(۱۸۴۵) سوال: نزد ما مرد مسنّی وجود دارد که در طهارت و پاک بودنش از ادرار شک داریم و گاهی اوقات بدون کفش به قضای حاجت می‌رود و او مؤذن می‌باشد آیا نماز ما با اذان او صحیح می‌باشد؟ و زمانی که می‌خواهیم نصیحتش کنیم می‌گوید: نمی‌خواهم که یاد بگیرم و الله آمرزنده‌ی مهربان است. آیا در این گناهی بر ما می‌باشد؟

جواب:

برای شما گناهی نیست اگر نصیحت را در حق او ادا کرده‌اید ولی من نمی‌دانم که آیا او أحق به نصیحت از شماست یا شما أحق به نصیحت از او هستید برای این که دستشویی‌ها غالبا الان نجس نیست زیرا که ادرار و مدفوع در نقطه‌ی مشخصی دفع می‌شود و به زمین اطرافش پخش نمی‌شود سپس بعد از ادار و مدفوع دوباره با آبی که خود را می‌شوید آن سنگ دست‌شویی هم شسته‌ می‌شود پس زمین توالت پاک است و چیزی در آن نیست که نجسش کند و برای همین شایسته نیست که انسان در این امور بر خودش امر سخت کند و توهم نجس بودن را داشته باشد یا فکر می‌کند که ادرار پاشیده شده در صورتی نشده است و اگر فرض کنیم که این توالتی که این مرد داخل آن می‌شود حوض معینی ندارد ادرار به زیر پاهایش می‌رود و مانند آن که این ربطی به نماز ندارد و اگر هم آن مؤذن آلوده به نجاست باشد، اذانش صحیح است.