(۴۱۷۸) سوال: همراه پدرم در سال ۱۴۰۱هـ برای اولین بار حج را ادا کردیم و هنگامی که احرام بستیم و طواف قدوم را انجام دادیم موی سر خود را کوتاه کردیم در حالی که به نیت حج افراد احرام بستیم پدرم به سودان برگشت و من به ریاض رفتم زیرا در آن جا کار می­کنم لذا در ریاض ده روز روزه گرفتم در حالی که پدرم روزه نگرفت؛ لطفا در این مورد به من پاسخ داده و چه چیزی از من و پدرم مطلوب است؟ بارک الله فیکم.

جواب:

چیزی بر تو و بر پدرت واجب نیست زیرا کوتاه نمودن موی سر از جانب شما از روی جهل بوده و قصد خارج شدن از احرام را نداشتید زیرا حج شما افراد است و کسی که حج افراد را انجام می­دهد از احرام روز عید بعد از این که رمی نمود و موی خود را ترشید یا کوتاه کرد خارج می­شود و هر کسی که چیزی از محرمات احرام را از روی جهل انجام دهد گناهی بر او نیست و فدیه بر او واجب نمی­شود زیرا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می­فرماید: {رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا}[بقره: ۲۸۶](پروردگارا! اگر فراموش یا خطا کردیم ما را مؤاخذه نکن) همچنین می­فرماید: {وَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ فِيمَا أَخْطَأْتُم بِهِ وَلَٰكِن مَّا تَعَمَّدَتْ قُلُوبُكُمْ ۚ}[احزاب: ۵](و در آنچه که (قبلاً) اشتباه کرده­اید گناهی بر شما نیست و لیکن آنچه را که دل­های شما از روی عمد می خواهد) همچنین در مورد صید می­فرماید: {وَمَن قَتَلَهُ مِنكُم مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاءٌ مِّثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ}[مائده: ۹۵](و هر کس از شما به عمد آن را بکشد باید کفاره­ای همانند آن از چهارپایان بدهد) و کسی که از روی جهل و غیر عمدی گناهی را انجام دهد گناهکار نمی­شود و مادامی که گناهکار نمی­شود کفاره­ی گناه نیز بر او مترتب نمی­شود و به طور خلاصه این که چیزی بر تو و پدرت واجب نیست.