پنج‌شنبه 7 شوال 1447
۶ فروردین ۱۴۰۵
26 مارس 2026

(۱۷۷۳) حکم تعامل با کسانی که نماز نمی‌خوانند مگر وقتی که جماعتی را یافتند

(۱۷۷۳) سوال: نزد ما برادرانی وجود دارند که نماز نمی‌خوانند مگر وقتی که جماعتی را یافتند یا کسی آنها را به نماز امر کند. آیا برای ما جایز است که به ایشان سلام کنیم و با آنها مجالست داشته و با آنها غذا بخوریم؟

جواب:

به حال این‌ها نگاه می‌شود اگر نماز نمی‌خوانند مگر از ترس مردم پس هیچ نفعی به ایشان نمی‌رساند و ایشان به این اعتبار، تارک نماز هستند.

اما اگر برای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ با حضور مردم نماز می‌خوانند و در غیابشان نمی‌خوانند، علما در کفر ایشان اختلاف کرده‌اند و اگر حالت اولی را دارند، نصحیت می‌شوند اگر باز هم بر آن اصرار ورزیدند که کافر و مرتد هستند و سلام کردن و اجابت دعوتشان جایز نیست و با آنها معامله‌ی مسلمان نمی‌شود ولی آنها بارها و بارها نصحیت می‌شوند شاید الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آنها را هدایت کرد.

و اما اگر حالتشان دومی است که فاسق هستند و کافر نمی‌باشند و نگاه کرده می‌شود اگر هجر ایشان بر ایشان تأثیر دارد هجر کرده می‌شوند وگرنه خیر زیرا که هجر اگر نفعی برساند خیر است و اگر نفعی نداشته باشد پس برای مؤمن هجر آن جایز نیست و همین در مورد همه‌ی معصیت کاران گفته می‌شود.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل لنا إخوة لا يصلون إلا إذا وجدوا جماعة أو من يأمرهم بالصلاة، وإلا تركوا الصلاة هل يحل لنا أن نسلم عليهم ونجالسهم ونأكل معهم؟

فأجاب رحمه الله تعالى: ينظر في حال هؤلاء: إذا كانوا لا يصلون إلا خوفا من الناس فإنه لا صلاة لهم، ولا تنفعهم الصلاة، ويعتبرون من تاركي الصلاة.

أما إذا كانوا يصلون الله بحضور الناس وبغياب الناس لا يصلون فهؤلاء قد اختلف العلماء -رحمهم الله – هل يكفرون بذلك كفرًا أكبر مخرجًا عن الملة، أم هم بذلك مسلمون فسقة، لأنهم يصلون ويخلون؟ فإن كانت الحال هي الأولى ونصحوا ولكنهم أصروا على ما هم عليه فهم كفار مرتدون لا يجوز السلام عليهم، ولا إجابة دعوتهم، ولا يعاملون معاملة المسلم، ولكن. ينصحون الفينة بعد الفينة – يعني: تارة وتارة – لعل الله يهديهم.

وأما الحال الثانية: التي يكونون فيها فَسَقَة ولا يكفرون فإنه ينظر: إن كان هجرهم يؤدي إلى استقامتهم فإنهم يهجرون، تأديبا لهم وتوصلا إلى استقامتهم، وإن كانوا لا يُبَالُون بالهجر فإنهم لا يهجرون، وذلك لأن الهجر دواء إن نفع فهو خير، وإن لم ينفع فالأصل أن المؤمن لا يجوز هجره، وهكذا يقال في كل العصاة: إنهم لا يهجرون إلا إذا كان الهجر يُفيدهم بالاستقامة وترك المعاصي، وإلا فلا يهجرون.

مطالب مرتبط:

(۱۷۶۴) حکم جواب دادن سلام تارک نماز

بله برای مسلمان اگر یکی از اهل کتاب یا غیر اهل کتاب بر او سلام کرد جایز است که جوابش را بدهد چون که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به آن امر کرده است...

ادامه مطلب …

(۱۸۳۶) حکم دختر بالغی که ۱۸ سال دارد و نماز نخوانده است

صحیح در نزد ما این است که اگر عمدا و بدون عذر شرعی نماز را ترک کرده است قضا ندارد زیرا که قضای آن به او نفعی نمی‌رساند....

ادامه مطلب …

(۱۷۷۱) آیا روزه گزفتن بدون خواندن نماز نفعی دارد؟

کسانی که بر تو عیب گرفته‌اند که نماز نمی‌خوانی ولی روزه می‌گیری، در عیب گرفتنشان کار درستی انجام داده‌اند چون که نماز ستون اسلام است و اسلام جز با آن بر پا نمی‌شود...

ادامه مطلب …

(۱۷۹۸) آیا قضای نماز روزهای عادت ماهیانه واجب است؟

قضای نماز برای زن حائض واجب نیست و شستن سر در أثنا حیض اشکالی ندارد و چیزی نشنیده‌ام که جایز نباشد بلکه می‌تواند سرش یا بدنش هر طور که خواست بشوید...

ادامه مطلب …

(۱۸۰۸) در مورد نماز‌هایی که از من فوت شده است چه کنم؟

عبادتی که در شرع وقتی محدود و معین دارد جایز نیست که قبل و بعد از آن خوانده شود و اگر انسان آن را بدون عذر آن را از وقتش خارج کند از قبول نمی‌باشد اگر چه نماز را بخواند...

ادامه مطلب …

(۱۸۱۷) پسری ۳۲ ساله دارم که نماز بجا نمی‌آورده است، با او چه کنم؟!

اگر فوت کرده است پس قول راجح نزد ما کسی که نماز را ترک کرده است کافر است و حلال نیست که برای او دعای رحمت و مغفرت شود یا برای او صدقه داد زیرا که به او نمی‌رسد و نفعی نخواهد برد...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه