(۳۴۲۳) حکم تقسیم ثواب اعمال میان همسر و دیگران

(۳۴۲۳) سوال: همسرم از من درخواست می‌کند که بگویم نصف یا یک چهارم یا یک پنجم از ثواب‌هایم را به تو می‌بخشم به خاطر اینکه از مالم چه در حضور و چه در غیاب من از خوردنی‌ها، پوشیدنی‌ها و درهم‌ها در حدود آنچه که با رضایت خود به او اجازه‌ی تصرف در آن را داده‌ام، صدقه می‌دهی، آیا درست است که اینگونه با مشخص کردن نصف یا یک چهارم یا یک پنجم و غیره بگویم یا اینکه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ خودش به تنهایی کفیل دادن حق هر مستحقی است؟ و اگر این مشخص کردن درست است من از دادن جزئی از آن‌ها به او جلوگیری نمی‌کنم چون‌ که رحمت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و پاداش او وسیع‌تر از آنچه که تصور می‌کنیم است و آنچه نزد الله است از بین نمی‌رود.

جواب:

حقیقت این است که آخر سوال همان جواب است، بدین معنا که فضل الله واسع است و زنی که بر حسب آنچه شوهرش می‌گوید در مال شوهرش به نیکی و به قصد پاداش تصرف می‌کند پاداش برای آن زن نوشته می‌شود همانطور که برای شوهرش نوشته می‌شود بدون اینکه از پاداش شوهرش چیزی کم شود بنابر این نیازی نیست که پاداش را نصف کنند؛ بلکه می‌گوییم: پاداش برای هر یک از شما به صورت کامل است و فضل الله واسع است: «إن الدال على الخير كفاعله»[۱] یعنی:(راهنمایی کننده به فعلی مانند انجام دهند‌ه‌ی آن فعل است).

(۱⁾ [أخرجه الترمذي: كتاب العلم، باب ما جاء الدال على الخير كفاعله، شماره‌ی (۲۶۷۰). و احمد(۳۵۷/۵)، شماره‌ی (۲۳۰۷۷).]

تعداد بازدید: 70

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: تطالب زوجتي بأن أقول لها باللفظ: عفوتُ لكِ عن نصف أو ربع أو خمس ما أناله من ثواب، بسبب ما تصدقتِ به من مالي، في حضوري وغيابي من طعام وكساء ،ودراهم في حدود ما سمحت لها به بالتصرف فيه برضًا مني. فهل يصح أن ألفظ ذلك بالتحديد بالنصف أو الربع أو الخمس إلى آخره؟ أم أن الله وحده هو الكفيل بإعطاء كل ذي حق حقه؟ وإن كان ذلك التحديد يصح فأنا لا أمانع من إعطاء جزء لها؛ لأن رحمة الله وثوابه أوسع مما نتصور وما عنده لا ينفد.

فأجاب – رحمه الله تعالى-: الحقيقة أن آخر السؤال هو الجواب، بمعنى: أن فضل الله واسع، والمرأة التي تتصرف حسب ما يقول زوجها بالمعروف وبقصد الثواب يُكتبُ لها من الثواب كما يُكتَبُ لزوجها، من غير أن يُنْقَصَ من أجر زوجها شيء، وعلى هذا فلا حاجة إلى أن يتناصفا الأجر، بل نقول: إن الأجر لكل واحد منكما على وجه الكمال، وفضل الله واسع، و«إِنَّ الدَّالَّ عَلَى الخَيْرِ كَفَاعِلِهِ».