پنج‌شنبه 7 شوال 1447
۶ فروردین ۱۴۰۵
26 مارس 2026

(۱۴۹۶) حکم خروج مایعات در اثر معاشقه بدون جماع از نظر طهارت و وضو

(۱۴۹۶) سوال: وقتی با همسرم به شوخی یا معاشقه می‌پردازم، چیزهایی از من خارج می‌شود که معمولا در جماع و هم‌بستری خارج نمی‌شود؛ آیا این‌، جنابت به شمار می‌رود و وضو را باطل می‌کند؟

جواب:

این آبی که هنگام لمس کردن همسر، معاشقه و نگاه کردن به وی از روی شهوت از تو خارج می‌شود، منی نیست زیرا منی به صورت ناگهانی و با لذت خارج می‌شود، غلیظ است و هنگام خروجش احساس خاصی به فرد دست می‌دهد؛ اما این مایع که از تو خارج می‌شود به احتمال زیاد همان مذی است که غسل را واجب نمی‌کند و فقط بر فرد واجب است پس از خروج آن، آلت تناسلی و بیضه‌هایش را بشوید و سپس وضو بگیرد؛ مانند دیگر چیزهایی که با خروج آن از دو شرمگاه جلو و عقب، وضو گرفتن را واجب می‌کند. خروج مذی، شستن آلت تناسلی و بیضه‌ها و وضو گرفتن را واجب می‌کند حتی اگر مذی به بیضه‌ها نرسیده باشد، باز هم باید شسته شود.

علما چیزهایی که از آلت تناسلی مرد خارج می‌شود را چهار مورد یاد کرده‌اند:

ادرار: برای همه شناخته شده و قابل تشخیص است.

ودي: آب سفیدی است که پس از پایان ادرار خارج می‌شود.

مذي: آب لزج و چسبناکی است که بعد از شهوت و بدون این که مرد، احساس کند خارج می‌شود.

مني: آب جهنده‌ای که با لذت و احساس خاصی خارج می‌شود.

هر کدام از این آب‌ها، حکم خاص و جداگانه‌ای دارد.

ادرار و ودی: نجس هستند و به هر چیزی برسد، واجب است شسته شود و پس از آن وضو گرفته شود.

مذي: نجس است اما نجاستش خفیف می‌باشد و جایی که مذی به آن برسد، کافی است که آب بر آن پاشیده شود؛ لذا بر جایی که مذی به آن رسیده باشد آب پاشیده می‌شود، واجب است آلت تناسلی و بیضه‌ها پس از خروج آن شسته شود حتی اگر مذی به بیضه‌ها نرسیده باشد. وضو گرفتن نیز بعد از خروج مذی، واجب است.

مني: پاک است و خروج آن، غسل کردن و شستن تمام بدن با آب را واجب می‌کند؛ در حدیث آمده است که: «کانت عائشة رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهَا تغسل رطب المني»[۱] : (عایشه رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهَا وقتی که منی، تَر و مرطوب بود را می‌شست). همچنین: «وتفرك يابسه من ثوب النبي صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم »[۲] : (ایشان هرگاه که منی در لباس رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم خشک بود، آن را به هم می‌مالید).


[۱] صحیح بخاری: کتاب الوضوء، باب اذا غسل الجنابة أو غیرها فلم یذهب أثره، شماره (۲۳۱).

[۲] صحیح مسلم: کتاب الطهارة، باب حکم المنی، شماره (۲۸۸).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: عندما أُداعب زوجتي يخرج مني أشياء دون ما يخرج عادةً من الجماع، فهل يُعتبَر جَنابة، أو ناقضا للوضوء؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: هذا الذي يخرج منك عند الملامسة والمداعبة وتكرار النظر لشهوة لا يُعتبَر مَنيَّا؛ لأن المنيَّ هو الذي يخرج دفقا بلذة، وهو غليظ، ويُحِسُّ الإنسان به عند خروجه إحساسًا خاصا. ولكن هذا السائل الذي يخرج أقرب ما يكون مَذيّا، والمذي لا يُوجب الغسل، وإنما يوجب غسل الذكر والأنثيين فقط، ثم الوضوء كغيره مما يخرج من السبيلين؛ حيث يوجب الوضوء، لكن المذي يوجب غسل الذكر والأنثيين وإن لم يصبهما، ويوجب الوضوء أيضا. وقد ذكر أهل العلم أن الذي يخرج من الذكر أربعة أنواع:

1 – البول وهو معروف.

٢ – الوَدْي: وهو ماء أبيض يخرج عند انتهاء البول.

3 – المذي : وهو ماء لزج يخرج عَقِب الشهوة بدون أن يُحس به الرجل.

4 – المني: وهو هذا الماء الدافق الذي يخرج بلذة وبإحساس مخصوص.

وهذه الأنواع لكل واحد منها حُكم:

أما البول والودي: فهما نَجسان، يُوجبان غسل ما أصابه شيء منهما، ويوجبان الوضوء أيضًا.

وأما المذي: فإنه نجس، لكن نجاسته خفيفة، يُجزئ فيه النضح فيما أصابه منه؛ فينضح بالماء، ويوجب غسل الذكر والأنثيين، وإن لم يصبهما شيء منه، ويوجب الوضوء.

وأما المني: فإنه طاهر، ويوجب الغسل لجميع البدن، وقد «كانت عائشة تَغْسِل رَطب المني»، «وتَفْرُكُ يَابِسَهُ مِن ثَوْبِ النبيِّ صلى الله عليه وعلى آله وسلم.

مطالب مرتبط:

(۱۵۵۱) حکم تماس پا با فرش مرطوبِ شسته‌شده از نجاست مشکوک

اگر پا بر جایی گذاشتی که مرطوب است و از نجاست پاک شده است، پای شما نجس نمی‌شود زیرا آن مکان، پاک شده است اما رها کردن مکان نجاست تا این که خشک شود، شایسته نیست.....

ادامه مطلب …

(۱۵۰۴) حکم باطل شدن وضو به دلیل خروج نجاست زیاد

دیدگاه راجح، این است که چیزی که از جایی غیر از محل خروج ادرار و مدفوع، از بدن خارج شود، وضو را باطل نمی‌کند. چیزی که از شرمگاه جلو و پشت خارج می‌شود، اگر مانند سلس البول مستمر و همیشگی باشد، وضو را باطل نمی‌کند...

ادامه مطلب …

(۱۴۹۹) آیا زن به خاطر ترشحاتی که از وی خارج می‌شود، باید وضو بگیرد؟

اگر ترشحات این زن، مستمر و مداوم باشد، یک بار که وضو گرفت، وضویش باقی است تا این که وضویش با چیز دیگری باطل شود...

ادامه مطلب …

(۱۵۴۶) حکم زیاده‌روی در اعمال وضو و نماز بر اثر وسواس

باید از شیطان رانده شده به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ پناه ببرد و در وضو و نمازش بر چیزی که شریعت اسلام دستور داده و حکم نموده است، نیافزاید.....

ادامه مطلب …

(۱۴۸۶) حکم استنجا پس از حدث اصغر و وضعیت مبتلایان به نفخ شکم در نماز

اگر حدث با ادرار یا مدفوع رخ دهد، واجب است که شخص، استنجا و وضو انجام دهد....

ادامه مطلب …

(۱۵۴۹) حکم شک در گرفتن وضو پس از خروج از سرویس بهداشتی

اگر همیشه این شک و تردید برایش رخ می‌دهد، نباید به آن ‌توجه کند زیرا وسواس به شمار می‌رود اما اگر شک عادی باشد، واجب است که وضو بگیرد زیرا در وجود وضو تردید دارد و اصل بر عدم وجود وضو است....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه