یکشنبه 3 شوال 1447
۲ فروردین ۱۴۰۵
22 مارس 2026

(۳۳۵۰) حکم موعظه کردن هنگام دفن چیست؟

(۳۳۵۰) سوال: حکم موعظه کردن هنگام دفن چیست؟

جواب:

موعظه کردن هنگام دفن: اگر موعظه‌ی عادی باشد بدین معنا که انسان نشسته و منتظر آماده شدن قبر است، با همراهانش سخنانی بگوید که دل‌هایشان را نرم بگرداند این کار خوبی است که پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم آن را انجام داده است اما این که بایستد و برای مردم خطبه بخواند درست نیست زیرا از پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وارد نشده هنگام دفن یا بعد از آن بایستد و خطبه بخواند. اگر این کار از جمله امور مشروع بود اولین کسی که آن را انجام می‌داد رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بود اما چون آن را انجام نداده دانسته می‌شود که سنت نیست. اما شخصی که نشسته و افرادی گرد او هستند و با آنان صحبت می‌کند گفته نمی‌شود او خطیب است. بنابراین موعظه کردن نزد قبر لزوماً این نیست که انسان خطبه بخواند.

بنابراین صحیح نیست بگوییم امام بخاری رَحِمَهُ‌الله چون در کتابش بابی را (موعظه کردن نزد قبر) نامگذاری کرده بر این نظر است که انسان هنگام دفن برای مردم خطبه بخواند زیرا او نگفته: (باب خطبه خواندن نزد قبر) که بین این دو فرق وجود دارد.

 مهم این است که صحبت کردن در حالت نشسته با افرادی که گرد انسان هستند پیرامون اموری که متعلق به مرگ، دفن و غیره است و دل را نرم می‌کند سنت است که از پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وارد شده است اما ایستاده خطبه خواندن از سنت نیست.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما حكم الوعظ عن الدفن؟

فأجاب رحمه الله تعالى: الوعظ عند الدفن: إن كان وعظاً عاديا، بمعنى: أن الإنسان جالس ينتظر تلحيد الميت، وحدَّث أصحابه بما يلين قلوبهم، فهذا خير فعله النبي – صلى الله عليه وعلى آله وسلم-. وأما أن يقوم خطيبًا في الناس فلا؛ لأنه لم يرد عن النبي -صلى الله عليه وعلى آله وسلم أنه كان يقوم خطيبًا في الناس بعد الدفن ولا حال الدفن، ولو كان ذلك من الأمور المشروعة لكان أول من يفعله رسول الله صلى الله عليه وسلم  ولما لم يفعله عُلِمَ أنه ليس من السُّنَّة. لكن الإنسان الجالس الذي حوله أناس فيحدثهم لا يُقال: إنه خطيب، فالموعظة عند القبر لا يلزم منها أن يكون الإنسان خطيبًا.

وعليه فلا يصح أن نقول: إن البخاري رحمه الله يرى أن يقوم الإنسان خطيبا في الناس عند الدفن حينما ترجم باب الموعظة عند القبر؛ لأنه الله لم يقل: باب الخطبة عند القبر، وفرق بين هذا وذاك.

فالمهم أن حديث الناس الذين حول الإنسان وهو جالس بما يتعلق بالموت والدفن وما أشبه ذلك مما يُرَقِّقُ القلب سنة وردت عن النبي – صلى الله عليه وعلى آله وسلم-، وأما القيام خطيبا فليس من السُّنَّة.

مطالب مرتبط:

(۳۳۷۷) آیا دفن دو میت در یک قبر جایز است؟

سنت این است که هر انسان جداگانه دفن شود مگر این که ضرورت وجود داشته باشد...

ادامه مطلب …

(۳۳۷۱) حکم از بین بردن قبر قدیمی و جابجایی آن

اگر قبر خارج از خانه و ساختمان بود بهتر است آن را به حال خودش رها کنی زیرا صاحب قبر مالک آن است حتی اگر خاک و استخوان پوسیده باشد اما اگر این کار از تو سر زده واجب است به سوی الله توبه کرده و از او مغفرت و آمرزش بخواهی...

ادامه مطلب …

(۳۳۶۶) حکم عبور انسان‌ها و حیوانات از میان قبرستان

واجب بر آن‌ها که این قضیه را به والیان امر برای اتخاذ آنچه در حمایت و حفظ آن نیاز است خبر دهند و تا اینکه راه‌های کنار آن را هموار سازند تا مردم از آن مسیرها عبور نمایند...

ادامه مطلب …

(۳۳۳۸) آیا برای مسلمان جایز است در وصیتش مکان دفنش را بنویسد؟

بله، جایز است مسلمان وصیت کند در مکان معینی دفن شود اما شایسته نیست  چنین کاری انجام دهد زیرا بازماندگان را به زحمت و سختی می‌اندازد ...

ادامه مطلب …

(۳۳۴۶) آیا در سنت وارد شده که بعد از دفن، شخصی میت را تلقین نماید؟

این مسئله از پیامبر ثابت نیست...

ادامه مطلب …

(۳۳۴۹) حکم موعظه نزد قبر یا هنگام دفن

پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم گاهی این کار را انجام می‌داد اما به روش خطبه نبود بدین صورت که بایستد و با صدای بلند مردم را پند دهد. ...نصیحت

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه