یکشنبه 20 شعبان 1447
۱۹ بهمن ۱۴۰۴
8 فوریه 2026

(۲۹۵۸) آیا قصر و جمع نماز بر مسافر واجب یا سنت است؟

(۲۹۵۸) سوال: آیا قصر و جمع نماز بر مسافر واجب یا سنت است؟ در صورتی که قصر و جمع نکند بر او چیزی است؟

جواب:

قصر نمودن نماز برای مسافر بسیار تأکید شده است و اگر گفته شود واجب است بعید نیست اما قول صحیح بعد از اینکه بررسی کردم این است که واجب نیست و دلیل آن این است که صحابه رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُم پشت سر عثمان رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ هنگامی که نماز را در منی کامل خواند نماز خواندند و نماز خود را اعاده نکردند اگر قصر واجب بود در چهار رکعت از او متابعت نمی‌‌کردند لذا قول صواب این است که واجب نیست اما سنت بسیار مؤکده است که مادامی که انسان در سفر است نمازهای چهار رکعتی را بیش از دو رکعت نخواند.

اما جمع نمودن در صورتی سنت است که انسان در حال حرکت باشد یعنی حرکت او ادامه دارد د این صورت جمع ببندد برای او بهتر است یا جمع تقدیم و یا جمع تأخیر ببندد.

اما اگر مسافر توقف کرده باشد بهتر است که جمع نبندد و اگر جمع بست اشکالی ندارد.

لذا جمع با قصر متفاوت است قصر مادامی که انسان در سفر باشد هر چند مدت سفر او زیاد باشد سنت بسیار مؤکده است  و جمع در صورتی که در حال حرکت و در مسیر باشد بهتر است آن‌‌طور که برای او مناسب است جمع ببندد یا جمع تقدیم و یا جمع تأخیر و در صورتی که توقف کرده باشد  بهتر است که جمع نبندد و اگر جمع بست اشکالی ندارد.

در صورتی که انسان در سفر نماز را کامل خواند و جمع نبست می‌‌گوییم: جایز است اما بر خلاف سنت است. سنت این است که در هر حالتی قصر نموده و در صورتی که نیاز باشد جمع ببندد.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل يجب القصر في الصلاة والجمع للمسافر؟ أم هو سُنَّة؟ وإذا لم يقصر ويجمع فهل عليه شيء؟

فأجاب -رحمه الله تعالى-: القصر في الصلاة للمسافر مؤكد جدا جدا، ولو قيل بالوجوب لم يكن بعيدا، لكن الصحيح -بعد أن تأملت- أن القصر ليس بواجب، ودليل ذلك أن الصحابة رضي الله عنهم كانوا يصلون خلف عثمان بن عفان حين أَتَمَّ الصلاة في منى، ولم يعيدوا الصلاة، ولو كان القصر واجبًا ما تابعوه على الأربع، فالصواب أنه ليس بواجب، لكنه سُنَّةٌ مؤكدة جدا، ما دام الإنسان في سفر فلا يزيد في الرباعية على ركعتين.

أما الجمع فهو مَسْئُونٌ إذا كان الإنسان يسير، يعني: قد جد به السير، فالسُّنَّةُ أن يجمع حسب الأرْفَقِ به، إما جمع تقديم وإما جمع تأخير.

أما إذا كان المسافر نازلا فإن الأفضل أن لا يَجْمَعَ، وإن جمع فلا بأس.

فالجمع يختلف عن القصر ، القصر سُنَّةٌ مؤكدة جدا جدا ما دام الإنسان على سفر، وإن طالت مدة سفره، والجمع إن كان سائرا، يعني: على الطريق، فالأفضل أن يجمع حسب الأرفق به، إما جمع تقديم وإما جمع تأخير، وإن كان نازلا فإن الأفضل أن لا يجمع، وإن جمع فلا بأس.

ولو أتم الإنسان ولم يجمع في السفر لقلنا: هذا جائز، لكنه خلاف السنة، فالسُّنَّة أن يقصر في السفر على كل حال، وأن يجمع إذا دعت الحاجة إلى الجمع.

مطالب مرتبط:

(۳۰۰۵) مقدار مسافتی که بر مسافر واجب است نماز را به صورت قصر و جمع بخواند چقدر است؟

مسافتی نماز در آن قصر می‌‌شود برخی از علما آن را هشتاد و سه کیلومتر مشخص کرده‌‌اند و برخی آن را طبق عرف مشخص می‌‌کنند...

ادامه مطلب …

(۲۹۸۶) حکم جمع و قصر نماز در سفر دو هفته‌ای

هرگاه انسان از شهر خود به شهر دیگری مسافرت کند و در آن دو یا سه هفته یا بیشتر اقامت کند و نیتش این باشد که هرگاه کارش تمام شد به شهرش بر گردد او مسافر است و جایز است هر آنچه مسافرین انجام می‌‌دهند انجام دهد....

ادامه مطلب …

(۲۹۵۴) حکم قصر نمازهای فرض در روز ترویه

نماز تو درست زیرا در مکانی که نماز قصر می‌‌شود کامل خواندی اما سنت بر این است که مسافر نماز چهار رکعتی را قصر می‌‌کند و اگر کامل خواند نمازش ناقص است اما باطل نیست...

ادامه مطلب …

(۲۹۹۴) حکم قصر نماز در اقامت نامعین برای مأموریت‌های کاری دوره‌ای

هرگاه شهرت را ترک نمودی مسافر هستی و می‌‌توانی از تمام رخصت‌‌های سفر استفاده کنی اما اگر در شهری اقامت داری که نماز جماعت در آن برپا می‌‌شود بر تو واجب است که در نماز جماعت حاضر شوی...

ادامه مطلب …

(۲۹۶۶) حکم تأخیر نماز مغرب تا وقت عشاء برای مسافر

مادامی که شهری که به آن رسیده شهر او نیست بلکه شهر دیگری است که به قصد برطرف ساختن نیازش به آن جا رفته سپس به شهرش بر می‌‌گردد اگر به آن شهر در وقت مغرب برسد می‌‌تواند آن را به تأخیر بیندازد...

ادامه مطلب …

(۲۹۶۴) حکم جمع بین نماز مغرب و عشاء هنگام سفر از شهری دور به شهری نزدیک

برای تو جایز است که نماز را قصر و جمع کنی مادامی که به شهرت برنگشتی زیرا جمع از رخصت‌‌های سفر است و قصر از عزیمت‌‌های سفر و سنت بسیار مؤکده است...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه