(۳۴۲۳) سوال: همسرم از من درخواست می‌کند که بگویم نصف یا یک چهارم یا یک پنجم از ثواب‌هایم را به تو می‌بخشم به خاطر اینکه از مالم چه در حضور و چه در غیاب من از خوردنی‌ها، پوشیدنی‌ها و درهم‌ها در حدود آنچه که با رضایت خود به او اجازه‌ی تصرف در آن را داده‌ام، صدقه می‌دهی، آیا درست است که اینگونه با مشخص کردن نصف یا یک چهارم یا یک پنجم و غیره بگویم یا اینکه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ خودش به تنهایی کفیل دادن حق هر مستحقی است؟ و اگر این مشخص کردن درست است من از دادن جزئی از آن‌ها به او جلوگیری نمی‌کنم چون‌ که رحمت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و پاداش او وسیع‌تر از آنچه که تصور می‌کنیم است و آنچه نزد الله است از بین نمی‌رود.

جواب:

حقیقت این است که آخر سوال همان جواب است، بدین معنا که فضل الله واسع است و زنی که بر حسب آنچه شوهرش می‌گوید در مال شوهرش به نیکی و به قصد پاداش تصرف می‌کند پاداش برای آن زن نوشته می‌شود همانطور که برای شوهرش نوشته می‌شود بدون اینکه از پاداش شوهرش چیزی کم شود بنابر این نیازی نیست که پاداش را نصف کنند؛ بلکه می‌گوییم: پاداش برای هر یک از شما به صورت کامل است و فضل الله واسع است: «إن الدال على الخير كفاعله»[۱] یعنی:(راهنمایی کننده به فعلی مانند انجام دهند‌ه‌ی آن فعل است).

(۱⁾ [أخرجه الترمذي: كتاب العلم، باب ما جاء الدال على الخير كفاعله، شماره‌ی (۲۶۷۰). و احمد(۳۵۷/۵)، شماره‌ی (۲۳۰۷۷).]