأثیری ندارد همچنین زمانی که شک در ثبوت شرعی بی­وضویی ایجاد شود تأثیری بر طهارت یقینی ندارد.

خلاصه این که خونی که از زخم در اثنای احرام هنگام حج یا عمره خارج می­شود تأثیری ندارد و خونی که غیر از دو طرف انسان (شرمگاه جلو و عقب) خارج می­شود وضو را باطل نمی­کند چه کم و چه زیاد باشد همچنین وضو با استفراغ، ریمی که از زخم­ها خارج می­شود یا … باطل نمی­شود زیرا آن چه از بدن خارج می­شود وضو را باطل نمی­سازد مگر آن چه از دو طرف انسان یعنی شرمگاه جلو و عقب خارج شود.


[۱] بخاري: كتاب الصوم، باب الحجامة والقيء للصائم، شماره­ى (۱۹۳۸)، ومسلم: كتاب الحج، باب جواز الحجامة للمحرم، شماره­ى (۱۲۰۲).

[۲] بخاري: كتاب الوضوء، باب من لا يتوضأ من الشك حتى يستيقن، شماره­ى (۱۳۷)، ومسلم: كتاب الحيض، باب الدليل على أن من تيقن الطهارة ثم شك، شماره­ى (۳۶۱).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: إذا كان الإنسان معتمرا واغتسل، ثم خرج من جُرْح فيه بعض الدم، فهل يُكْمِلُ عمرته؟ وهل هذا الدم ينقض الوضوء؟

فأجاب – رحمه الله تعالى -: إذا كان الإنسان مُعْتَمِرا، وكان فيه جرح فخرج منه دم، فإن ذلك لا يؤثر على عُمْرَتِهِ شيئًا، وكذلك لو كان حاجا وكان فيه جُرْحٌ فخرج منه دم، فإن ذلك لا يُؤَثْرُ فِي حَجَّهِ شيئًا، وكذلك لو جُرحَ أثناء إحرامه فخرج منه دم فإن ذلك لا يؤثر في نُسُكِهِ شيئًا، وقد ثبت عن النبي صلى الله عليه وسلم «أَنه احْتَجَمَ وهو محرم»، ولم يُؤَثر ذلك على نُسُكِهِ شيئًا.

وأما بالنسبة لنقض الوضوء مما خرج من الْجُرْحِ من الدم، فإننا نقول: إنه لا ينقض الوضوء مهما كثر، فالدم الخارج من غير السبيلين لا ينقض الوضوء، ولو كثر، وذلك لعدم الدليل الصحيح الصريح في نقض الوضوء بذلك، وإذا لم يكن هناك دليل صحيح صريح في نقض الوضوء به، فإن الأصل بقاء طهارته ولا يمكن أن نعدل عن هذا الأصل وننقض الطهارة إلا بشيء متيقن، لأن القاعدة أن اليقين لا يزول بالشك، وإذا كان النبي صلى الله عليه وسلم قال فيمن وجد في بطنه شيئًا فأشكل عليه أخرج منه شيئًا أم لا؟ قال: «لا يخرج -يعني من المسجد وكذلك من صلاته – حَتَّى يَسْمَعَ صَوْتًا أو يَجِدَ رِيحًا»، وذلك لأن هذا الشك الطارئ على يقين الطهارة لا يُؤثر، كذلك الحدث المشكوك في ثبوته شرعًا لا يُؤَثر على الطهر المتيقن.

وخلاصة القول أن الدم الخارج من الجرح في أثناء الْإِحْرَامِ بِحَجٌ أو عُمْرَةٍ لا يؤثر، وأن الدم الخارج من غير السبيلين من غير القبل أو الدُّبُرِ لَا ينقض، سواء قل أم كثر، وكذلك لا ينتقض الوضوء بالقيء، أو الصَّدِيدِ الخارج من الجروح، أو غير ذلك، لأن الخارج من البدن لا ينقض إلا ما كان. من السبيلين أي من القُبُلِ أو من الدُّبُرِ.

مطالب مرتبط:

(۴۲۸۴) حکم کسی که حج کند و دو رکعت طواف را نخواند

این است کسی که حج کرده و آن را انجام نداده است حج آن کامل است یعنی اعاده‌ی آن لازم نیست و همچنین خون نیز بر او واجب نمی‌شود والله اعلم....

ادامه مطلب …

(۴۲۶۶) حکم عمره زنی که در حال خونریزی نامشخص (استحاضه یا حیض) وارد مسجدالحرام شده است

عمره­ی این سؤال کننده درست است و بقای او در مسجد الحرام در صورتی که از عدم ریختن خون در مسجد در امان است جایز است گناهی بر او نیست و نمازش درست است.....

ادامه مطلب …

(۴۲۶۷) انجام مناسک حج در حال حیض

این زن همچنان مُحرم است زیرا از احرام خروج دومی نشده است از این جهت که طواف نموده در حالی که حیض بوده است و طواف زنی که حیض است فاسد است لذا از احرام خروج دومی نمی­شود مگر زمانی که طواف، سعی همراه با رمی و کوتاه کردن مو را کامل کند.....

ادامه مطلب …

(۴۲۷۲) حکم ورود به حرم و انجام طواف با جوراب نجس در حال احرام

حج او درست است و آبی که پاهای او را خیس نموده در صورتی که از نجاست آن یقین ندارد اصل بر این است که پاک است...

ادامه مطلب …

(۴۲۷۶) حکم ترک دور آخر طواف به دلیل درد پا و تکمیل آن توسط شخص دیگر

طوافی که این زن انجام داده است صحیح نمی‌باشد و هنگامی که طواف صحیح نباشد سعی نیز صحیح نیست و بر همین مبنا او همچنان در عمره می‌باشد لذا بر او واجب است که از تمام محظورات احرام دوری کند...

ادامه مطلب …

(۴۲۵۹) حکم نماز با لباس احرام آلوده به خون

خون اگر پاک باشد اگر بر احرام یا لباسی دیگر بریزد اشکالی ندارد...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه