سه‌شنبه 5 شوال 1447
۴ فروردین ۱۴۰۵
24 مارس 2026

(۱۶۱۲) اختلاف در صیغۀ تیمم و حد مشروع آن

(۱۶۱۲) سوال: در صورت عدم وجود آب، چگونه تیمم انجام دهم؟ زیرا با گروهی از دانشجویان همراه شدم و دیدم که هر کدام با روشی تیمم انجام دادند؛ برخی از آن‌ها، چهار مرتبه دست بر زمین می‌زدند یعنی یک بار برای صورت، بار دیگر برای دو دست تا آرنج، یک بار برای سر و دو گوش‌ و بار چهارم برای پاها. برخی دیگر فقط دو بار دستانشان را بر زمین می‌زدند یعنی یک بار برای صورت و بار دوم برای دستانشان. من فقط یک بار دستانم را بر زمین زدم برای صورت و دو دستم اما آنان از من ایراد گرفته و گفتند: چه کسی این روش تیمم را به تو آموخته است؟! من جواب دادم: از یک سخنران در مسجد شنیده‌ام. آنان نیز گفتند: آیا مگر هر چیزی که در مسجد می‌شنوی درست است؟!. نظر شما چیست؟

جواب:

برادرمان چنین مطرح کرد که گروهی در مورد چگونگی تیمم کردن، دچار اختلاف شده و به سه شکل مختلف عمل کرده‌اند؛ درست‌ترین روش همان است که برادر سؤال کننده انجام داده است؛ وی دو دستش را یک بار بر زمین زده و صورت و دو دستش تا مچ را مسح نموده است. این همان روش صحیحی است که در حديث عمار بن ياسر رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُمَا که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم کیفیت تیمم را به وی آموخته، بیان شده است؛ عمار بن یاسر رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُمَا می‌گوید: «بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فِي حَاجَةٍ، فَأَجْنَبْتُ فَلَمْ أَجِدِ الْمَاءَ، فَتَمَرَّغتُ فِي الصَّعِيدِ كَمَا تَمَرَّغُ الدَّابَّةُ، فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ، فَقَالَ: إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَصْنَعَ هَكَذَا، فَضَرَبَ بِكَفِّهِ ضَرْبَةً عَلَى الْأَرْضِ، ثُمَّ نَفَضَهَا، ثُمَّ مَسَحَ بِهِمَا ظَهْرَ كَفِّهِ بِشِمَالِهِ أَوْ ظَهْرَ شِمَالِهِ بِكَفِّهِ، ثُمَّ مَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ»[۱] : (رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم مرا برای انجام کاری فرستاد؛ من جُنُب شدم و آبی نیافتم؛ لذا همان طور که چارپایان در خاک می‌غلتند خود را در خاک غلتاندم؛ وقتی این ماجرا را برای رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بازگو کردم، ایشان فرمود: «کافی بود که چنین کنی: با کف دستانش بر زمین زد سپس آن‌ها را تکان داد، سپس پشت دست راستش را با کف دست چپ و پشت دست چپش را با کف دست راست مسح نمود سپس با هر دو دستش صورتش را مسح کرد). روش شرعی و مستحب تیمم همین است؛ این روش که شخص دستانش را دو بار بر زمین بزند یعنی یک بار برای صورتش و یک بار دیگر برای دستانش تا مچ، نظر برخی از اهل علم است که اساس آن، یک حدیث ضعیف می‌باشد و روش صحیح همان است که بدان اشاره کردیم. کسانی که دستانشان را چهار مرتبه بر زمین می‌زنند یعنی یک بار برای صورت، یک بار برای دو دست، بار دیگر برای سر و بار آخر برای پاها: اجتهادشان شباهت زیادی به اجتهاد عمار بن ياسر رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُمَا دارد که به آن اشاره کردیم؛ آنان گمان کرده‌اند که طهارت با تیمم مانند وضو است که اعضای چهارگانه را شامل شود؛ اما روش درست همان گونه است که شما انجام داده‌ای که فقط یک بار بر زمین زده‌ای.

اشاره شد که آن‌ها گفته‌اند: (آیا هر چه می‌شنوی، درست است؟) ما نیز همان طور که آنان گفتند می‌گوییم: هر چیزی که شنیده می‌شود، درست نیست بلکه صحیح و درست فقط آن چیزی است که با قرآن و سنت موافقت داشته باشد. سخنان بسیار زیادی (خصوصا در موضوع‌های وعظ، ترساندن از جهنم و تشویق به بهشت و اعمال صالح) می‌شنویم که صحیح نیستند لذا شایسته است در این موارد از چیزهایی که شخص می‌شنود یا در کتابی مطالعه می‌کند، دقت کرده و بر حذر باشد.

اگر کسی دستانش را بر زمین زد و مستقیما صورتش را مسح نمود سپس دستانش را مسح کرد، ایرادی ندارد؛ زیرا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {فَامْسَحُوا بِوُجُوهِكُمْ وَأَيْدِيكُمْ مِنْهُ} [المائدة: ۶] : (با آن خاک، صورت‌ها و دستانتان را مسح نمایید). می‌بینیم که ابتدا مسح صورت را ذکر نمود.

اگر غبار ناشی از ضربه زدن به زمین از روی دست برود، ایرادی ندارد زیرا واجب نیست؛ بلکه در صحیح بخاری آمده است که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وقتی دستانش را بر زمین ‌زد، ابتدا دو دستش را فوت ‌نمود سپس صورتش را مسح کرد. این حدیث دلالت می‌دهد که وجود غبار، لازم نیست لذا دیدگاه راجح بر این است که تیمم بر زمین شنی یا زمین خیس که با آب، باران و… خیس شده است و غبار ندارد، جایز است.


[۱] صحیح بخاری: كتاب التيمم، باب التيمم ضربة شماره (۳۴۷). صحیح مسلم: كتاب الحيض، باب التيمم، شماره (۳۶۸).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: كيف أتيمم عند غياب الماء، لأنني خرجت مع مجموعة من الطلاب فكان لكل مجموعة منهم طريقة؛ فمنهم من يضرب الأرض أربع مرات؛ واحدة للوجه، وواحدة لليدين إلى المرفقين، وواحدة للرأس والأذنين، وواحدة للرجلين. وبعضهم ضرب ضربتين؛ واحدة منهن للوجه، والثانية لليدين فقط، أما أنا فقد أنكروا فعلي؛ لأني ضربت ضربة واحدة للوجه واليدين فقط، فقالوا: من علمك هذا التيهم؟ فقلت: سمعته من تحدث في المسجد. فقالوا: وهل كل ما سمعت في المسجد صحيح؟ فما قولكم؟

فأجاب رحمه الله تعالى: الأخ ذكر أن جماعة اختلفوا في كيفية التيمم على ثلاثة وجوه، وأصح هذه الوجوه هو ما عمله الأخ السائل؛ حيث ضرب بيديه الأرض مرة واحدة مسح بها وجهه وكفيه، وهذه الصفة الصفة هي الصحيحة التي دل عليها حديث عمار بن ياسر رضي الله عنه في تعليم النبي صلى الله عليه وسلم له كيفية التيمم.

فإن عمار بن ياسر رضي الله عنه قال : بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَاجَةٍ، فَأَجْنَبْتُ فَلَمْ أَجِدِ المَاءَ، فَتَمَرَّغْتُ فِي الصَّعِيدِ كَمَا تَرَّغُ الدَّابَّةُ، فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ: «إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَصْنَعَ هَكَذَا، فَضَرَبَ بِكَفِّهِ ضَرْبَةٌ عَلَى الْأَرْضِ، ثُمَّ نَفَضَهَا، ثُمَّ مَسَحَ بِهِمَا ظَهْرَ كَفِّهِ بِشِمَالِهِ أَوْ ظَهْرَ شِمَالِهِ بِكَفِّهِ، ثُمَّ مَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ».

وهذه هي الكيفية المشروعة المستحبة. وأما ضرب الأرض مرتين؛ واحدة للوجه، والثانية للكفين فهذه الصفة قال بها بعض أهل العلم، بناءً على حديث ضعيف في ذلك، ولكن الصواب ما أشرنا إليه من قبل.

وأما الذين ضربوا أربع مرات، وجعلوا واحدة للوجه، وواحدة لليدين وواحدة للرأس، وواحدة للرجلين، فما أشبه اجتهادهم هذا باجتهاد عمار بن ياسر رضي الله عنه الذي أشرنا إليه؛ حيث ظنوا أن طهارة التيمم كطهارة الماء تشمل الأعضاء الأربعة، ولكن الصواب معك أنت أيها السائل؛ حيث ضربت مرةً واحدة.

وأما قولهم: هل كل ما سمعت يكون صوابًا؟ فنقول كما قالوا: ليس كل ما يُسمع يكون صوابا ، بل الصواب ما وافق الكتاب والسنة، وكثيرًا ما نسمع أشياء تقال – لا سيما على سبيل الوعظ والتخويف والترغيب- وهي ليست بصحيحة، وعلى هذا فينبغي الحذر في مثل هذه الأمور مما يُسمع أو يُكتب.

ولو ضرب الأرض ومسح مباشرة وجهه فلا حرج في أن يبدأ بالوجه، ثم باليدين؛ لأن الله يقول: ﴿ فَأَمَسَحُوا بِوُجُوهِكُمْ وَأَيْدِيكُم مِّنْهُ [المائدة: 6]. فقدم الوجه.

ولا يضر ذهاب الغبار، فهو ليس بواجب، بل إنه في صحيح البخاري أن الرسول صلى الله عليه وسلم نفخ في كفيه حينما أراد أن يضرب بهما الأرض، نفخ فيهما ثم مسح». فهذا يدل على أن مسألة الغبار ليست بلازمة، ولهذا يجوز التيمم على القول الراجح على الأرض، التي لا غبار فيها كالرمل، والأرض المبلولة بالماء، والمطر وما أشبهها.

مطالب مرتبط:

(۱۶۳۹) جواز تیمم برای درک نماز جماعت در غیاب آب

جایز نیست که کسی برای رسیدن به نماز جماعت، تیمم کند زیرا نماز بدون جماعت هم صحیح است...

ادامه مطلب …

(۱۶۴۱) حکم تیمم کردن برای مرد پیر و کهنسالی که فرزندان یا همسرش می‌توانند برایش آب برای وضو گرفتن بیاورند

نماز کسی ‌که با وجود توانایی وضو گرفتن و استفاده از آب، تیمم کند، باطل است...

ادامه مطلب …

(۱۶۳۶) حکم تیمم در حال کار چوپانی با محدودیت استفاده از آب برای وضو

اگر در اطرافتان آبی برای وضو یا غسل نداشته باشید، در این حالت می‌توانید تیمم کنید ...

ادامه مطلب …

(۱۶۱۸) آیا تفاوتی بین تیممی که به جای وضو گرفته می‌شود و تیممی که به جای غسل گرفته می‌شود، وجود دارد؟

خیر، تفاوتی ندارد...

ادامه مطلب …

(۱۶۳۸) حکم طهارت و عبادات چوپان دور از آب

اگر بر اثر جنابت، غسل بر وی واجب شد نیز در صورت عدم دسترسی به آب، تیمم می‌کند و جنابتش با انجام تیمم، به طور موقت برطرف می‌شود تا این ‌که آب فراهم شود. هرگاه آب فراهم شد، واجب است که غسل نماید....

ادامه مطلب …

(۱۶۲۰) آیا برای تیمم با خاک، نیاز است که آن خاک، غبار داشته باشد؟

براساس دیدگاه راجح و برگزیده، برای تیمم نیاز نیست که خاک، دارای غبار باشد...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه