(۱۷۸۱) سوال: شخصی خویشاوندانی دارد که نماز نمی‌خوانند مگر نماز جمعه و در کتابی خوانده شد که مریض آنها عیادت نمی‌شود و بر آنها سلام کرده نمی‌شود و برای هیچ کس جایز نیست که با آنها صحبت کند. آیا این کلام صحیح است یا نه؟

جواب:

بر تو واجب است که ابتدا آنها را نصحیت کنی و کسی غیر از خود را بیاوری که نصیحتشان کند اگر که از تو نصحیت گوش نمی‌کنند یا از طریق کتابت و یا نوار‌های صوتی و اگر بازهم بر ترک نماز اصرار کردند پس هجرشان کن و دعوت ایشان را احابت نکن زیرا که ترک نماز کفر خارج کننده‌ی از ملت اسلام است.

ولی سوال کننده ذکر کرده است که نماز جمعه را می‌خوانند و این سبب می‌شود که تکفیر نشوند در صورتی که برخی از اهل گفته‌اند که اگر حتی یک یا دو فریضه‌ی نماز را ترک کنند کافر می‌شوند و برخی دیگر گفته‌اند که در صورتی کافر می‌شود که نماز را مطلقا ترک کند ولی در هر حال اگر نصحیت را در این امر مشروع نپذیرفتند هجر می‌شوند شاید  این که خویشاوندان‌شان با قطع رابطه کنند او برگردد و به سوی هدایت راهنمایی شود.