پنج‌شنبه 20 ذیقعده 1447
۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۵
7 می 2026

(۱۸۲۵) حکم شوهری که نماز و روزه را بجا نمی‌آورد

(۱۸۲۵) سوال: زنی ازدواج کرده و پنج فرزند دارد و شکایت دارد که شوهرش نماز و روزه را بجا نمی‌آورد و معتاد به مسکرات است والعیاذ بالله و در صورتی که حج را نیز بجا آوده است و نماز را نیز بجا می‌آورده است و بعد آن را ترک کرده است و بر ترک آن و کفر به آن استمرار می‌ورزد و شنیده که  می‌گویید که بر زن مسؤلیت بزرگی در قبال چنین شوهری دارد و بر زن لازم است که شأن این شوهر را اصلاح کند چگونه این کار را بکند در صورتی که او در خانه سلطه و قدرت دارد؟ آیا باقی ماندن با این شوهر در این حالت گناه دارد یا نه؟

سوال دوم: شوهرش به زنش دستور می‌دهد هنگام دخول و خروج از منزل برای او سجده کند زیرا که عمل به حدیث رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم است که سجده‌ی زن برای شوهرش را واجب کرده است آیا او مستحق آن می‌باشد؟ و آیا این حدیث صحت دارد؟

جواب:

اما این که او نماز را ترک کرده است مقتضای این است که کافر می‌باشد و از اسلام خارج شده است و مادامی که بر آن اصرار دارد ادامه دادن با او جایز نیست و اگر امکان نصیحت و راهنمایی برای او می‌باشد پس واجب است که او را نصیحت کنی و اگر برای شما چنین امکانی وجود ندارد پس برای شما واجب است که از او جدا شوی و از خانه‌اش بیرون روی و باقی ماندن با او جایز نیست زیرا که با مرتد شدنش از اسلام عقد نکاح فسخ شده است  و تا زمانی که بر این حال خود باقی است او ولایتی بر فرزندانش ندارد و امر کردن او به سجده برایش چیزی است که اطاعت نمی‌شود  و او دارد امر به کفر و شرک می‌کند و قولش که آن را یه رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نسبت می‌دهد دروغ است بلکه رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرموده است: «لَوْ كُنْتُ آمِرًا أَحَدًا أَنْ يَسْجُدَ لِأَحَدٍ لَأَمَرْتُ الْمَرْأَةَ أَنْ تَسْجُدَ لِزَوْجِهَا»[۱] (اگر امر می‌کردم که کسی برای کس دیگر سجده کند به زن امر می‌کردم که برای شوهرش سجده کند) از حق شوهر بر زن می‌باشد و او  در آن چیزی که گفته و به رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نسبت داده است دروغ گفته است و از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌خواهم که هدایت نصیبش کند و بنگر اگر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ او را هدایت کرد که مطلوب است وگرنه از خانه‌ی او خارج شو و با او ادامه نده.

و حدود مسؤلیت زن این است که او را نصیحت چ راهنمایی کند و حق را برایش بیان کند و به سوی آن دعوت دهد اگر از کفرش باز گشت و تغییر کرد پس همسرش می‌باشد و اگر برنگشت پس بر آن زن واجب است که از او جدا شود.


[۱] رواه ترمذی (۱۱۵۹).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة في سؤالها الأول: إنها امرأة متزوجة ولها خمسة أطفال، إلا أنها تشتكي زوجها الذي وصفته بأنه تارك للصلاة والصيام، مدمن على شرب المسكرات والعياذ بالله، مع أنه حج بيت الله، وقد كان يؤدي الصلاة، إلا أنه عاد وتركها واستمر على تركها والكفر بها، وتقول: إنها سمعت أن عليها مسؤولية كبيرة نحو زوجها هذا وتصرفه، وأن عليها أن تصلح شأنه، فكيف ذلك وهو الذي له السلطة والقوة في بيته؟ ثم تسأل عن حكم بقائها معه بهذا الوضع هل تأثم أم لا؟

والسؤال الثاني: إن زوجها يأمرها بالسجود له في حالة دخوله المنزل وخروجه، عملا بالحديث الذي يزعم أنه روي عن الرسول صلى الله عليه وسلم أنه أوجب السجود على المرأة لزوجها، فهل هو محق في ذلك أم لا؟ وهل هذا الحديث صحيح أم لا؟

فأجاب رحمه الله تعالى: أما تركه للصلاة فإنه يقتضي أن يكون كافرا خارجا من الإسلام، ولا يجوز لك البقاء معه ما دام مصرا على ذلك، فإن أمكن نصيحته وإرشاده ورده إلى الإسلام فهذا هو الواجب، وإذا لم يمكن فإنه يجب عليك مفارقته والخروج من بيته، ولا يجوز لك البقاء معه، لأنه انفسخ نكَاحَكِ منه بردَّتِه عن الإسلام، وليس له ولاية على أولاده ما دام على هذه الحال. وأما أمره إياك بالسجود له فلا سمع له ولا طاعة في ذلك، وهو أمر بالكفر والشرك، وأما قوله إن الرسول -عليه الصلاة والسلام- أمر أن تسجد المرأة لزوجها فقد كذب في هذا، بل قال النبي -عليه الصلاة والسلام-: «لو أمرت أحدًا أن يسجد لأحد لأمرت المرأة أن تسجد لزوجها»، من حقه عليها، وهو كاذب فيما قاله وفيما نسبه إلى الرسول عليه الصلاة والسلام، ونسأل الله له الهداية. وأنتِ انظري: إن هداه الله، وإلا فاخرجي من بيته ولا تبقي عنده.

وحدود مسؤولية المرأة أن تَنْصَحَهُ وتُرْشِدُه وتبين له الحق وتدعوه إليه، فإن رجع عن كفره وَغَيَّه فهي زوجته، وإن لم يرجع فإنه يجب عليها أن تفارقه.

مطالب مرتبط:

(۱۷۴۳) حکم تجدید وضو در حالت بی‌هوشی

وضو با بی‌هوشی باطل می‌شود چون که بی‌هوشی از خواب شدیدتر است و خواب هنگامی سنگین شود تا جایی که شخص خوابیده متوجه خارج شدن چیزی از خود نشود، وضو را باطل می‌کند...

ادامه مطلب …

(۱۸۳۵) حکم مردی که نماز فجر را همیشه بعد طلوع خورشید می‌خواند

این که همیشه نماز فجر را بعد از طلوع خورشید می‌خواند دلالت بر سهل‌انگاری آن دارد و عدم اعتراف به آن که به او می‌گوییم: اگر همیشه نمازت را با این صفت می‌خوانی تو نمازی نداری....

ادامه مطلب …

(۱۸۰۸) در مورد نماز‌هایی که از من فوت شده است چه کنم؟

عبادتی که در شرع وقتی محدود و معین دارد جایز نیست که قبل و بعد از آن خوانده شود و اگر انسان آن را بدون عذر آن را از وقتش خارج کند از قبول نمی‌باشد اگر چه نماز را بخواند...

ادامه مطلب …

(۱۷۵۳) حکم کسی که نماز را از روی سهل‌انگاری و کسالت ترک کند

آیا امکان دارد کسی لا اله الا الله را خالصانه از قلبش بگوید و سپس نماز را ترک کند و با کسالت و سهل‌انگاری بر ترک آن محافظت کند؟ قطعا این ممکن نیست و چگونه ممکن است که نماز را ترک کند و بر ترک آن محافظت کند....

ادامه مطلب …

(۱۷۵۵) حکم تعامل با نزدیکان بی‌نماز

کافر هستند اما برای ایشان حق قرابت و خویشاوندی وجود دارد این که صله‌ی رحم را به جا آوردی ولی بر تو واجب است که آن دو را نصیحت کنی و از الله بترسانیشان و از این عملی که ایشان را به کفر می‌کشاند تحذیر دهی...

ادامه مطلب …

(۱۷۹۹) آیا قضای نماز بعد از فجر و عصر جایز می‌باشد؟

برای سوال کننده مشروع نیست که نمازهای گذشته را قضا کند زیرا عملی که فایده‌ای ندارد شرعا مطلوب نیست و بلکه ترک آن فایده دارد پس خودت را آرام کن و زیاد عمل صالح انجام بده و خوبی‌ها، بدی‌ها را از یین می‌برد....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه