سه‌شنبه 15 شعبان 1447
۱۴ بهمن ۱۴۰۴
3 فوریه 2026

(۱۷۷۳) حکم تعامل با کسانی که نماز نمی‌خوانند مگر وقتی که جماعتی را یافتند

(۱۷۷۳) سوال: نزد ما برادرانی وجود دارند که نماز نمی‌خوانند مگر وقتی که جماعتی را یافتند یا کسی آنها را به نماز امر کند. آیا برای ما جایز است که به ایشان سلام کنیم و با آنها مجالست داشته و با آنها غذا بخوریم؟

جواب:

به حال این‌ها نگاه می‌شود اگر نماز نمی‌خوانند مگر از ترس مردم پس هیچ نفعی به ایشان نمی‌رساند و ایشان به این اعتبار، تارک نماز هستند.

اما اگر برای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ با حضور مردم نماز می‌خوانند و در غیابشان نمی‌خوانند، علما در کفر ایشان اختلاف کرده‌اند و اگر حالت اولی را دارند، نصحیت می‌شوند اگر باز هم بر آن اصرار ورزیدند که کافر و مرتد هستند و سلام کردن و اجابت دعوتشان جایز نیست و با آنها معامله‌ی مسلمان نمی‌شود ولی آنها بارها و بارها نصحیت می‌شوند شاید الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آنها را هدایت کرد.

و اما اگر حالتشان دومی است که فاسق هستند و کافر نمی‌باشند و نگاه کرده می‌شود اگر هجر ایشان بر ایشان تأثیر دارد هجر کرده می‌شوند وگرنه خیر زیرا که هجر اگر نفعی برساند خیر است و اگر نفعی نداشته باشد پس برای مؤمن هجر آن جایز نیست و همین در مورد همه‌ی معصیت کاران گفته می‌شود.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل لنا إخوة لا يصلون إلا إذا وجدوا جماعة أو من يأمرهم بالصلاة، وإلا تركوا الصلاة هل يحل لنا أن نسلم عليهم ونجالسهم ونأكل معهم؟

فأجاب رحمه الله تعالى: ينظر في حال هؤلاء: إذا كانوا لا يصلون إلا خوفا من الناس فإنه لا صلاة لهم، ولا تنفعهم الصلاة، ويعتبرون من تاركي الصلاة.

أما إذا كانوا يصلون الله بحضور الناس وبغياب الناس لا يصلون فهؤلاء قد اختلف العلماء -رحمهم الله – هل يكفرون بذلك كفرًا أكبر مخرجًا عن الملة، أم هم بذلك مسلمون فسقة، لأنهم يصلون ويخلون؟ فإن كانت الحال هي الأولى ونصحوا ولكنهم أصروا على ما هم عليه فهم كفار مرتدون لا يجوز السلام عليهم، ولا إجابة دعوتهم، ولا يعاملون معاملة المسلم، ولكن. ينصحون الفينة بعد الفينة – يعني: تارة وتارة – لعل الله يهديهم.

وأما الحال الثانية: التي يكونون فيها فَسَقَة ولا يكفرون فإنه ينظر: إن كان هجرهم يؤدي إلى استقامتهم فإنهم يهجرون، تأديبا لهم وتوصلا إلى استقامتهم، وإن كانوا لا يُبَالُون بالهجر فإنهم لا يهجرون، وذلك لأن الهجر دواء إن نفع فهو خير، وإن لم ينفع فالأصل أن المؤمن لا يجوز هجره، وهكذا يقال في كل العصاة: إنهم لا يهجرون إلا إذا كان الهجر يُفيدهم بالاستقامة وترك المعاصي، وإلا فلا يهجرون.

مطالب مرتبط:

(۱۷۸۲) حكم مردی كه وفات کرده است و به اخلاق نیک متصف بوده است ولی نماز نمی‌خوانده است

این مردی که وفات کرده است و نماز و روزه را انجام نمی‌داده است والعیاذ بالله بر کفر مرده است چون که قول راجح از اقوال اهل علم که از قرآن و سنت و اقوال صحابه برمی‌آید این است که تارک نماز کافر است...

ادامه مطلب …

(۱۸۲۱) حکم شوهر و یا زنی که تارک نماز است

اگر شوهر نه در مسجد و نه در خانه نماز نمی‌خواند، قول راجح از اهل علم این است که او کافر است و از ملت اسلام خارج شده است و چیزی است که قرآن و سنت و اقوال صحابه بر آن دلالت می‌دهد....

ادامه مطلب …

(۱۷۸۰) حكم غذا خوردن با شخصی که نماز فرض را بجا نمی‌آورد

واجب است که همیشه او را نصیحت کند و خود را برای نصیحت کوچک نبیند ...

ادامه مطلب …

(۱۷۴۱) بلوغ و واجب شدن نماز

مهم این است که انسان به بلوغ برسد تا نماز بر او واجب می‌شود که با یکی از این امور سه‌گانه حاصل می‌شود...

ادامه مطلب …

(۱۸۲۶) با زنی ازدواج کرده‌ام که نماز نمی‌خواند، لطفا مرا راهنمایی کنید

بر تو واجب است که از آن دو جدا شوی زیرا که ترک نماز موجب کفری است که انسان را از دایره‌ی اسلام خارج می‌کند و زن کافر برای مرد مؤمن حلال نیست...

ادامه مطلب …

(۱۸۰۲) آیا قضای نمازهای فوت شده لازم است؟

قضای نماز و روزه‌ای که به صورت عمدی آن را ترک کرده‌ای برای تو مشروع نمی‌باشد زیرا که برای تو فایده‌ای ندارد و هر عبادتی که وقت معینی دارد و اگر انسان بدون عذر آن را از وقتش خارج کند از او قبول نمی‌شود ...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه