سه‌شنبه 15 محرم 1448
۸ تیر ۱۴۰۵
30 ژوئن 2026

(۲۹۶۳) آیا در سفر نوافل، سنت‌‌ها و رواتب ساقط می‌‌شوند؟

(۲۹۶۳) سوال: برخی تصور می‌‌کنند که در مسافرت نوافل، سنت‌‌ها و رواتب از او ساقط می‌‌شوند چه نظری در این باره دارید؟

جواب:

می‌‌گوییم: برای مسافر هیچ یک از نوافل ساقط نمی‌‌شود بلکه نوافل در حق او مشروع است همان‌‌طور که در حق شخص مقیم مشروع است لذا سنت ضحی، نماز تهجد، تحیه‌‌ی مسجد، سنت وضو و سجده‌‌ی تلاوت  را می‌‌خواند و تمام آنچه مقیم آن‌‌ها را انجام می‌‌دهد او نیز انجام می‌‌دهد مگر سه سنت راتبه که آن‌‌ها را نمی‌‌خواند و آن‌‌ها راتبه‌‌ی ظهر، مغرب و عشاء هستند برای این نمازهای سه‌‌گانه سنت راتبه نمی‌‌خواند زیرا سنت است آن‌‌ها را ترک کند اما اگر قبل از ظهر نماز سنتی را بدون قصد راتبه خواند اشکالی ندارد همچنین اگر بعد از نماز مغرب و عشاء سنت را بدون قصد راتبه‌‌ خواند اشکالی ندارد.

مهم اینکه تمام نوافل از مسافر ساقط نمی‌‌شود بلکه مسافر در خواندن سنت‌‌ها مانند مقیم است مگر در این سه نافله: راتبه‌‌ی ظهر، مغرب و عشاء که سنت است آن‌‌ها را ترک کند اما اگر در این اوقات بدون قصد راتبه سنت بخواند  اشکالی ندارد اما نماز عصر در اصل سنت راتبه ندارد.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: يعتقد البعض في سفره أن النوافل أو السنن أو الرواتب تسقط عنه، فما تعليقك على هذا؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: نقول: إن المسافر لا يسقط عنه شيء من النوافل، بل النوافل مشروعة في حقه، كما هي مشروعة في حق المقيم، فيصلي الضُّحى، ويتهجد في الليل، ويُصَلِّي تحية المسجد، ويصلي سنة الوضوء، ويسجد للتلاوة، ويفعل كل ما يفعله المقيم، إلا ثلاث صلوات رواتب فإنه لا يصليها، وهي راتبة الظهر وراتبة المغرب وراتبة العشاء، فإنه لا يصلي لهذه الصلوات الثلاث رواتب؛ لأن السُّنَّة تركها، ولكن لو صلى قبل الظهر تطوعًا لا بقصد الراتبة فلا بأس، ولو صلى بعد الظهر تطوعًا لا بقصد الراتبة فلا بأس، وكذلك لو صلى بعد المغرب تطوعًا لا بقصد الراتبة فلا بأس، وكذلك بعد العشاء.

المهم أن جميع النوافل لا تسقط عن المسافر، بل هو فيها كغيره، كالمقيم سواء، إلا هذه النوافل الثلاث راتبة الظهر وراتبة المغرب، وراتبة العشاء فإن السُّنَّة تركها، ولكن لو تنفل تطوعًا لا بقصد الراتبة في هذه الأوقات فلا حرج عليه، لكن العصر ليس لها راتبة من الأصل.

مطالب مرتبط:

(۳۰۰۲) حکم جمع تقدیم نماز برای کارگران روزانه با بازگشت پیش از وقت عصر

از نظر من درست نیست زیرا این‌‌ها از لحاظ عرف مسافر نیستند  لذا بر آن‌‌ها جایز نیست که قصر و جمع بخوانند مگر اینکه در صورت ترک نمودن جمع دچار مشقت شوند در این صورت می‌‌توانند به ‌‌خاطر مشقت و نه به خاطر سفر جمع ببندند ...

ادامه مطلب …

(۲۹۷۱) حکم صحت نماز جمع تقدیم در صورت لغو سفر پس از ادای آن

جمع تو قبل از اینکه از شهرت خارج شوی در غیر محلش بوده و بر تو واجب است که نمازی را که قبل از اینکه به سفر بروی خواندی دوباره بخوانی....

ادامه مطلب …

(۲۹۶۷) حکم جمع بین ظهر و عصر برای مسافر در حال بازگشت قبل از خروج وقت نماز

اگر مسافر نیت جمع تأخیر نماید اما قبل از اتمام وقت نماز اولی به شهرش برسد سببی که موجب جمع است یعنی سفر، به پایان رسیده است در این صورت بر او واجب است نماز اولی را در وقتش بخواند و منتظر باشد تا اینکه وقت نماز دومی فرا برسد ...

ادامه مطلب …

(۲۹۹۴) حکم قصر نماز در اقامت نامعین برای مأموریت‌های کاری دوره‌ای

هرگاه شهرت را ترک نمودی مسافر هستی و می‌‌توانی از تمام رخصت‌‌های سفر استفاده کنی اما اگر در شهری اقامت داری که نماز جماعت در آن برپا می‌‌شود بر تو واجب است که در نماز جماعت حاضر شوی...

ادامه مطلب …

(۲۹۷۹) حکم اقامت طولانی معلم مهاجر و تأثیر آن بر قصر یا اتمام نماز

آنچه نزد من ترجیح پیدا می‌‌کند بر حسب نیت او است در صورتی که نیت اقامت مطلق را در کشوری که به آن سفر نموده را دارد مقیم است و احکام سفر در حق او قطع می‌‌شود و جایز نیست قصر بخواند....

ادامه مطلب …

(۲۹۸۳) حکم وجوب شرکت در جماعت برای مسافر در اقامت کمتر از چهار روز

نماز جماعت بر مردان واجب است و نصوصی که در این زمینه وجود دارد مطلق است و مسافران از این نصوص خارج نمی‌‌شوند لذا هرگاه انسان در شهری باشد و برای نماز اذان داده شود او با این اذان فراخوانده می‌‌شود لذا بر او واجب است که اجابت کند ...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه