(۱۸۴۴) سوال: شیخ بزرگوار چه چیزی برای ما واجب است در مورد شخصی که در مسجدی در آنجا(در شهری به اسم الحی) زندگی می‌کنیم اذان می‌دهد و ما می‌دانیم که آن شخص از اهل کبائر است و شدیدتر آن است که در مجالس معصیت خود را آشکار می‌کند بعد از آن که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آن را پوشانده است.

جواب:

اولا نصیحتم متوجه این مؤذنی است که سوال کننده آن را وصف کرد و به آن می‌گویم: تقوای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ پیشه کن تو با اذان دادنت دعوتگر به سوی خیر هستی و گفته شده در قول الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ : {وَمَنۡ أَحۡسَنُ قَوۡلࣰا مِّمَّن دَعَاۤ إِلَى ٱللَّهِ وَعَمِلَ صَـٰلِحࣰا وَقَالَ إِنَّنِی مِنَ ٱلۡمُسۡلِمِینَ} [سوره فصلت: ۳۳] (و چه کسی خوش گفتار‌تر است از کسی‌که به سوی الله دعوت کند، و کار شایسته انجام دهد، و گوید: «بی‌شک من از مسلمانان هستم؟!») من بنا بر آنچه در سوال آمده است می‌گویم: تقوای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را داشته باش و نیت خود را خلاص قرار بده و عملت را اصلاح کن و مانند آتشی نباشد که خود و دیگران را بسوزاند.

اما به نسبت اهل آن محل، اگر این مؤذن را نصحیت کرده‌اند و نپذیرفته است پس بر آنها واجب است که به مسؤلین برسانند تا شخصی بهتر را جایگزین کنند زیرا که شایسته نیست چنین شخصی که مجاهر به گناهان خود است العیاذ بالله، مؤذنی باشند که مسلمین را به سوی نماز و فلاح دعوت دهد.