(۴۱۷۵) حکم ناتمام ماندن سعی حج تمتع به دلیل بیماری

(۴۱۷۵) سوال: مادرم حج تمتع را ادا نمود اما بین صفا و مروه چهار دور بیشتر سعی نکرد زیرا بیمار بود و درخواست ویلچر نمودم تا این که به وسیلهی آن سعی را کامل نماید اما از روی جهل و گمان این که احساس حرج و ناتوانی میکند درخواست را رد کرد با دانستن این که من در سال بعد قربانی را در مکهی مکرمه ذبح کردم اما آیا این کفایت میکند یا این که دورهای باقی مانده را کامل کنیم و او خود اصرار میکند و سخت است که دوباره حضور یابد زیرا بیمار است؟ جزاکم الله خیرا.

جواب:

این سؤال بنابر قواعد فقها رَحِمَهُمُ‌الله مشکل است زیرا این کار او به این صورت است که احرام حج نموده قبل از این که عمره را در وقتی که درست نیست در آن حج را در عمره وارد ساخت زیرا وارد ساختن حج در عمره قبل از شروع طواف است در حالی که او طواف نمود و چهار دور نیز سعی نموده است لذا وارد ساختن حج بر عمره در این مسئله اشتباه است برخی از علما میگویند: احرام او برای حج بسته نشده است و حج او درست نیست در این حالت واجب است بر احرامش به مکه بازگردد و سعی نموده و موهای خود را کوتاه کند اما اگر کسی بگوید: در چنین حالتی که ضرورت است حکم به صحت وارد ساختن حج بر عمره میشود و بدین وسیله حج او قران محسوب میشود و یک سعی برای او کفایت میکند امید داشتم که اشکالی در این کار نباشد.

سپس او میگوید: مادر او خودداری نموده که برای کامل نمود بقیهی دورهای سعی از ویلچر استفاده کند میگویم: در چنین حالتی حتی اگر مادر خودداری نمود بر او واجب است که به او بگوید عمرهاش کامل نشده است و بر او واجب است عمرهی خود را کامل سازد و بر او تأکید کند حتی اگر خشمگین شود زیرا امر عبادت است و ممکن نیست که در آن جانب مخلوق مراعات شود.

تعداد بازدید: 23

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: حَجَّتْ والدتي مُتَمَتِّعَةٌ لكنها لم تَسْعَ بين الصَّفَا والْمَرْوَةِ إلا أربعة أشواط، لأنها مريضة وطلبت أن أحضر لها العربة لحملها عليها وأكمل معها السعي، ولكنها رفضت الجهلها وظنا منها أنها تشعر بالحرج والعجز، وهذا جهل منها، مع العلم أنني في العام القادم ذبحت هَدْيًا فِي مَكَّةَ الْمُكَرَّمَة، ولكن هل يجزئ ذلك أم نكمل لها الأشواط المتبقية، وهي مصرة ومن الصعب أن تحضر مرة أخرى، وذلك لمرضها؟ وجزاكم الله خيرًا.

فأجاب -رحمه الله تعالى-: مسألتها مشكلة على قواعد الفقهاء -رحمهم الله-، وذلك لأن عملها هذا يتضمن أنها أَحْرَمَتْ بِالْحَجِّ قبل أن تُتِمَّ الْعُمْرَةَ في وقت لا يصح فيه إدخال الْحَجّ على الْعُمْرَةِ، لأن إدخال الْحَجِّ على الْعُمْرَةِ إنما يكون قبل الشروع في طَوَافِهَا، وهذه قد طافت وسعت أربعة أشواط، فيكون إدخال الْحَجّ على الْعُمْرَةِ في هذه المسألة خطأ، فمن العلماء من يقول إن إحرامها بالحج غير منعقد، وأنه لا حَجَّ لها، وفي هذه الحال يجب أن ترجع إلى مَكَّةَ على إِحْرَامِهَا، وتسعى، وتُقَصِّرُ، لكن لو قال قائل: إن في مثل هذه الضرورة يُحكم بصحة دخول إدخال الْحَجّ على الْعُمْرَةِ. وتكون بذلك قارِنَةٌ ويكفيها سعي واحد، كنت أرجو أن لا بأس بذلك.

ثم إنه يقول: إن أمه أبَتْ أن يأتي بالعربة لتكمل عليها أشواط السَّعْي. أقول: في مثل هذه الحال حتى لو أبَتِ الأم يجب عليه أن يُبين أن عمرتها لم تتم، وأنه يلزمها أن تتم عمرتها، ويؤكد عليها حتى لو غضبت، لأن هذا أمر عبادة، لا يمكن أن يُراعى فيها جانب المخلوق.