سه‌شنبه 15 شعبان 1447
۱۴ بهمن ۱۴۰۴
3 فوریه 2026

(۳۷۳۸) حکم پرداخت زکات به خویشاوندان

(۳۷۳۸) سوال: خواهر بزرگی دارم که ازدواج نکرده و همراه مادرم در یک جا زندگی می‌کنند و از یک ظرف می‌خورند و می‌نوشند؛ اگر مبلغی از زكاتم را به او بدهم که کمک‌هزینه‌ی تأمین نیازهای زندگی‌اش باشد (خصوصا که وی شغلی نیز ندارد) و با اموال مادرم که نفقه‌ی وی را می‌‌پردازم، مخلوط ‌شود؛ آیا این کار، حرام یا دارای شبهه است؟ چون مادرم که با خواهرم زندگی می‌کند، از همین مال خواهد خورد.

جواب:

اگر این خواهرت با پدرت زندگی می‌کند و پدر، توانایی تأمین مخارج او را دارد و این کار را انجام می‌داده، درست نیست که از زکاتت به او بدهی؛ زیرا وی با مبلغی که پدرش برای تأمین مخارج وی می‌پردازد، بی‌نیاز است اما اگر پدرش نیازمند است یا ثروت دارد ولی نفقه‌اش را نمی‌دهد، ایرادی ندارد که از زکاتت به مقداری که برای یک سال خواهرت کافی باشد را به او بدهی. در این حالت، جایز است که خواهرت مبلغ زکاتی که به وی داده‌ای را با مال مادر یا پدرش یک‌‌جا کند و مخارج خانه از همین مبالغ مخلوط شده پرداخت می‌شود. هرگاه انسان به طور شرعی، مالی را دریافت ‌کند، مالک آن می‌شود و می‌تواند هرگونه که بخواهد آن ‌را در هر راهی که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ حلال نموده، مصرف نماید لذا می‌تواند آن مال را به کسی بدهد که بر شخص اول، حرام بوده که آن را به او بدهد؛ دلیل این مسئله این است که: «أن النبي صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم دخل بيته ذات يوم فقُدِّم إليه طعام، فقال: ألم أر البرمة على النار؟ – والبرمة إناء من خَزَفٍ يُستعمل بدلا عن إناء الحديد. فقالوا: بلى يا رسول الله، ولكنه لحم تُصدِّق به على بريرة، وكان النبي صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم لا يأكل الصدقة، فقال: هو عليها صدقة، ولنا هَدِيَّة»[۱]: (روزی رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وارد خانه‌اش شد و برایش غذایی آوردند. فرمود: آیا مگر بُرمه (ظرف غذا از جنس سفال که به جای دیگ آهنی استفاده می‌شود) را ندیدم که روی آتش است؟ گفتند: بله ای رسول الله! اما گوشتی است که برای بریره صدقه آورده‌اند. رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نیز صدقه نمی‌خورد. فرمود: برای او صدقه است و برای ما (از طرف بریره رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهَا ) هدیه است). این حدیث دلالت دارد که وقتی انسان چیزی را به حق دریافت ‌کند، برای غیر از او حرام نیست در صورتی که اگر آن شخص دیگر از شخص اول دریافت می‌کرد، برایش حلال نبود؛ همانند فقیری که زکات را می‌گیرد و جایز است که با آن غذایی تهیه کند و افراد ثروتمند و بی‌نیاز را دعوت نماید تا از آن بخورند؛ زیرا شخص بی‌نیاز و ثروتمند در این حالت، به عنوان زكات از آن استفاده نکرده است بلکه از مال این فقیر خورده که آن را به حق دریافت کرده است.


۱-تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: لي أخت كبيرة وغير متزوجة، وتعيش مع والدتي في مكان واحد، وتأكلان وتشربان في وعاء واحد، فإذا أعطيتها من زكاة مالي ما يساعدها على المعيشة – ولا سيما أنها لا تعمل- واختلط هذا المال بمال والدتي التي أنفق عليها، فهل فيه حزمة أو شُبهة؟ فقد تأكل والدتي من هذا المال نظرا المعيشتهما معا؟

فأجاب -رحمه الله تعالى -: إذا كانت أختك هذه عند أبيها، وأبوها قادر على الإنفاق عليها، وكان ينفق عليها، فإنه لا يحل لك أن تعطيها من زكاتك؛ لأنها مستغنية بما ينفق عليها والدها. أما إذا كان والدها فقيرًا، أو كان غنيًّا لكن لا يعطيها ما يلزمه من النفقة، فلا حرج عليك أن تعطي أختك من زكاتك ما يكفيها لمدة سنة، وفي هذه الحال يجوز لأختك أن تجعل ما تعطيه إياها من الزكاة مع مال أمها أو مال أبيها، وينفق على البيت من هذا المال المختلط، والإنسان إذا قبض المال على وجه شرعي فإنه يكون ملكه، له أن يتصرف فيه بما شاء مما أحل الله عز وجل، فيعطيه مَن يَخرُم على المعطي الأول إعطاؤه، ودليل ذلك أن النبي صلى الله عليه وسلم  دخل بيته ذات يوم فقدم إليه طعام، فقال: ألم أر البُرْمَة على النار؟ – والبُرْمة إناء من خَزَفٍ يُستعمل بدلا عن إناء الحديد – فقالوا: بلى يا رسول الله، ولكنه لحم تُصُدِّق به على بَرِيرَةَ، وكان النبي صلى الله عليه وسلم لا يأكل الصدقة، فقال: هو عليها صدقة، ولنا هَدِيَّة». فدل ذلك على أن الإنسان إذا قبض الشيء بِحَقِّ فإنه لا يحرم على غيره ممن لو قبضه من المعطي الأول لم يحلّ، ونظير ذلك الفقير يأخذ الزكاة ويجوز أن يصنع بها طعاما يدعو إليه الأغنياء فيأكلون منها؛ لأن الغَنِيّ لم ينتفع به على أنه زكاة، بل على أنه من هذا الفقير الذي مَلَكَه بحَقِّ.

مطالب مرتبط:

(۳۷۶۱) حکم استفاده از باقی‌مانده‌ی اموال اهدایی برای ساخت مسجد

جایز نیست، زیرا آن مبالغ را برای ساخت مسجد اهدا کرده‌اند....

ادامه مطلب …

(۳۷۴۹) حكم پرداخت زکات به سادات و نوادگان رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم

قول و دیدگاه صحیح و راجح نزد من این است که مطلقا زکات به آنان داده نمی‌شود اما اگر نیازمند باشند، امکان برطرف کردن نیازهایشان با دیگر اموال شرعی وجود دارد.....

ادامه مطلب …

(۳۷۵۴) حکم پرداخت زکات به برادری که نماز نمی‌خواند

اگر برادرت اصلا نه در مسجد و نه در خانه نماز نمی‌خواند، زكاتت را به او نده زیرا وی مرتد است و از اسلام خارج شده است مگر این که شرط کنی که به دینش بازگردد و نماز بخواند...

ادامه مطلب …

(۳۷۵۱) حکم صدقه دادن به کافری که بسیار نیازمند باشد

صدقه دادن به غير مسلمان که محتاج و نیازمند است، جایز است و اجر دارد اما جایز نیست که صدقه‌ی واجب یعنی زکات به او داده شود مگر این که از کسانی باشد که تألیف قلب و به دست آوردن دل‌هایشان مطلوب است...

ادامه مطلب …

(۳۷۳۹) حکم پرداخت زکات به نزدیکان

اگر واقعا و به طور حقیقی نیازمند هستند، جایز است؛ بلکه پرداخت زکات به آنان بهتر از پرداخت آن به افراد غریبه و دور است که خویشاوند تو نیستند چون صدقه به خویشاوند، دو کار است: صدقه و صله‌ی رحم....

ادامه مطلب …

(۳۷۳۰) حکم پرداخت زکات به خردسالان تحت سرپرست

به شرطی جایز است که تأمین مخارجشان بر تو واجب نباشد اما اگر تو مسئول تأمین مخارجشان باشی، جایز نیست که زکاتت را به آنان بدهی....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه