(۲۱۷۳) سوال: عمهای دارم که نمیشنود و نمازش عبارت است از تکبیر و تحمید و دعا، بدون این که سورهای یا فاتحه و غیره را قرائت کند و میگوید: به دلیل نشنیدنش از یاد گرفتن آن نیز عاجز است پس آیا نمازش صحیح است؟ و آیا من در یاد ندادنش گناه کار هستم؟
جواب:
اما نمازش صحیح است زیرا الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ میفرماید: {فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ مَا ٱسۡتَطَعۡتُمۡ} [سوره التغابن: ۱۶] (پس تا (جایی که) میتوانید از الله بترسید) و: {لَا یُكَلِّفُ ٱللَّهُ نَفۡسًا إِلَّا وُسۡعَهَاۚ} [سوره البقرة: ۲۸۶] (الله هیچ کس را جز بهاندازه توانش تکلیف نمیکند) پس تو گناهی نداری زیرا که میگویی اگر به او یاد دهم نیز نمیفهمد پس چگونه برای چیزی که قادر به آن نیستی مؤاخذه شوی و فایدهای هم در آن نباشد؟ و تسبیح و تهلیل و تکبیر بر او کفایت است و از الله برای او و خود قبولی را میخواهیم.