شنبه 22 ذیقعده 1447
۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۵
9 می 2026

(۱۸۶۸) هنگامی اذان را از رادیو بشنوم پس کلمات اذان را مثل آن تکرار کنم؟

(۱۸۶۸) سوال: هنگامی اذان را از رادیو بشنوم پس کلمات اذان را مثل آن تکرار کنم؟ و آیا فرقی بین پخش به صورت مستقیم و صدای ضبط شده می‌باشد؟

جواب:

می‌گوییم که پخش اذان با صدایی که ضبط شده است اذان شرعی نیست و جایز نمی‌باشد برای این که اذان شرعی که ذکر و ثنای بر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌باشد باید عمل باشد و ضبط عمل نیست و هنگامی شنیدن اذان از ضبط به آن معنی نیست که ضبط دارد عبادت می‌کند و به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ با آن نزدیک می‌شود و چه بسا آن شخص مرده باشد پس این اذان سرعی نیست و اذان شرعی باید شخص مکلف آن را انجام دهد و تکبیر بگوید و به وحدانیت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و رسالت نبی صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم شهادت دهد و به سوی نماز و فلاح دعوت دهد، باید اینگونه باشد.

و هنگامی که گفتیم آن چیزی که ضبط شده اذان مشروع نیست و جواب دادن آن شرعی نیست یعنی برای انسان تکرار الفاظ اذان با آن مشروع نیست به خاطر این قول رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم که می‌فرماید: «إِذَا سَمِعْتُمُ النِّدَاءَ، فَقُولُوا مِثْلَ مَا يَقُولُ الْمُؤَذِّنُ»[۱] (هنگامی که اذان را شنیدید پس مثل آنچه مؤذن می‌گوید، بگویید) و در واقع ما اذان را نشنیده‌ایم بلکه صوتی که قبلا ضبط شده را شنیده‌ایم.

و اما قول سوال کننده که چه فرقی بین پخش مستقیم و صدای ضبط شده وجود دارد؟ فرق آن ظاهر است زیرا که پخش به صورت مستقیم صوت مؤذنی است که دارد اذان شرعی را بجا می‌آورد پس جواب داده می‌شود و بعد از آن دعای آن که در سنت آمده را می‌خواند ولی اذانی که ضبط شده در واقع اذان نیست همانطور که به آن اشاره کردیم.


[۱] تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: إذا سمعت المؤذن عبر الإذاعة فهل أقول مثل ما يقول؟ وهل هناك فرق بين نقل الأذان عبر الهواء مباشرة، وبين نقله بواسطة التسجيل؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: نقول: إن نقل الأذان بواسطة التسجيل لا يجزئ عن الأذان الشرعي، وذلك لأن الأذان الشرعي ذكر وثناء على الله، ولا بد فيه من عمل، والتسجيل ليس بعمل، فإنك إذا سمعت المسجل لا يعني ذلك أن المسجل يعمل عبادة يتقرب بها إلى الله، وإنما هو سماع صوت شخص ربما يكون قد مات أيضًا، فلا يجزئ عن الأذان الشرعي، فلا بد من أذان شرعي يقوم به المكلف، يُكَبِّرُ الله ويشهد له بالوحدانية ولنبيه بالرسالة، ويدعو إلى الصلاة وإلى الفلاح، لا بد من هذا.

وإذا قلنا: إن ما سجل ليس بأذان مشروع فإنه لا تشرع إجابته، أي: لا يشرع للإنسان أن يتابعه، لقول النبي صلى الله عليه و سلم: «إذا سمعتم المؤذن فقولوا مثل ما يقول المؤذن، ونحن في الحقيقة لم نسمع المؤذن»، وإنما سمعنا صوتا مسجلا سابقا.

وأما قول السائل: ما الفرق بين ما نقل على الهواء، أو ما نقل بواسطة التسجيل ؟ فالفرق ظاهر، لأن ما نقل على الهواء فهو صوت المؤذن الذي يؤذن الأذان الشرعي، فهذا يجاب ويتابع ويدعو بعد المتابعة بما وردت به السنة، وأما الأذان المسجل فليس أذانًا في الواقع كما أشرنا إليه.

مطالب مرتبط:

(۱۸۵۳) توضیح در مورد صحت حدیثی در مورد بلند گفتن اذان

بله این حدیث صحیح است و در بخاری می‌باشد و عموم آن صوتی که شنیده می‌شود با واسطه یا بدون واسطه را شامل می‌شود و با واسطه‌ی میکروفون همان صوت مؤذن می‌باشد....

ادامه مطلب …

(۱۸۴۴) حکم استفاده ار شخص فاسق به عنوان موذن در مسجد

اگر این مؤذن را نصحیت کرده‌اند و نپذیرفته است پس بر آنها واجب است که به مسؤلین برسانند تا شخصی بهتر را جایگزین کنند زیرا که شایسته نیست چنین شخصی که مجاهر به گناهان خود است العیاذ بالله، مؤذنی باشند

ادامه مطلب …

(۱۸۷۸) حکم اذان دادن موذن در هنگام تاخیر امام

برای مؤذن حلال نمی‌باشد تا امام حضور نیافته است اقامه کند و اگر قبل از حضور امام اقامه کرد پس حرامی را مرتکب شده و گناه کار است.....

ادامه مطلب …

(۱۸۷۵) آیا جایز است که اذان را چند دقیقه‌ای یا بیشتر بعد از دخول وقت، داد؟

اولا در روستای کوچک یا بزرگ باید اذان سر وقت باشد زیرا که نماز مردم مقترن با اذان است......

ادامه مطلب …

(۱۸۸۶) حکم گفتن “أقامها و أدامها” بعد از “قد قامت الصلاة” در اقامه

در این قول نظر وجود دارد زیرا که بر حدیث ضعیف بنا شده است و همانطور که در نزد اهل علم معلوم است ضعیف، برای اثبات حکم شرعی به آن احتجاج نمی‌شود....

ادامه مطلب …

(۱۸۶۷) حکم پخش اذان ضبط شده در هنگام دخول وقت نماز

اعتماد به اذان ضبط شده جایز نیست زیرا که صوت ضبط شده صوت مؤذن به صورت مستقیم نیست بلکه حکایت از صوت اوست و چه بسا او مرده باشد و اذان عبادتی است که ذات آن مراد است...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه