(۳۳۵۱) حکم ندا دادن هنگام دفن میت

(۳۳۵۱) سوال: شیخ بزرگوار! نزد ما عادتی وجود دارد بدین صورت که هنگام قرار دادن میت در قبر ندا دهنده‌ای با صدای بسیار بلند دقیقاً مانند ندای مؤذن فریاد سر می‌دهد. آیا این کار صحیح است؟ لطفاً پاسخ دهید. الله به شما جزای خیر دهد.

جواب:

این کار صحیح نیست بلکه از جمله بدعت‌هایی است که مردم، هنگام دفن میت آن را به وجود آورده‌اند بدین صورت که شخصی داخل قبر می‌رود یا بالای قبر قرار می‌گیرد سپس به طور کامل اذان می‌گوید یا به گفتن چهار تکبیر اول اکتفا می‌کند که همه‌ی این‌ها از جمله بدعت‌ها است زیرا مشروع، هنگام دفن میت این است که شخصی که وی را در لحد قرار می‌دهد فقط بگوید: {بسم الله و على سنة رسول الله}[۱] یعنی: (به نام الله و بر سنت رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ) و چیزی را بر این نیفزاید. وقتی دفن کردن میت تمام شد بر قبر ایستاده و از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برای وی ثابت قدم بودن و آموزش گناهان را درخواست می‌کند زیرا پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم هرگاه از دفن کردن میت فارغ می‌شد بر آن ایستاده و می‌فرمود: {استغفروا لأخيكم و سلوا له بالتثبيت فإنه الآن يُسأل} یعنی: (برای برادرتان طلب مغفرت کنید و برایش ثابت قدم بودن را بخواهید زیرا او اکنون سؤال می‌شود).

[۱] [أخرجه أبوداود: كتاب الجنائز، باب في الدعاء للميت إذا وضع في قبره، رقم ٣٢١٣. سنن ابن ماجه: كتاب الجنائز، باب ما جاء في إدخال الميت القبر، رقم ١٥٥٠]

تعداد بازدید: 72

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل من اليمن فضيلة الشيخ، عندنا عادة، عند وهي: وضع الميت في القبر يصيح منادٍ بأعلى صوته كما ينادي المؤذن تماما، فهل هذا صحيح؟ أفيدونا أفادكم الله.

فأجاب – رحمه الله تعالى-: هذا غير صحيح، بل هذا من البدع التي أحدثها الناس عند دفن الميت، حيث ينزل واحد في القبر، أو يكون على حافة القبر، ثم يُؤَذِّنُ الأذان كاملا، أو يقتصر على التكبيرات الأربع الأولى، وكل هذا من البدع، فإن المشروع عند دفن الميت أن يقول من يضعه في الحده: «بِسْمِ اللَّهِ وَعَلَى سُنَّةِ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم»، فقط ولا يزيد على هذا، فإذا دفن الميت وتم دفنه، وقف عليه وسأل الله له التثبيت واستغفر له؛ لأن النبي – صلى الله عليه وعلى آله وسلم كان إذا فُرغَ من دفن الميت وَقَفَ عليه وقال: «اسْتَغْفِرُوا لِأَخِيكُمْ، وَسَلُوا لَهُ بِالتَّثْبِيتِ، فَإِنَّهُ الْآنَ يُسْأَلُ».