(۳۵۶۶) سوال:

جواب: پدر مسنّی دارم که به خاطر کهولت سن، عقل و مشاعر خویش را از دست داده است؛ او فرزند پسر ندارد و ان شاء الله من به او نیکی و رسیدگی می‌کنم. گاهی مبالغ اندکی به مقدار ده یا بیست ریال از دارایی‌اش را به عنوان صدقه به فرزندان خودم یا دیگر کودکان می‌دهم و نیت می‌کنم این صدقه‌ای برای پدرم باشد. آیا این کار من گناه است؟

بله با این کارش گناه‌کار می‌شود زیرا هیچ کس اجازه ندارد از اموال شخص دیگر، ببخشد و صدقه دهد و دارایی پدرش نیز مال پدرش است و اجازه ندارد به مال وی نزدیک شود مگر این که با بهترین روش در آن دخل و تصرف نماید. همچنین حتما باید از قاضی شرع، حکم وکالت یا همان سرپرستی و رسیدگی به اموال پدرش را داشته باشد. شاید بگوید: پدرم غیر از من، وارث دیگری ندارد؛ می‌گوییم: این سخن درست نیست زیرا شما فقط وارث نصف اموال او هستید و بقیه به عصبه می‌رسد. همچنین اصلا چه می‌داند؟ چه بسا او قبل از پدرش از دنیا برود و پدرش از او ارث ببرد! لذا همین الان به او می‌گویم: مبالغی که بدین شکل از اموال پدرش برداشته برایش حلال نیست و تنها زمانی رفع مسئولیت می‌شود که آن‌چه از مال پدرش برداشته را برگرداند. اگر فرزندانش فقیر و نیازمند باشند و پدرش ثروتمند باشد، ایرادی ندارد که برای تأمین مخارج آنان از اموال پدرش بردارد زیرا تأمین مخارج اصول (پدران) و فروع (فرزندان) واجب است و تفاوتی ندارد که وارث یا غیر وارث باشند.